opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego
Opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostu. Medycznie definiuje się je jako szacowaną masę płodu poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego, często z towarzyszącymi nieprawidłowościami w przepływach dopplerowskich.
IUGR można podzielić na symetryczne (proporcjonalne zmniejszenie wszystkich parametrów biometrycznych płodu) oraz asymetryczne (oszczędzenie wzrostu główki kosztem obwodu brzucha i długości kości długich). Przyczyny tego stanu mogą być związane z płodem (wady genetyczne, zakażenia wewnątrzmaciczne), matką (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie) lub łożyskiem (nieprawidłowa placentacja, niewydolność łożyska).
Diagnostyka opiera się na seryjnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, ilości płynu owodniowego oraz przepływów naczyniowych w tętnicy pępowinowej, tętnicy środkowej mózgu i przewodzie żylnym. Monitorowanie CTG, profilu biofizycznego płodu oraz pomiary objętości płynu owodniowego stanowią istotne elementy nadzoru.
Postępowanie zależy od etiologii, stopnia nasilenia IUGR i wieku ciążowego. Obejmuje ono intensywny nadzór nad płodem, optymalizację stanu matki oraz określenie optymalnego momentu zakończenia ciąży. U noworodków z IUGR istnieje zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych, zaburzeń metabolicznych oraz długoterminowych konsekwencji zdrowotnych w życiu dorosłym, zgodnie z teorią programowania płodowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku i 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę donosową, wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach jest minimalna, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla glikokortykosteroidów. Flutykazon propionian nie wykazał działania genotoksycznego ani karcinogennego w badaniach in vitro i in vivo, a obserwowane efekty teratogenne i embriotoksyczne występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Azelastyna chlorowodorek również nie wykazała potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a ryzyko reakcji alergicznych jest niskie, co potwierdzają badania na zwierzętach.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, dawka donosowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, reakcja alergiczna, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symbicort (80 mcg + 2,25 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Symbicort, zawierający 80 µg budezonidu oraz 2,25 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego, może być stosowany u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji, jednak z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, niemniej badania na zwierzętach nie wykazały dodatkowego ryzyka teratogennego przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Budezonid, stosowany wziewnie u około 2000 kobiet w ciąży, nie zwiększa ryzyka wad rozwojowych, choć wysokie dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym mogą wiązać się z opóźnieniem rozwoju wewnątrzmacicznego oraz długofalowymi konsekwencjami metabolicznymi i kardiologicznymi. Formoterol nie posiada wystarczających danych klinicznych w ciąży, a działania niepożądane obserwowane u zwierząt występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Stosowanie Symbicortu w ciąży powinno opierać się na zasadzie minimalnej skutecznej dawki, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
astma, budezonid, budezonid i formoterol, choroba układu krążenia, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, karmienie piersią, kontrola astmy, laktacja, model zwierzęcy, neuroprzekaźniki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, płodność, receptor glikokortykosteroidowy, Symbicort - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Taptiqom (15 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Taptiqom, zawierający tafluprost 15 µg/ml oraz tymolol 5 mg/ml w postaci kropli do oczu, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko toksycznego wpływu tafluprostu na reprodukcję oraz rozwój płodu. Tymolol, mimo braku jednoznacznych danych, może powodować u noworodków objawy blokady receptorów beta, takie jak bradykardia, niedociśnienie, zaburzenia oddechowe i hipoglikemia, zwłaszcza przy stosowaniu do porodu. W związku z tym terapia powinna być prowadzona wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia. Zaleca się także stosowanie technik zmniejszających wchłanianie ogólnoustrojowe leku, takich jak ucisk worka łzowego i zamknięcie powiek po aplikacji kropli.
antykoncepcja, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta, bradykardia, hipoglikemia, karmienie piersią, kobieta w ciąży, krople do oczu, laktacja, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, punkt łzowy, stosunek korzyści do ryzyka, tafluprost i tymolol, Taptiqom, wada wrodzona, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek łzowy, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vizimaco (0,3 mg + 5 mg)/ml
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kropli do oczu zawierających bimatoprost (0,3 mg/ml) i tymolol (5 mg/ml) u kobiet w ciąży, dlatego preparat Vizimaco nie powinien być stosowany w tym okresie, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ obu substancji na reprodukcję przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Tymolol, będący beta-adrenolitykiem, może powodować u noworodków objawy blokady receptorów beta, takie jak bradykardia, niedociśnienie, zaburzenia oddechowe oraz hipoglikemia, zwłaszcza gdy stosowany jest do porodu, co wymaga ścisłej obserwacji noworodka w pierwszych dniach życia. W celu minimalizacji ogólnoustrojowego wchłaniania leku zaleca się stosowanie technik takich jak ucisk kąta przyśrodkowego oka przez co najmniej 2 minuty po zakropleniu oraz unikanie dotykania powiek kroplomierzem.
beta-adrenolityk, bimatoprost i tymolol, blokada receptorów beta, bradykardia, dawka terapeutyczna, dysfagia, hipoglikemia, krople do oczu, laktacja, niedociśnienie, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przenikanie do mleka ludzkiego, punkt łzowy, szkodliwy wpływ na reprodukcję, Vizimaco, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – LisiHEXAL 20 20 mg
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko poważnych powikłań płodowych i noworodkowych, zwłaszcza przy ekspozycji w drugim i trzecim trymestrze. Do najważniejszych zagrożeń należą: niedociśnienie tętnicze u noworodka, niedorozwój czaszki, bezmocz, niewydolność nerek oraz ryzyko zgonu. Szczególnie istotnym powikłaniem jest małowodzie, które prowadzi do przykurczu kończyn, zniekształcenia twarzoczaszki oraz niedorozwoju płuc. Ponadto, stosowanie lizynoprylu w pierwszym trymestrze wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej lizynopryl, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz systematyczne monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych i innych metod diagnostycznych.
bezmocz, farmakoterapia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przetrwały przewód tętniczy, przykurcz kończyn, trymestr ciąży, wada wrodzona, wcześniactwo, zniekształcenie twarzoczaszki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metypred 4 mg
Metyloprednizolon, substancja czynna leku Metypred, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdzają jego bezpieczeństwo jako silnego leku przeciwzapalnego stosowanego w krótkotrwałej terapii stanów zapalnych. Badania toksyczności dawek wielokrotnych na myszach, szczurach, królikach i psach, z różnymi drogami podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna), wykazały działania toksyczne zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego w testach na komórkach bakterii i ssaków, jednak brak jest długoterminowych badań oceniających ryzyko karcynogenezy metyloprednizolonu.
genotoksyczność, glikokortykosteroid, karcynogeneza, lek przeciwzapalny, metyloprednizolon, mutacja genowa, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, rozszczep podniebienia, szczur laboratoryjny, teratogen, toksyczność dawek wielokrotnych, wada rozwojowa, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depo-Medrol 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące metyloprednizolonu octanu (Depo-Medrol) wskazują na brak nieoczekiwanych zagrożeń w badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu. Obserwowane działania toksyczne są zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne steroidy kory nadnerczy. Chociaż metyloprednizolonu octan nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, dane z badań innych glikokortykosteroidów, takich jak budezonid, prednizolon i acetonid triamcynolonu, sugerują możliwość zwiększenia częstości gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u samców szczura przy dawkach mniejszych niż typowe dawki kliniczne (mg/m²). W zakresie genotoksyczności, metyloprednizolonu octan nie był badany bezpośrednio, jednak strukturalnie podobne związki nie wykazywały istotnego działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, z wyjątkiem prednizolonu farnezylanu, który indukował aberracje chromosomowe przy najwyższych stężeniach (1500 μg/ml).
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, badanie genotoksyczności, budezonid, chomik chiński, czop kopulacyjny, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, metyloprednizolonu octan, metyloprednizolonu sulfonian, nowotwór wątrobowokomórkowy, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizolonu farnezylan, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, śmiertelność płodu, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 500 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bursztynianu metyloprednizolonu (substancji czynnej Solu-Medrol) nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Działania toksyczne odpowiadały typowym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Metyloprednizolon nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, jednak dane z badań pokrewnych steroidów (budezonid, prednizolon, acetonid triamcynolonu) wskazują na ryzyko onkogenne, w tym zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów przy dawkach niższych niż kliniczne (w przeliczeniu na mg/m²). W zakresie mutagenności, metyloprednizolon nie był bezpośrednio badany, ale sulfonian metyloprednizolonu i farnezylian prednizolonu nie wykazały działania mutagennego w testach Amesa i in vitro, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy dawce 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, budezonid, bursztynian metyloprednizolonu, działanie teratogenne, Escherichia coli, glikokortykosteroid, gruczolak wątrobowokomórkowy, kortykosteron, metyloprednizolon, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pierwotny hepatocyt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodowa, steroid nadnerczy, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Fluorometolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania fluorometolonu są ograniczone i opierają się głównie na badaniach na modelach zwierzęcych, w szczególności na ciężarnych samicach królika. Kortykosteroidy, do których należy fluorometolon, wykazują działanie teratogenne, co manifestuje się zwiększoną częstością wad wrodzonych oraz opóźnieniem rozwoju wewnątrzmacicznego płodu. W przypadku produktu Flarex zawierającego fluorometolonu octan w stężeniu 1 mg/ml, charakterystyka produktu leczniczego podkreśla brak szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji.
- Leksykon substancji czynnych
Siarczan cynku – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Hemkortin-HC zawiera siarczan cynku w postaci maści (5 mg/g) oraz czopków (10 mg/czopek), w połączeniu z octanem hydrokortyzonu. Stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne hydrokortyzonu, potwierdzone w badaniach na zwierzętach. Istnieje ryzyko rozszczepu podniebienia, opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego oraz supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza u płodu. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka i stosować preparat wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, monitorując rozwój płodu za pomocą regularnych badań ultrasonograficznych.
badanie ultrasonograficzne, działanie embriotoksyczne, działanie supresyjne, działanie teratogenne, hamowanie wzrostu, laktacja, metoda alternatywna, octan hydrokortyzonu, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, płodność, preparat złożony, produkt leczniczy, rozszczep podniebienia, siarczan cynku jednowodny, układ endokrynny, wada rozwojowa podniebienia, wskazanie bezwzględne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – LisiHEXAL 5 5 mg
Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko poważnych powikłań u płodu i noworodka, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze. Do najczęstszych i najpoważniejszych skutków należą niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, bezmocz, niewydolność nerek oraz zgon płodu lub noworodka. Ponadto, stosowanie lizynoprylu może prowadzić do małowodzia, które jest związane z przykurczami kończyn, zniekształceniami twarzoczaszki oraz niedorozwojem płuc. W pierwszym trymestrze obserwuje się zwiększone ryzyko wad wrodzonych, choć mechanizmy tych zaburzeń nie są do końca poznane. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej lizynopryl, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz wdrożenie systematycznego monitorowania rozwoju płodu, w tym regularnych badań ultrasonograficznych.
bezmocz, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, lek hipotensyjny, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przetrwały przewód tętniczy, wada wrodzona, wcześniactwo, zniekształcenie twarzoczaszki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – LisiHEXAL 10 10 mg
Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych i noworodkowych. Stosowanie leku w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do niedociśnienia tętniczego, niedorozwoju czaszki, bezmoczu, niewydolności nerek, a nawet zgonu płodu lub noworodka. Dodatkowo obserwuje się małowodzie, które może skutkować przykurczami kończyn, zniekształceniami twarzoczaszki oraz niedorozwojem płuc. Wcześniactwo, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy to kolejne potencjalne powikłania, choć ich związek z ekspozycją na lizynopryl nie jest jednoznacznie potwierdzony. Ryzyko wad wrodzonych jest również podwyższone przy stosowaniu inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży.
antykoncepcja, bezmocz, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, leczenie hipotensyjne, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przetrwały przewód tętniczy, przykurcz kończyny, wada wrodzona, wcześniactwo, zniekształcenie twarzoczaszki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro, zawierający budezonid (160 µg) i formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) w dawce dostarczonej, jest stosowany w terapii astmy jako preparat łączący glikokortykosteroid i długo działający β2-mimetyk. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania tego leku u kobiet w ciąży, jednak badania na zwierzętach nie wykazały synergistycznego działania zwiększającego ryzyko teratogenności. Budezonid, stosowany wziewnie u około 2000 kobiet w ciąży, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad rozwojowych, natomiast formoterol może wywoływać działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu, aby zapewnić kontrolę astmy, minimalizując potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie reprodukcyjne, budezonid, choroba sercowo-naczyniowa, długo działający beta2-mimetyk, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, karmienie piersią, kontrola astmy, neuroprzekaźniki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, receptor glikokortykosteroidowy, terapia astmy, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane kliniczne dotyczące wpływu lizynoprylu na płodność są ograniczone, jednak dostępne informacje wskazują, że inhibitory ACE, w tym lizynopryl, nie wykazują istotnego negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u kobiet i mężczyzn. Stosowanie lizynoprylu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, ze szczególnym uwzględnieniem planów prokreacyjnych oraz konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii lizynoprylem, lek należy natychmiast odstawić i wprowadzić alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży.
badanie ultrasonograficzne, bezmocz, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipoplazja płuc, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie czaszki, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lizynopryl, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, perinatologia, pierwszy trymestr ciąży, płodność, płyn owodniowy, przetrwały przewód tętniczy, skąpomocz, toksyczne działanie na płód, trymestr ciąży, wcześniactwo - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Budezonid, glikokortykosteroid stosowany w leczeniu astmy, POChP oraz chorób zapalnych jelit, jest uważany za bezpieczny w ciąży przy stosowaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych. Dane z około 2000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka teratogennego. W przypadku produktów złożonych z formoterolem brak jest danych klinicznych dotyczących ciąży, jednak badania na zwierzętach nie wskazują na dodatkowe ryzyko. Wysokie dawki glikokortykosteroidów mogą powodować wady rozwojowe u zwierząt, ale dawki terapeutyczne budezonidu u ludzi są bezpieczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki w celu kontroli astmy, co jest kluczowe dla zdrowia matki i płodu. Stosowanie doodbytniczej pianki Budenofalk w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
astma, badanie farmakokinetyczne, biodostępność leku, budezonid, choroba sercowo-naczyniowa, choroba zapalna jelit, działanie niepożądane u płodu, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol, glikokortykosteroid, kontrola astmy, liniowa farmakokinetyka, neuroprzekaźnik, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pianka doodbytnicza, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor glikokortykosteroidowy, redukcja płodności, stężenie w osoczu, stosowanie donosowe, stosowanie doodbytnicze, stosowanie doustne, stosowanie wziewne, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 250 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu, substancji czynnej preparatu Solu-Medrol, nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w standardowych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Typowe działania toksyczne odpowiadają przewlekłej ekspozycji na egzogenne steroidy nadnerczy. Metyloprednizolon nie był poddany specyficznym badaniom rakotwórczości, jednak dane z badań innych glikokortykosteroidów wskazują na możliwość zwiększenia częstości gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u samców szczura przy dawkach niższych niż kliniczne (mg/m²). Badania genotoksyczności metyloprednizolonu sulfonianu i prednizolonu farnezylanu nie wykazały działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy najwyższym stężeniu 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
czop kopulacyjny, działanie mutagenne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, gruczolak, metyloprednizolon sulfonowy, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność płodu, SOLU-MEDROL, steroid nadnerczy, strukturalna aberracja chromosomowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Bimaroz Duo zawiera bimatoprost (0,3 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml, w postaci 6,8 mg tymololu maleinianu) i jest stosowany w postaci kropli do oczu. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, lek nie powinien być stosowany w tym okresie, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne. Bimatoprost wykazał toksyczność reprodukcyjną w badaniach na zwierzętach przy wysokich dawkach, natomiast tymolol, będący beta-adrenolitykiem, może powodować u noworodków objawy blokady receptorów beta, takie jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia oddechowe i hipoglikemia, zwłaszcza gdy stosowany jest do porodu. W przypadku konieczności stosowania leku u ciężarnej, należy poinformować personel medyczny i monitorować noworodka.
beta-adrenolityk, bimatoprost, blokada receptorów beta, bradykardia, hipoglikemia, krople do oczu, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, punkt łzowy, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, tymolol maleinian, uciskanie kącika oka, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos Plus (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Fanipos Plus, zawierającego flutykazon propionian i azelastynę chlorowodorku, wykazały, że flutykazon, typowy glikokortykosteroid, wywołuje efekty toksykologiczne związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na rozwój płodu, w tym ryzyko rozszczepu podniebienia i opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie nieistotny klinicznie przy donosowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to lek złożony zawierający budezonid (320 µg/dawkę inhalacyjną) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg/dawkę inhalacyjną), stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnego wpływu połączenia obu substancji na rozwój zarodka i płodu. Formoterol w dużych dawkach ogólnoustrojowych wywoływał działania niepożądane w badaniach rozrodczości, natomiast budezonid, stosowany wziewnie u około 2000 kobiet w ciąży, nie wykazał zwiększonego ryzyka teratogennego. Należy jednak pamiętać o potencjalnym ryzyku związanym z nadmierną ekspozycją na glikokortykosteroidy, które mogą powodować opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego oraz długoterminowe zmiany metaboliczne i neuroprzekaźnikowe. Stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki budezonidu.
Airbufo Forspiro, budezonid, choroby sercowo-naczyniowe, choroby układu oddechowego, dawka lecznicza, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol, glikokortykosteroidy, kontrola astmy, neuroprzekaźniki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przenikanie do mleka kobiecego, receptor glikokortykosteroidowy, ryzyko dla płodu, wady rozwojowe, zaburzenia rozrodczości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metypred 16 mg
Metyloprednizolon wykazuje potwierdzoną skuteczność jako silny środek przeciwzapalny oraz bezpieczeństwo stosowania w krótkotrwałych terapiach stanów zapalnych, co potwierdzają dane przedkliniczne i kliniczne. Badania toksykologiczne na myszach, szczurach, królikach i psach, obejmujące różne drogi podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna), nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń. Działania toksyczne obserwowane po wielokrotnym podaniu odpowiadały znanym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego przy długotrwałym stosowaniu, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań długoterminowych na modelach zwierzęcych. Badania mutagenności, przeprowadzone na komórkach bakterii i ssaków, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon, mutagenność, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, stan zapalny, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxodil Combo (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę dostarczoną
Produkt leczniczy Oxodil Combo zawiera 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w dawce inhalacyjnej. Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały synergistycznego działania teratogennego obu substancji. Budezonid, stosowany wziewnie u około 2000 kobiet w ciąży, nie wykazuje zwiększonego ryzyka teratogenności, choć glikokortykosteroidy mogą powodować wady rozwojowe w badaniach na zwierzętach. Formoterol nie posiada wystarczających danych klinicznych w ciąży, a działania niepożądane obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach w modelach zwierzęcych. Nadmierne dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym mogą zwiększać ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób sercowo-naczyniowych w dorosłości oraz powodować trwałe zmiany receptorów i neuroprzekaźników.
astma, budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, choroba sercowo-naczyniowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, mleko kobiece, neuroprzekaźnik, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, Oxodil Combo, proszek do inhalacji, receptor glikokortykosteroidowy, rozrodczość, substancja czynna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Bimatoprost – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bimatoprost, stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, nie powinien być rutynowo stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz obserwacje toksyczności reprodukcyjnej w badaniach na zwierzętach przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. W przypadku preparatów złożonych zawierających bimatoprost i tymolol, dodatkowe ryzyko wynika z działania beta-adrenolitycznego tymololu, który może powodować u noworodków objawy blokady receptorów beta (bradykardia, niedociśnienie, zaburzenia oddechowe, hipoglikemia). Zaleca się stosowanie technik minimalizujących ogólnoustrojowe wchłanianie leków (np. blokada punkcika łzowego przez 1-2 minuty, zamknięcie powiek) oraz ścisłą obserwację noworodków, jeśli leczenie tymololem było kontynuowane do porodu. Brak jest danych potwierdzających przenikanie bimatoprostu do mleka ludzkiego, jednak na modelach zwierzęcych wykazano jego obecność w mleku, co wymaga ostrożności podczas karmienia piersią.
beta-adrenolityk, bimatoprost, blokada receptorów beta, bradykardia, ekspozycja systemowa, hipoglikemia, jaskra, karmienie piersią, lek przeciwjaskrowy, nadciśnienie oczne, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przenikanie leku do mleka, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek łzowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxodil Combo (320 mcg + 9 mcg)/dawkę dostarczoną
Oxodil Combo, zawierający budezonid i formoterol, może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące około 2000 kobiet stosujących budezonid nie wskazują na zwiększone ryzyko teratogenności, choć badania na zwierzętach wykazały możliwe wady rozwojowe przy wysokich dawkach glikokortykosteroidów. Formoterol nie posiada wystarczających danych klinicznych w ciąży, a działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki budezonidu oraz regularne monitorowanie stanu klinicznego pacjentki. W okresie laktacji budezonid przenika do mleka, jednak w dawkach terapeutycznych nie powinien wywierać istotnego wpływu na dziecko, natomiast dane dotyczące formoterolu są ograniczone i niejednoznaczne.
astma, choroba sercowo-naczyniowa, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, karmienie piersią, neuroprzekaźnik, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, Oxodil Combo, przenikanie do mleka kobiecego, receptor glikokortykosteroidowy, rozwój zarodka i płodu, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Podczas konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić stosowanie Symbicort Turbuhaler, zawierającego budezonid (320 µg) i formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg) na dawkę dostarczoną, co odpowiada dawce odmierzonej 400 µg budezonidu i 12 µg formoterolu. W ciąży brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania formoterolu i budezonidu, jednak badania na zwierzętach nie wykazały istotnego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych. Należy podkreślić, że wysokie dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym mogą wiązać się z ryzykiem opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu krążenia w wieku dorosłym oraz trwałych zmian w receptorach glikokortykosteroidowych i metabolizmie neuroprzekaźników. Stosowanie Symbicort w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a dawka budezonidu powinna być minimalna, zapewniająca kontrolę astmy.
astma, budezonid, dawka budezonidu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol, formoterol fumaranu dwuwodnego, formoterol i budezonid, glikokortykosteroid, neuroprzekaźniki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, receptor glikokortykosteroidowy, Symbicort Turbuhaler