niedotlenienie płodu

Niedotlenienie płodu (hipoksja płodowa) to stan niedoboru tlenu u płodu, który może wystąpić przed porodem, w jego trakcie lub bezpośrednio po urodzeniu. Jest to poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji, ponieważ może prowadzić do uszkodzenia mózgu i innych narządów.

Przyczyny niedotlenienia płodu są różnorodne i mogą obejmować zaburzenia łożyska (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska), komplikacje związane z pępowiną (wypadnięcie pępowiny, owinięcie pępowiny wokół szyi płodu), nadciśnienie ciążowe, cukrzycę ciążową, infekcje wewnątrzmaciczne, przedłużający się poród oraz wady rozwojowe płodu.

Diagnostyka niedotlenienia płodu opiera się na monitorowaniu czynności serca płodu (kardiotokografia), badaniu krwi pępowinowej (ocena pH, pO2, pCO2, niedoboru zasad) oraz ultrasonografii dopplerowskiej, która pozwala ocenić przepływ krwi w naczyniach płodu i łożysku. Po urodzeniu stan noworodka ocenia się za pomocą skali Apgar, a także wykonuje się badania laboratoryjne krwi tętniczej pępowinowej.

Leczenie niedotlenienia płodu zależy od jego nasilenia i momentu rozpoznania. W przypadku wykrycia przed porodem może być konieczne natychmiastowe ukończenie ciąży przez cięcie cesarskie. Po urodzeniu stosuje się tlenoterapię, wspomaganie oddychania, korekcję zaburzeń kwasowo-zasadowych, hipotermię leczniczą (ochładzanie ciała noworodka) w przypadku encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej oraz leczenie powikłań narządowych.

Rokowanie zależy od czasu trwania i nasilenia niedotlenienia, momentu wdrożenia leczenia oraz obecności powikłań. Ciężkie i długotrwałe niedotlenienie może prowadzić do mózgowego porażenia dziecięcego, opóźnienia rozwoju psychoruchowego, padaczki oraz uszkodzenia innych narządów. Wczesne rozpoznanie i prawidłowe postępowanie mogą znacząco zmniejszyć ryzyko trwałych powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl