wysokie stężenie alkoholu

Wysokie stężenie alkoholu we krwi (alkoholemia) to stan, który może stanowić bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W diagnostyce medycznej uznaje się, że stężenie alkoholu etylowego przekraczające 3 promile (0,3%) stanowi stan potencjalnie zagrażający życiu, zaś stężenia powyżej 4-5 promili mogą prowadzić do śpiączki alkoholowej i zatrzymania czynności oddechowej.

Klinicznie wysokie stężenie alkoholu objawia się zaburzeniami świadomości, ataksją, dysartrią, hipotermią, hipoglikemią oraz depresją ośrodka oddechowego. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się kwasicę metaboliczną, zaburzenia elektrolitowe oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Szczególne niebezpieczeństwo stanowi współwystępowanie zatrucia innymi substancjami (np. benzodiazepinami).

Postępowanie w przypadku pacjenta z wysokim stężeniem alkoholu obejmuje zabezpieczenie funkcji życiowych, monitorowanie parametrów, leczenie zaburzeń metabolicznych oraz zapobieganie aspiracji treści żołądkowej. W skrajnych przypadkach może być konieczna intubacja i wentylacja mechaniczna. Kluczowe jest również wykluczenie innych przyczyn zaburzeń świadomości, takich jak uraz głowy, hipoglikemia czy zatrucie innymi substancjami.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl