skurcz tężcowy

Skurcz tężcowy (tetanus) to długotrwały, silny skurcz mięśnia lub grupy mięśni, charakteryzujący się brakiem fazy rozkurczu między następującymi po sobie skurczami. Jest to patologiczna reakcja, w której włókna mięśniowe pozostają w stanie ciągłego napięcia.

Mechanizm skurczu tężcowego wiąże się z szybką serią impulsów nerwowych (o częstotliwości powyżej 50 Hz), prowadzącą do utrzymującego się podwyższonego stężenia jonów wapnia w cytoplazmie komórek mięśniowych. W przeciwieństwie do skurczu fizjologicznego, nie dochodzi tu do okresowej relaksacji, co może prowadzić do uszkodzenia tkanki mięśniowej.

W praktyce klinicznej skurcz tężcowy może występować w przebiegu tężca – choroby wywoływanej przez neurotoksynę bakterii Clostridium tetani, w hipokalcemii, zatruciach niektórymi substancjami chemicznymi czy podczas stymulacji elektrycznej mięśni. Jest także istotnym objawem w diagnostyce nerwowo-mięśniowej, gdzie ocena reakcji tężcowej pozwala różnicować zaburzenia przewodnictwa nerwowego.

Farmakologicznie, skurcz tężcowy można wywołać stosując substancje blokujące acetylocholinesterazę (np. neostygminę) lub tetrakainę. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować podawanie środków zwiotczających mięśnie, leków przeciwdrgawkowych, suplementację wapnia w hipokalcemii czy specyficzną immunoglobulinę w przypadku tężca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl