bakteryjny test mutagenności
Bakteryjny test mutagenności to metoda laboratoryjna stosowana do wykrywania potencjalnych mutagenów, czyli substancji powodujących mutacje w DNA. Najczęściej stosowanym testem tego typu jest test Amesa, który wykorzystuje specjalnie zmodyfikowane szczepy bakterii Salmonella typhimurium lub Escherichia coli.
Test oparty jest na zasadzie wykrywania rewersji mutacji u bakterii pozbawionych zdolności syntezy histydyny (his-). Badana substancja jest inkubowana z bakteriami, a następnie ocenia się liczbę kolonii bakteryjnych, które odzyskały zdolność syntezy histydyny (his+) na skutek działania potencjalnego mutagenu. Dodatkowo wykorzystuje się frakcję S9 (ekstrakt z wątroby ssaków), która symuluje metaboliczną aktywację substancji przez organizm.
Bakteryjne testy mutagenności są szeroko stosowane w toksykologii, farmakologii i badaniach środowiskowych jako wstępne badania przesiewowe. Stanowią one pierwszy etap oceny bezpieczeństwa nowych związków chemicznych, leków czy dodatków do żywności. Pozytywny wynik testu sugeruje potencjalne działanie kancerogenne badanej substancji, co wymaga dalszych, bardziej zaawansowanych badań na komórkach eukariotycznych i modelach zwierzęcych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wykazały brak istotnego ryzyka teratogennego i toksycznego przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 125 mg/kg u królików. Zaobserwowane zmiany rozwojowe, takie jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber u królików, występowały jedynie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała poważne objawy toksyczności u samic, co sugeruje, że zmiany te mogą być wtórne do toksyczności matczynej, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg/dobę dla pokolenia F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracja chromosomalna, badanie mikrojąderkowe, badanie mutagenności, bakteryjny test mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, test mysiego chłoniaka, toksyczność farmakologiczna, wada rozwojowa