pieluszkowe zapalenie skóry

Pieluszkowe zapalenie skóry (PZS) to ostry stan zapalny skóry okolicy krocza, pośladków i pachwin, występujący u niemowląt i małych dzieci noszących pieluchy. Jest to jedna z najczęstszych dermatoz wieku niemowlęcego, dotykająca od 7% do 35% dzieci, z największą częstością występowania między 9. a 12. miesiącem życia.

Głównym czynnikiem etiologicznym jest długotrwały kontakt skóry z moczem i kałem, co prowadzi do maceracji naskórka, zwiększenia pH skóry oraz aktywacji enzymów kałowych. Dodatkowo, okluzja wywołana przez pieluchy zwiększa wilgotność i temperaturę skóry, co sprzyja rozwojowi drobnoustrojów, szczególnie Candida albicans, która jest odpowiedzialna za wtórne zakażenia.

Klinicznie PZS charakteryzuje się rumieniem, obrzękiem, grudkami, nadżerkami lub pęcherzami w obszarze przykrytym pieluszką, z typowym zaoszczędzeniem fałdów skórnych. W przypadku infekcji grzybiczej zmiany obejmują również fałdy z charakterystycznymi zmianami satelitarnymi. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, rzadziej wymagane są badania mikrobiologiczne.

Leczenie pieluszkowego zapalenia skóry obejmuje częstą zmianę pieluszek, dokładne oczyszczanie skóry, stosowanie kremów barierowych zawierających tlenek cynku lub dimetykon oraz krótkotrwałe stosowanie słabych kortykosteroidów w przypadkach opornych. Przy współistniejącym zakażeniu grzybiczym wskazane jest dołączenie miejscowych leków przeciwgrzybiczych. Profilaktyka polega na regularnej zmianie pieluszek, unikaniu produktów drażniących skórę oraz zapewnieniu okresów bez pieluchy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Belogent (0,5 mg + 1 mg)/g

Maść Belogent zawiera 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na gram produktu i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne lub substancje pomocnicze. Preparat nie powinien być stosowany w przypadku gruźlicy skóry, wirusowych i grzybiczych zakażeń skórnych oraz infekcji bakteryjnych opornych na gentamycynę, ze względu na ryzyko nasilenia procesu chorobowego i nieskuteczność terapii. Ponadto, maść jest przeciwwskazana w jednostkach dermatologicznych takich jak trądzik, zapalenie skóry wokół ust (dermatitis perioralis) oraz trądzik różowaty, gdzie może pogarszać przebieg choroby.
absorpcja systemowa, betametazon, betametazon dipropionian, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, gentamycyna, gentamycyna siarczan, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, grzybica skóry, infekcja bakteryjna, maść Belogent, nadwrażliwość, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, substancja czynna, trądzik, trądzik różowaty, zakażenie wirusowe skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Lek Triderm w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu), co umożliwia jednoczesne działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Preparat jest wskazany do leczenia zapalnych zmian skórnych reagujących na kortykosteroidy, powikłanych wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Klotrymazol skutecznie zwalcza dermatofity (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), Candida albicans oraz Malassezia furfur, natomiast gentamycyna działa na szerokie spektrum bakterii, w tym paciorkowce grupy A, Staphylococcus aureus (również szczepy koagulazo-ujemne i penicylinazo-dodatnie), Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Proteus vulgaris i Klebsiella pneumoniae.
antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazon dipropionian, Candida albicans, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, egzema, Epidermophyton floccosum, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, grzybica krocza, grzybica nieowłosionej skóry, grzybica pachwin, grzybica skórna, grzybica stóp, Klebsiella pneumoniae, klotrymazol, kortykosteroid, liszajec, łupież pstry, łuszczyca, Malassezia furfur, Microsporum canis, paciorkowiec grupy A, pieluszkowe zapalenie skóry, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lorinden A (30 mg + 0,2 mg)/g

Maść Lorinden A zawiera flumetazon piwalan (0,2 mg/g) oraz kwas salicylowy (30 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze (np. glikol propylenowy, lanolina bezwodna). Nie należy jej stosować w przypadku infekcji skóry o etiologii wirusowej (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła), grzybiczej oraz bakteryjnej, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i rozprzestrzeniania się zakażenia. Preparat jest również przeciwwskazany w schorzeniach takich jak nowotwory skóry, trądzik pospolity i różowaty, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu, pieluszkowe zapalenie skóry oraz zapalenie lub owrzodzenie żylakowate, gdzie może maskować objawy lub pogarszać stan kliniczny. Stosowanie na rozległe zmiany skórne z ubytkiem naskórka, np. oparzenia, jest ryzykowne ze względu na zwiększoną absorpcję ogólnoustrojową i potencjalne działania niepożądane.
alergia kontaktowa, działanie niepożądane kortykosteroidów, flumetazonu piwalan, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kortykosteroid, kwas salicylowy, lanolina bezwodna, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowate, pieluszkowe zapalenie skóry, rozległa zmiana skórna, świąd odbytu, toksyczność ogólnoustrojowa, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon substancji czynnych
Azotan mikonazolu – Właściwości farmakokinetyczne

Azotan mikonazolu, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Daktarin (krem i puder, 20 mg/g), charakteryzuje się niską biodostępnością ogólnoustrojową (<1%) oraz długim czasem obecności w skórze do 4 dni, co zapewnia przedłużone działanie przeciwgrzybicze. Po aplikacji miejscowej wykrywalne stężenia mikonazolu i/lub jego metabolitów w osoczu pojawiają się po 24 i 48 godzinach, jednak ich poziom pozostaje niski, co potwierdza ograniczone wchłanianie systemowe i bezpieczeństwo stosowania, także u niemowląt z pieluszkowym zapaleniem skóry. Substancja wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (88,2%) oraz umiarkowane do krwinek czerwonych (10,6%), co wpływa na jej dystrybucję w organizmie.
azotan mikonazolu, biodostępność, Daktarin, dysfagia, eliminacja leku, metabolity, metabolizm, pieluszkowe zapalenie skóry, powinowactwo do białek osocza, stężenie mikonazolu, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, właściwości przeciwgrzybicze, wydalanie nerkowe, wydalanie z kałem, zakażenie grzybicze
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Zapobieganie i profilaktyka

Zapalenie skóry (dermatitis) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, szczególnie w krajach uprzemysłowionych, wpływając negatywnie na jakość życia i generując obciążenia ekonomiczne. Prewencja pierwotna, zwłaszcza u niemowląt z wysokim ryzykiem atopowego zapalenia skóry (AZS), obejmuje regularne stosowanie emolientów, które według badań mogą zmniejszyć częstość występowania AZS nawet o 50% (22% vs 43% w 6. miesiącu życia). Jednakże najnowsze badania, takie jak BEEP i PreventADALL, podważają jednoznaczną skuteczność tej metody. Dodatkowo, probiotyki stosowane u kobiet w ciąży, karmiących oraz niemowląt z wysokim ryzykiem alergii mogą obniżyć ryzyko AZS o około 20-21%. Dieta matki bogata w owoce, warzywa, ryby i witaminę D oraz karmienie piersią przez 4-6 miesięcy również wykazują działanie ochronne, zmniejszając ryzyko rozwoju AZS o około 33%. Inne środki prewencyjne obejmują unikanie renowacji domów w ciąży, ograniczenie stosowania antybiotyków u niemowląt oraz posiadanie psa przed pierwszym rokiem życia dziecka.
alergeny skórne, atopowe zapalenie skóry, bariera naskórkowa, czynniki drażniące, emolienty, filagryna, fotobiomodulacja, hydrokortyzon, kontaktowe zapalenie skóry, leki przeciwgrzybicze, łojotokowe zapalenie skóry, Malassezia, mikrobiom jelitowy, mutacja genu FLG, pieluszkowe zapalenie skóry, prebiotyki, prewencja pierwotna, prewencja wtórna, probiotyki, roztocza kurzu domowego, rumień skórny, świąd pływaków, szampon przeciwgrzybiczny, zapalenie skóry, zapalenie skóry popromienne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży

Szczepionka VAQTA 25 (25 U/0,5 ml) jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, przeznaczoną dla dzieci i młodzieży. W badaniach klinicznych z udziałem 4374 dzieci w wieku 12-23 miesięcy oraz 2595 dzieci i młodzieży ≥ 2 lat, najczęstszymi działaniami niepożądanymi były reakcje miejscowe, takie jak ból i tkliwość w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często, ≥1/10), oraz ogólnoustrojowe objawy, w tym gorączka i drażliwość. Objawy te miały zazwyczaj charakter łagodny i przemijający. W badaniu po wprowadzeniu do obrotu, obejmującym 12 523 osoby w wieku 2-17 lat, nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych związanych ze szczepieniem. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem różnych układów i narządów, m.in. zaburzeń układu nerwowego, żołądkowo-jelitowego, skóry oraz mięśniowo-szkieletowego.
alergia, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anoreksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, nudność, odwodnienie, parestezja, pieluszkowe zapalenie skóry, pokrzywka, rumień, szczepionka inaktywowana adsorbowana, trombocytopenia, układ immunologiczny, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony maziowej, zawroty głowy, zespół Guillaina-Barrégo
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bedicort salic (0,5 mg + 30 mg)/g

Maść Bedicort salic zawiera betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (30 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w obecności zakażeń skórnych bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych i pasożytniczych, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem kortykosteroidu. Nie należy stosować jej w schorzeniach takich jak trądzik pospolity, trądzik różowaty oraz zapalenie skóry wokół ust, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań dermatologicznych. Preparat jest również przeciwwskazany do stosowania na skórę twarzy, okolice pieluszkowe, odbytu oraz narządów moczowo-płciowych z powodu zwiększonego ryzyka absorpcji systemowej i działań niepożądanych miejscowych, takich jak zanik skóry i teleangiektazje.
atrofia skóry, bariera łożyskowa, betametazon, betametazon dipropionian, dermatitis perioralis, gruźlica skóry, kiła skórna, kwas salicylowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opryszczka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, rozstępy, świerzb, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skórne, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Belosalic (0,5 mg + 20 mg)/g

Belosalic w postaci płynu zawiera betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w przypadku infekcji skórnych o etiologii gruźliczej, wirusowej (np. opryszczka, ospa wietrzna) oraz grzybiczej lub bakteryjnej, jeśli nie wdrożono jednocześnie leczenia przyczynowego. Kortykosteroid betametazon może nasilać infekcje poprzez immunosupresję i maskować objawy, co zwiększa ryzyko rozprzestrzeniania się zakażeń. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w schorzeniach takich jak trądzik, zapalenie skóry wokół ust (dermatitis perioralis) oraz trądzik różowaty, gdzie stosowanie kortykosteroidów może pogarszać przebieg choroby.
absorpcja układowa, bariera naskórkowa, betametazon, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, efekt okluzji, gruźlica skóry, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, trądzik, trądzik różowaty, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elosone 1 mg/g

Mometazonu furoinian w kremie Elosone (1 mg/g) jest silnym miejscowym kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, stosowanym w leczeniu dermatoz. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (m.in. metylu parahydroksybenzoesan E218 i propylu parahydroksybenzoesan E216), dzieci poniżej 2. roku życia oraz obecność zakażeń skóry bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec), pasożytniczych i grzybiczych (np. Candida sp., dermatofity). Ponadto krem jest przeciwwskazany w stanach takich jak trądzik różowaty i pospolity, zmiany zanikowe skóry, dermatitis perioralis, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych, pieluszkowe zapalenie skóry, gruźlica i kiła skóry, odczyny poszczepienne oraz rany i owrzodzenia skóry ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów lub zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej kortykosteroidu.
absorpcja ogólnoustrojowa kortykosteroidu, brodawka zwykła, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, gruźlica skóry, grzybica stóp, jaskra, kiła skórna, kłykciny kończyste, kortykosteroid miejscowy, liszajec, metylu parahydroksybenzoesan, mięczak zakaźny, mometazon furoinian, obkurczenie naczyń, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, poziom glukozy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, ropne zapalenie skóry, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaćma, zakażenie dermatofitowe, zakażenie drożdżakowe, zanik skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Leczenie

Wysypki skórne u niemowląt i dzieci mają zróżnicowaną etiologię, obejmującą infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze, reakcje alergiczne oraz podrażnienia. Kluczowe jest prawidłowe rozpoznanie przyczyny wysypki, co determinuje wybór terapii. W leczeniu pieluszkowego zapalenia skóry zaleca się utrzymanie skóry w suchości, częstą zmianę pieluszek oraz stosowanie kremów barierowych z tlenkiem cynku lub wazeliną; w przypadku infekcji drożdżakowej wskazane są miejscowe leki przeciwgrzybicze, a przy ciężkim stanie zapalnym 0,5-1% hydrokortyzon. Atopowe zapalenie skóry wymaga regularnego stosowania emolientów 2-4 razy dziennie, miejscowych kortykosteroidów przez 2-3 tygodnie oraz inhibitorów kalcyneuryny jako alternatywy, a w ciężkich przypadkach terapii immunosupresyjnej lub biologicznej (np. dupilumab od 6. miesiąca życia). Wysypki infekcyjne wirusowe leczone są objawowo (paracetamol, ibuprofen, leki przeciwświądowe), natomiast bakteryjne wymagają antybiotykoterapii (np. penicylina w szkarlatynie, miejscowe lub doustne antybiotyki w liszajcu). Grzybice leczone są miejscowo lub doustnie (klotrimazol, mikonazol, terbinafina), a alergiczne wysypki – unikanie alergenów i stosowanie leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów w cięższych przypadkach.
atopowe zapalenie skóry, cellulitis, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, ciemieniucha, drożdżaki Candida, egzema, emolient, fototerapia, grzybica pachwin, grzybica skóry, impetigo, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid, krioterapia, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, lotion z kalaminą, mięczak zakaźny, odparzenie pieluszkowe, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, pokrzywka, potówka, różyczka, rumień zakaźny, szkarlatyna, tinea capitis, trądzik niemowlęcy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie tkanki łącznej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daktarin 20 mg/g

Daktarin w postaci pudru leczniczego zawiera 20 mg/g mikonazolu azotanu, którego farmakokinetyka po zastosowaniu miejscowym charakteryzuje się bardzo niską biodostępnością ogólnoustrojową (<1%). Mikonazol wykazuje zdolność do utrzymywania się w skórze do 4 dni, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwgrzybicze. Po aplikacji miejscowej stężenia mikonazolu i jego metabolitów w osoczu są wykrywalne po 24 i 48 godzinach, jednak u niemowląt z pieluszkowym zapaleniem skóry stężenia te pozostają na poziomie niemierzalnym lub bardzo niskim, nawet po wielokrotnym podawaniu. Mikonazol wiąże się silnie z białkami osocza (88,2%) oraz krwinkami czerwonymi (10,6%), co wpływa na farmakodynamiczną dostępność wolnej frakcji leku.
aktywność farmakologiczna, biodostępność substancji czynnej, dystrybucja leku, działanie przeciwgrzybicze, element morfotyczny krwi, eliminacja nerkowa, krwinka czerwona, metabolit w moczu, mikonazol azotan, pieluszkowe zapalenie skóry, powinowactwo do białek osocza, puder leczniczy, stężenie w osoczu, układ pokarmowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza
Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Wysypki u niemowląt i małych dzieci są powszechnym objawem, najczęściej o łagodnym przebiegu i dobrym rokowaniu. Do najczęstszych etiologii należą pieluszkowe zapalenie skóry (z lub bez infekcji drożdżakowej), łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry (AZS) oraz wysypki wirusowe. Większość wysypek ma charakter samoograniczający się i nie wymaga intensywnego leczenia, zwłaszcza u dzieci bez objawów ogólnoustrojowych. Atopowe zapalenie skóry utrzymuje się u 20-40% dzieci w wieku dorosłym, przy czym u 75% pacjentów obserwuje się znaczną poprawę do 14. roku życia. Wysypka pieluszkowa lokalizuje się głównie wokół pośladków i pachwin, ustępując po odpowiedniej pielęgnacji. W cięższych przypadkach AZS konieczne może być stosowanie leków miejscowych, co wpływa na długoterminowe rokowanie.
atopowe zapalenie skóry, choroba Kawasakiego, czynnik drażniący, czynnik wyzwalający, egzema, gorączka z wysypką, infekcja wirusowa, infekcja zagrażająca życiu, kandydoza, lek miejscowy, łojotokowe zapalenie skóry, nawilżanie skóry, objawy ogólnoustrojowe, odra, pielęgnacja skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, posocznica meningokokowa, sztywność karku, wysypka pieluszkowa, wysypka wirusowa, zapalenie opon mózgowych, zespół oparzonej skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zmiana skórna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Canesten Control 10 mg/g

Canesten Control w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym miejscowo w terapii zakażeń skóry i zewnętrznych błon śluzowych wywołanych przez dermatofity, drożdżaki (głównie Candida) oraz pleśnie. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu grzybic skórnych, łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), pieluszkowego zapalenia skóry u dzieci, a także zapaleń sromu i żołędzi wywołanych przez Candida. Lek jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci, z uwzględnieniem specyfiki zakażenia i lokalizacji zmian chorobowych.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, Candida, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, grzyb chorobotwórczy, grzybica pochwy, grzybica skórna, infekcja skóry, kandydoza pochwy, klotrymazol, łupież pstry, nadwrażliwość, pieluszkowe zapalenie skóry, pityriasis versicolor, pleśń, pochodna imidazolowa, powierzchowne zakażenie skóry, zakażenie błony śluzowej, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie żołędzi
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Afloderm 0,5 mg/g

Lek Afloderm w postaci kremu zawiera 0,5 mg/g alklometazonu dipropionianu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy, chlorokrezol i glikol propylenowy. Nie należy stosować go w przypadku aktywnych infekcji skórnych, w tym gruźlicy skóry, zakażeń wirusowych (opryszczka zwykła, ospa bydlęca, ospa wietrzna) oraz grzybiczych i bakteryjnych zakażeń skóry bez jednoczesnego leczenia przyczynowego. Ponadto, Afloderm jest przeciwwskazany w schorzeniach takich jak trądzik, zapalenie skóry wokół ust (dermatitis perioralis), trądzik różowaty oraz pieluszkowe zapalenie skóry, gdzie stosowanie kortykosteroidów może nasilać objawy, prowadzić do powikłań lub zwiększać ryzyko działań ogólnoustrojowych.
Decyzja o zastosowaniu Aflodermu powinna uwzględniać dokładną ocenę korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z uszkodzoną barierą naskórkową, na rozległych powierzchniach skóry (szczególnie u dzieci) oraz przy przewlekłym stosowaniu na delikatnych obszarach (twarz, fałdy skórne, okolice genitalne). W przypadku niezdiagnozowanych zmian skórnych z podejrzeniem infekcji bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej, najpierw należy ustalić etiologię zmian. Stosowanie Aflodermu wymaga ostrożności ze względu na potencjalne zwiększone wchłanianie substancji czynnej i ryzyko działań niepożądanych, dlatego terapia powinna być indywidualnie dostosowana do stanu klinicznego pacjenta.
alklometazon dipropionian, bariera naskórkowa, charakterystyka produktu leczniczego, dermatitis perioralis, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, gruźlica skóry, kortykosteroid, leczenie przyczynowe, maceracja, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, opryszczka zwykła, ospa bydlęca, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, rumień, teleangiektazja, terapia dermatologiczna, trądzik, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust, zmiana zapalna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Edelan 1 mg/g

Mometazonu furoinian w maści Edelan (1 mg/g) jest miejscowym kortykosteroidem o licznych przeciwwskazaniach klinicznych, których znajomość jest kluczowa dla bezpiecznej terapii dermatologicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, inne kortykosteroidy lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy monopalmitynostearynian (20 mg/g) i butylohydroksytoluen (E 321). Preparatu nie należy stosować w przebiegu trądziku pospolitego, trądziku różowatego, zapalenia skóry wokół ust, zaniku skóry oraz w obecności zakażeń bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (Herpes simplex, Herpes zoster, ospa wietrzna), pasożytniczych i grzybiczych, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i maskowania objawów. Ponadto przeciwwskazania obejmują odczyny poszczepienne, gruźlicę skóry, kiłowe zmiany skórne, świąd w okolicy odbytu i narządów płciowych, pieluszkowe zapalenie skóry oraz uszkodzoną, owrzodzoną skórę.
brodawka zwykła, butylohydroksytoluen, dermatitis perioralis, dermatofity, drożdżak, glikolu propylenowego monopalmitynostearynian, gruźlica skóry, herpes simplex, herpes zoster, impetigo, jaskra, kiłowa zmiana skórna, kłykcina kończysta, kortykosteroid, liszajec, maceracja skóry, mięczak zakaźny, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, okluzja, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, ropne zapalenie skóry, świąd odbytu, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Przeciwwskazania stosowania

Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, posiada liczne przeciwwskazania zależne od formy farmaceutycznej i składu preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na gentamycynę lub inne aminoglikozydy oraz na substancje pomocnicze. Preparaty iniekcyjne są przeciwwskazane u pacjentów z miastenią oraz zaawansowaną niewydolnością nerek ze względu na ryzyko bloku nerwowo-mięśniowego i nefrotoksyczności. Miejscowe formy (maści, kremy, gąbki) nie powinny być stosowane w przypadku wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka), grzybiczych i pierwotnych bakteryjnych zakażeń skóry, trądziku różowatego i pospolitego, zapalenia skóry wokół ust, nowotworów skóry, owrzodzeń żylakowatych oraz na określonych lokalizacjach anatomicznych (okolica odbytu, narządy płciowe, twarz, rozległe zmiany skórne). Preparaty okulistyczne są przeciwwskazane przy ostrych ropnych chorobach przedniego odcinka oka, opryszczkowym zapaleniu rogówki, wrzodach rogówki, gruźlicy gałki ocznej, zakażeniach grzybiczych oraz jaskrze z wąskim i otwartym kątem przesączania. Wiekowo przeciwwskazane są u dzieci poniżej 12 lat (Bedicort), 2 lat (Diprogenta) oraz u noworodków i niemowląt w 1. roku życia (Gebetil).
antybiogram, antybiotyk aminoglikozydowy, bakteryjne zakażenie skóry, blok nerwowo-mięśniowy, choroba Parkinsona, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, gentamycyna, gruźlica gałki ocznej, gruźlica skóry, grzybica skóry, jaskra z wąskim kątem, miastenia, niewydolność nerek, nowotwór skóry, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowate, pieluszkowe zapalenie skóry, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wirusowe zakażenie skóry, wrzód rogówki, zakażenie grzybicze oka, zapalenie skóry wokół ust, zespół Lamberta-Eatona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elitasone 1 mg/g

Mometazonu furoinian w roztworze na skórę (Elitasone 1 mg/g) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy (300 mg/g), który może powodować podrażnienia. Preparatu nie należy stosować w trądziku pospolitym i różowatym, dermatitis perioralis, świądzie okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowym zapaleniu skóry ze względu na ryzyko nasilenia zmian zapalnych i zwiększonego wchłaniania. Ponadto, Elitasone jest przeciwwskazany w zakażeniach skórnych bakteryjnych, wirusowych (w tym ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec) oraz grzybiczych (drożdżaki, dermatofity), gdyż kortykosteroidy mogą maskować objawy i sprzyjać progresji infekcji. Preparat nie powinien być stosowany w gruźlicy skóry, kiłowych zmianach skórnych oraz odczynach poszczepiennych, gdzie może zaburzać odpowiedź immunologiczną. U dzieci poniżej 2 lat stosowanie jest przeciwwskazane z powodu niedojrzałości bariery naskórkowej i ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Aplikacja pod opatrunkiem okluzyjnym jest również zabroniona ze względu na zwiększone wchłanianie i ryzyko działań niepożądanych.
aplikacja kortykosteroidów, atrofia skóry, bariera naskórkowa, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane kortykosteroidów, glikol propylenowy, gruźlica skóry, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja oportunistyczna, infekcja wirusowa, kiłowe zmiany skórne, kontrola glikemii, kortykosteroid miejscowy, mometazon furoinian, nadwrażliwość na substancję czynną, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, penetracja kortykosteroidów, pieluszkowe zapalenie skóry, podrażnienie skóry, półpasiec, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie drożdżakami, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elocom 1 mg/g

Maść Elocom zawierająca 1 mg/g mometazonu furoinianu jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne kortykosteroidy lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy stearynian (E477) w ilości 20 mg/g (300 mg w opakowaniu 15 g, 600 mg w opakowaniu 30 g). Nie należy jej stosować w przebiegu trądziku pospolitego i różowatego, zaniku skóry, zapaleniu skóry wokół ust oraz w infekcjach bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna, brodawki, kłykciny, mięczak zakaźny), pasożytniczych i grzybiczych (dermatofity, drożdżaki), gdyż kortykosteroid może maskować objawy i nasilać przebieg chorób. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w odczynach poszczepiennych, gruźlicy skóry, kiłowych zmianach skórnych, świądzie okolicy odbytu i narządów płciowych, pieluszkowym zapaleniu skóry oraz na uszkodzonej i owrzodziałej skórze ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i działań niepożądanych.
absorpcja leku, bariera naskórkowa, brodawka zwykła, dermatofity, drożdżak, działanie okluzyjne, glikol propylenowy stearynian, gruźlica skóry, infekcja pasożytnicza, infekcja skórna, kiła skóry, kłykciny kończyste, kortykosteroid miejscowy, liszajec, mięczak zakaźny, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, ropne zapalenie skóry, świąd odbytu, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Infilea 0,5 mg/g

Krem Infilea zawiera klobetazolu propionian w stężeniu 0,5 mg/g i należy do grupy silnych kortykosteroidów miejscowych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorokrezol (0,75 mg/g), alkohol cetostearylowy (70 mg/g) oraz glikol propylenowy (475 mg/g). Preparat jest niewskazany w leczeniu trądziku różowatego i pospolitego, świądu bez stanu zapalnego, świądu okolicy odbytu i narządów płciowych oraz zapalenia skóry wokół warg, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i zwiększonej absorpcji systemowej. Ponadto, krem nie powinien być stosowany w przypadku nieleczonych zakażeń skóry, takich jak opryszczka zwykła, ospa wietrzna, liszajec czy drożdżyca, gdyż może to prowadzić do nasilenia infekcji. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 1. roku życia, zwłaszcza w atopowym i pieluszkowym zapaleniu skóry, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i działań niepożądanych.
atopowe zapalenie skóry, atrofia skóry, chlorokrezol, dermatoza, drożdżyca, działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, grzybica skóry, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, liszajec, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, rozstępy, świąd, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenie funkcji barierowej skóry, zapalenie okołoustne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flucinar N (0,25 mg + 5 mg)/g

Flucinar N, zawierający fluocynolonu acetonid 0,25 mg/g oraz neomycyny siarczan 5 mg/g, jest preparatem łączącym kortykosteroid z antybiotykiem aminoglikozydowym, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (fluocynolon, neomycynę) lub substancje pomocnicze (glikol propylenowy 50 mg/g, lanolina 100 mg/g), a także u osób z alergią na inne aminoglikozydy. Preparat jest przeciwwskazany w zakażeniach wirusowych (np. ospa wietrzna), grzybiczych i bakteryjnych skóry, w tym gruźlicy, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i jej rozprzestrzeniania. Ponadto, nie powinien być stosowany w dermatozach takich jak trądzik zwykły i różowaty, zapalenie skóry dookoła ust, zapalenia i owrzodzenia żylakowe oraz nowotwory skóry, gdyż może pogorszyć przebieg tych schorzeń.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteryjne zakażenie skóry, działanie niepożądane kortykosteroidów, fluocynolonu acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, gruźlica skóry, infekcja wirusowa, lanolina, lek ototoksyczny, maceracja skóry, nadwrażliwość na aminoglikozydy, nefrotoksyczność aminoglikozydów, neomycyna siarczan, nowotwór skóry, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowe, pieluszkowe zapalenie skóry, promieniowanie UV, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elosone 1 mg/g

Mometazonu furoinian w maści Elosone (1 mg/g) jest miejscowym kortykosteroidem, którego stosowanie wymaga starannej oceny przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (np. glikol propylenowy 100 mg/g, alkohol cetostearylowy), wiek poniżej 2 lat oraz obecność określonych schorzeń skórnych, takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity, zmiany zanikowe skóry, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowe zapalenie skóry. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane w zakażeniach bakteryjnych, wirusowych (w tym opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec), pasożytniczych i grzybiczych skóry, a także w gruźlicy skóry, kile i odczynach poszczepiennych. Aplikacja na rany lub owrzodzoną skórę jest niewskazana ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i zaburzenia gojenia.
alkohol cetostearylowy, brodawka zwykła, dermatitis perioralis, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, glikol propylenowy, gruźlica skóry, infestacja pasożytnicza skóry, kiła, kłykciny kończyste, kortykosteroid miejscowy, liszajec, mięczak zakaźny, mometazonu furoinian, nadwrażliwość na mometazonu furoinian, odczyn poszczepienny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, reakcja fotouczuleniowa, ropne zapalenie skóry, świąd odbytu, szczepionka atenuowana, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie dermatofitowe, zakażenie drożdżakowe, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imazol 10 mg

Lek Imazol w postaci pasty zawiera 10 mg/g klotrymazolu i jest wskazany do leczenia zakażeń grzybiczych skóry u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 1 miesiąca życia. Zalecane dawkowanie to aplikacja cienkiej warstwy preparatu na zmienioną chorobowo skórę 1-2 razy dziennie (rano lub rano i wieczorem), w ilości około ½ cm pasty na powierzchnię odpowiadającą wielkości dłoni pacjenta. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, po których, po ustąpieniu ostrych objawów, leczenie należy kontynuować przez kolejne 3 tygodnie, aby zapobiec nawrotom. W przypadku pieluszkowego zapalenia skóry poprawa powinna nastąpić w ciągu 3 dni, a całkowity czas leczenia wynosi 7 dni; brak poprawy lub pogorszenie wymaga konsultacji lekarskiej.
Imazol, infekcja grzybicza, klotrymazol, nawrót zakażenia, ostry objaw, pasta na skórę, penetracja substancji czynnej, pieluszkowe zapalenie skóry, substancja czynna, terapia przeciwgrzybicza, wiek podeszły, zakażenie grzybicze skóry, zmiana skórna, zmieniona chorobowo skóra
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Etiologia i przyczyny

Zapalenie skóry (dermatitis) to stan zapalny skóry o złożonej patogenezie, wynikający z interakcji czynników genetycznych, immunologicznych i środowiskowych. Kluczową rolę odgrywają mutacje w genie filagryny (FLG), obecne u 20-30% pacjentów z atopowym zapaleniem skóry (AZS), co prowadzi do zaburzeń bariery skórnej i zwiększonej przeznaskórkowej utraty wody. Dominująca odpowiedź immunologiczna typu Th2 z nadprodukcją cytokin IL-4, IL-13 i IL-22 oraz podwyższony poziom IgE sprzyjają rozwojowi stanu zapalnego. Mikroorganizmy, zwłaszcza Staphylococcus aureus w AZS oraz Malassezia w łojotokowym zapaleniu skóry, nasilają objawy choroby. Czynniki środowiskowe, takie jak alergeny kontaktowe, zanieczyszczenia powietrza, zmiany klimatyczne oraz stres psychologiczny, stanowią istotne wyzwalacze i zaostrzają przebieg zapalenia skóry.
alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, balsam peruwiański, bariera skórna, cytokiny prozapalne, czynnik genetyczny, dysfunkcja immunologiczna, filagryna, immunoglobulina IgE, kontaktowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, lichen simplex chronicus, limfocyt T pomocniczy, łojotokowe zapalenie skóry, Malassezia, marsz alergiczny, mikrobiom skóry, niewydolność żylna, peptyd przeciwdrobnoustrojowy, pieluszkowe zapalenie skóry, powietrznopochodne kontaktowe zapalenie skóry, przeciwciało IgE, przeznaskórkowa utrata wody, Staphylococcus aureus, urushiol, zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Przeciwwskazania stosowania

Kwas salicylowy, stosowany w dermatologii ze względu na działanie keratolityczne, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, posiada liczne przeciwwskazania. Podstawowym jest nadwrażliwość na salicylany. Preparaty z kwasem salicylowym nie powinny być aplikowane na uszkodzoną, zakażoną lub zapalnie zmienioną skórę, w tym na owrzodzenia, otwarte rany oraz stany zapalne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, zaburzeniami krążenia obwodowego i neuropatią obwodową, ze względu na ryzyko powikłań, zwłaszcza przy wyższych stężeniach. Kwas salicylowy jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u dzieci, z ograniczeniami wiekowymi zależnymi od preparatu (zakaz stosowania u dzieci poniżej 2, 6 lub 12 lat). Nie zaleca się stosowania na twarz, okolice oczu, błony śluzowe, jamę ustną i okolice narządów płciowych.
analogi nukleozydów, betametazon, dehydrogenaza dihydropirymidyny, działanie keratolityczne, flumetazon, fluorouracyl, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość na salicylany, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, prednizolon, salicylizm, trądzik pospolity, trądzik różowaty, uszkodzenie naskórka, zaburzenia krążenia, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie krążenia obwodowego, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Beloderm 0,5 mg/g

Krem Beloderm zawiera 0,5 mg/g betametazonu dipropionianu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na betametazon lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy i chlorokrezol, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Lek jest przeciwwskazany w przypadku aktywnych zakażeń skórnych, w tym gruźlicy skóry, zakażeń wirusowych (opryszczka zwykła, ospa bydlęca, ospa wietrzna) oraz grzybiczych i bakteryjnych infekcji skóry, jeśli nie wdrożono odpowiedniego leczenia przyczynowego. Ponadto, kremu nie należy stosować w dermatozach takich jak trądzik pospolity, zapalenie skóry wokół ust oraz trądzik różowaty, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian i rozwoju steroidozależnego zapalenia skóry twarzy.
alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, betametazonu dipropionian, chlorokrezol, gruźlica skóry, herpes simplex, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa bydlęca, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, reakcja alergiczna, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, Varicella-zoster, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Diagnostyka i diagnoza

Wysypki skórne u niemowląt i dzieci stanowią częsty problem kliniczny, z ponad 12 milionami wizyt rocznie. Diagnostyka opiera się głównie na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, uwzględniającym czas trwania, charakterystykę zmian (plamy, grudki, pęcherzyki, krosty), lokalizację oraz obecność objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka. W większości przypadków badania laboratoryjne nie są konieczne, jednak w wybranych sytuacjach stosuje się testy alergiczne, morfologię krwi, badania mikroskopowe lub biopsję skóry. Wysypki wirusowe, takie jak różyczka niemowlęca (wysypka po 3-5 dniach wysokiej gorączki), rumień zakaźny (charakterystyczny rumień na policzkach) oraz choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, dominują w etiologii. Wysypki bakteryjne, np. płonica (szorstka wysypka przypominająca papier ścierny) i liszajec zakaźny, wymagają często antybiotykoterapii. Wysypki alergiczne i wypryskowe, takie jak atopowe zapalenie skóry i pokrzywka, diagnozuje się na podstawie obrazu klinicznego i testów alergicznych.
atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne, badanie krwi, biopsja skóry, choroba bostońska, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Kawasakiego, infekcja drożdżakowa, infekcja wirusowa, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, mięczak zakaźny, morfologia krwi, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, płonica, pokrzywka, posocznica meningokokowa, rumień zakaźny, test alergiczny skórny, wymaz z gardła, wyprysk atopowy, wysypka wirusowa, zakażenie grzybicze, zakażenie meningokokowe, zespół oparzonej skóry gronkowcowej, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany skórne
Leksykon substancji czynnych
Flumetazon – Przeciwwskazania stosowania

Flumetazon, będący kortykosteroidem stosowanym miejscowo w leczeniu dermatoz, występuje w preparatach złożonych: Lorinden A (0,2 mg/g flumetazonu piwalanu + 30 mg/g kwasu salicylowego), Lorinden C (0,2 mg/g flumetazonu piwalanu + 30 mg/g kliochinolu) oraz Lorinden N (0,2 mg/g flumetazonu piwalanu + 5 mg/g neomycyny siarczanu). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne i pomocnicze (np. glikol propylenowy, lanolinę bezwodną, alkohol cetylowy, parabeny), a także obecność infekcji wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka), grzybiczych i bakteryjnych skóry, w tym gruźlicy. Flumetazon jest niewskazany w schorzeniach takich jak nowotwory skóry, trądzik pospolity i różowaty, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu, pieluszkowe zapalenie skóry oraz zapalenie lub owrzodzenie żylakowate. Preparaty nie powinny być stosowane na rozległe zmiany skórne z ubytkiem naskórka (np. oparzenia) ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych.
alkohol cetylowy, antybiotyki aminoglikozydowe, choroby skóry, działanie ogólnoustrojowe, flumetazon, flumetazonu piwalan, glikol propylenowy, gruźlica skóry, kliochinol, kortykosteroid, kortykosteroidy, kwas salicylowy, lanolina bezwodna, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, neomycyna, neomycyny siarczan, nowotwór skóry, oparzenie, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowate, pieluszkowe zapalenie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rozległe zmiany skórne, świąd okolicy odbytu, trądzik pospolity, trądzik różowaty, trymestr ciąży, ubytek skóry, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g

Bedicort salic to roztwór na skórę zawierający betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz w przypadku zakażeń skóry o etiologii bakteryjnej (w tym gruźlica skóry, kiła), wirusowej (opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna) i grzybiczej, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji wskutek immunosupresji miejscowej. Nie zaleca się stosowania u chorych z trądzikiem pospolitym, trądzikiem różowatym, zapaleniem skóry wokół ust, pieluszkowym zapaleniem skóry oraz świądem okolicy odbytu i narządów płciowych. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania na skórę twarzy oraz u dzieci poniżej 12 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak atrofia skóry, teleangiektazje i zaburzenia pigmentacji.
atrofia skóry, betametazonu dipropionian, dermatitis perioralis, gruźlica skóry, kiła, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość, opryszczka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, rozstęp, świąd okolicy odbytu, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenie pigmentacji, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ospamox 500 mg 500 mg

Amoksycylina, zawarta w produkcie leczniczym Ospamox (tabletki powlekane 500 mg, 750 mg, 1000 mg), jest antybiotykiem β-laktamowym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały teratogennego wpływu na rozwój płodu, a dane kliniczne nie potwierdzają zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne, decyzja o terapii w ciąży powinna być podejmowana ostrożnie, uwzględniając ciężkość zakażenia i dostępność alternatyw. Amoksycylina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, co może prowadzić do reakcji alergicznych, zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz zakażeń grzybiczych u niemowląt, co w niektórych przypadkach wymaga czasowego przerwania karmienia piersią. W okresie laktacji konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem stanu klinicznego matki i dziecka.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, badanie rozrodczości, biegunka, grzyb drożdżopodobny, kandydoza jamy ustnej, mikroflora jelitowa, pieluszkowe zapalenie skóry, pleśniawki, przenikanie leku do mleka, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze błon śluzowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elitasone 1 mg/g

Maść Elitasone zawiera mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g i jest kortykosteroidem do stosowania miejscowego, którego użycie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na mometazonu furoinian, inne kortykosteroidy lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy monostearynian (40 mg/g). Nie należy stosować preparatu w stanach takich jak trądzik pospolity i różowaty, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych, pieluszkowe zapalenie skóry oraz w przypadku zakażeń skóry bakteryjnych, wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec), grzybiczych, gruźlicy skóry i kiłowych zmian skórnych. Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatofit, glikol propylenowy monostearynian, gruźlica skóry, infekcja drożdżakowa, kiła skórna, kortykosteroid miejscowy, mometazon furoinian, nadwrażliwość na substancję czynną, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, opryszczka, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daktarin 20 mg/g

Mikonazol, zawarty w produkcie Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym po miejscowej aplikacji. Substancja utrzymuje się w skórze do 4 dni, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwgrzybicze. Wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne, z biodostępnością poniżej 1%, choć mikonazol i jego metabolity mogą być wykrywane w osoczu po 24 i 48 godzinach od aplikacji. U niemowląt z pieluszkowym zapaleniem skóry stężenia w osoczu pozostają na bardzo niskim lub niemierzalnym poziomie, co potwierdza ograniczoną absorpcję systemową. Wchłonięty mikonazol wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (88,2%) oraz krwinek czerwonych (10,6%), co może wpływać na jego biodostępność w tkankach docelowych.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, aplikacja na skórę, białka osocza, biodostępność, droga eliminacji, działanie przeciwgrzybicze, elementy morfotyczne krwi, farmakokinetyka, krwinki czerwone, metabolizm mikonazolu, mikonazol, pieluszkowe zapalenie skóry, profil farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, puder leczniczy, stężenie mikonazolu, substancja przeciwgrzybicza, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, wydalanie przez nerki, wydalanie z kałem
Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Diagnostyka i diagnoza

Kandydoza jamy ustnej, najczęściej wywoływana przez Candida albicans, diagnozowana jest przede wszystkim na podstawie badania klinicznego, które ujawnia charakterystyczne białe lub kremowe naloty na błonie śluzowej jamy ustnej, łatwo zdzieralne, odsłaniające zaczerwienioną i bolesną powierzchnię. Diagnostyka uzupełniana jest badaniami mikroskopowymi zeskrobin, barwieniem KOH 10%, PAS oraz hodowlą na podłożu Sabourauda w 37°C, co pozwala na identyfikację gatunku grzyba. W przypadku podejrzenia zajęcia przełyku stosuje się posiew z gardła, endoskopię z biopsją oraz badania radiologiczne. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić leukoplakię, liszaj płaski, język geograficzny, afty oraz zmiany związane z higieną jamy ustnej.
afty, agar Sabourauda, antybiotyk, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie laboratoryjne, badanie mikroskopowe, barwienie PAS, biały nalot, biopsja, błona śluzowa policzka, Candida, Candida albicans, czynnik predysponujący, dysfagia, endoskopia, hodowla mikrobiologiczna, język geograficzny, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, leukoplakia, liszaj płaski, niedobór odporności, PCR, pieluszkowe zapalenie skóry, pleśniawka, sialometria, suchość jamy ustnej, zapalenie kątów ust, zeskrobiny, zespół Sjögrena
Leksykon substancji czynnych
Azotan mikonazolu – Wskazania do stosowania

Azotan mikonazolu, dostępny w preparatach Daktarin krem i puder leczniczy (20 mg/g substancji czynnej), jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych skóry, w tym grzybicy głowy, tułowia, rąk, pachwin oraz grzybicy międzypalcowej stóp. Preparat wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, co umożliwia jego zastosowanie w infekcjach mieszanych, takich jak pieluszkowe zapalenie skóry o etiologii grzybiczo-bakteryjnej. Krem jest preferowany w leczeniu suchych zmian i skóry nieowłosionej, natomiast puder w miejscach wilgotnych i narażonych na macerację, co pozwala na optymalizację terapii w zależności od lokalizacji i charakterystyki zmian skórnych.
azotan mikonazolu, Candida, compliance pacjenta, dermatofity, drożdżaki, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, grzybica głowy, grzybica międzypalcowa stóp, grzybica pachwin, grzybica rąk, grzybica tułowia, miejscowa reakcja niepożądana, nawracająca infekcja grzybicza, pieluszkowe zapalenie skóry, puder leczniczy, stopa sportowca, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze skóry, zmiana rumieniowo-złuszczająca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprosalic (0,64 mg + 30 mg)/g

Diprosalic, maść zawierająca betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz kwas salicylowy (30 mg/g), posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu oraz obecność aktywnych zakażeń skóry o etiologii bakteryjnej (w tym gruźlica i kiła), wirusowej (opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna) i grzybiczej, gdyż kortykosteroidy mogą maskować objawy lub nasilać infekcję. Ponadto, lek jest niewskazany w chorobach skóry takich jak trądzik pospolity, trądzik różowaty oraz zapalenie skóry wokół ust, gdzie może pogarszać przebieg choroby. Ze względu na zwiększone ryzyko ogólnoustrojowej absorpcji i działań niepożądanych, Diprosalic nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz na skórę twarzy, okolicę pieluszkową niemowląt, odbytu i narządów płciowych.
absorpcja ogólnoustrojowa, betametazonu dipropionian, działanie niepożądane, gruźlica skóry, kiła, kwas salicylowy, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, steroidowe zapalenie skóry, świąd, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon substancji czynnych
Klobetazol – Przeciwwskazania stosowania

Klobetazol, będący silnym kortykosteroidem do stosowania miejscowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na klobetazolu propionian lub składniki preparatu oraz w przypadku nieleczonych infekcji skórnych, takich jak zakażenia bakteryjne (np. liszajec), wirusowe (np. opryszczka zwykła, ospa wietrzna) i grzybicze (np. kandydozy). Ponadto, nie powinien być stosowany w chorobach skóry takich jak trądzik pospolity, trądzik różowaty, zapalenie skóry wokół ust oraz w przypadkach świądu bez stanu zapalnego. Preparaty zawierające klobetazol są przeciwwskazane w okolicach anogenitalnych ze względu na ryzyko atrofii skóry i zwiększonego wchłaniania, a także u dzieci poniżej określonych granic wiekowych (Clobederm i Dermovate – poniżej 12 lat, Infilea, Novate, Clobetaxon – poniżej 1 roku życia). Stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym oraz po szczepieniach ochronnych jest niewskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań ogólnoustrojowych i hamowanie odpowiedzi immunologicznej.
atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie ogólnoustrojowe, grzybica, infekcja skórna, infekcja wirusowa, kandydoza, klobetazolu propionian, kortykosteroid miejscowy, liszajec, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, rozstęp, substancja czynna, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, świąd bez zapalenia, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zaburzenie bariery skórnej, zaburzenie endokrynologiczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lorinden C (0,2 mg + 30 mg)/g

Maść Lorinden C zawiera flumetazonu piwalan (0,2 mg/g) oraz kliochinol (30 mg/g) i wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz przeciwgrzybicze. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, a także w przypadku zakażeń wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła), grzybiczych i bakteryjnych skóry, w tym gruźlicy skóry, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i maskowania objawów. Ponadto, nie powinien być stosowany w chorobach skóry takich jak nowotwory skóry, trądzik pospolity i różowaty, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu, pieluszkowe zapalenie skóry oraz zapalenie lub owrzodzenie żylakowate, ze względu na możliwość zaostrzenia objawów i opóźnienia gojenia. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz w pierwszym trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko systemowej absorpcji i potencjalne działanie teratogenne.
absorpcja systemowa, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, flumetazonu piwalan, gruźlica skóry, kliochinol, kortykosteroid, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, organogeneza, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowate, pieluszkowe zapalenie skóry, pochodna chinoliny, rozległa zmiana skórna, świąd okolicy odbytu, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Zapobieganie i profilaktyka

Wysypki skórne u niemowląt i dzieci są powszechne ze względu na wrażliwość ich skóry. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu skóry w czystości i suchości, stosowaniu łagodnych, bezzapachowych środków myjących oraz regularnym używaniu emolientów, szczególnie po kąpieli w wodzie o temperaturze 36-38°C przez 5-10 minut. Kluczowe jest także odpowiednie ubieranie dzieci w przewiewne, naturalne materiały, unikanie przegrzania oraz częste zmiany pieluch, stosowanie kremów barierowych (np. z tlenkiem cynku) i zapewnienie „powietrznych kąpieli” w profilaktyce odparzeń pieluszkowych. Wysypka cieplna wymaga utrzymania chłodnego i suchego środowiska oraz unikania nadmiernego ubierania, natomiast atopowe zapalenie skóry (AZS) wymaga codziennej pielęgnacji emolientami, unikania alergenów i drażniących substancji oraz stosowania bezzapachowych kosmetyków dedykowanych skórze atopowej.
alergia kontaktowa, alergia pokarmowa, alergia wziewna, anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, bariera ochronna skóry, bariera skórna, egzema, emolient, gruczoł potowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, krem barierowy, liszajec zakaźny, odparzenie pieluszkowe, pieluszkowe zapalenie skóry, płonica, pokrowiec przeciwalergiczny, pokrzywka, potówka, reakcja alergiczna, szczepionka MMR, szkarlatyna, tlenek cynku, wrażliwość skóry, wyprysk atopowy, wysypka cieplna, wysypka meningokokowa, wysypka polekowa, wysypka skórna, zapalenie opon mózgowych
Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Wskazania do stosowania

Klotrymazol jest szeroko stosowanym azolowym lekiem przeciwgrzybiczym o działaniu na dermatofity (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), drożdżaki (Candida spp., w tym C. albicans) oraz Malassezia furfur, odpowiedzialne za łupież pstry. Preparaty dostępne są w różnych postaciach i stężeniach: tabletki dopochwowe 500 mg i 100 mg, krem dopochwowy 10 mg/g, krem dermatologiczny 10 mg/g, płyn na skórę 10 mg/ml, pasta na skórę 10 mg/g oraz krople do uszu 10 mg/ml. Klotrymazol jest wskazany w leczeniu grzybic pochwy i sromu, zapalenia żołędzi prącia, grzybic skóry (m.in. tinea pedis, tinea manuum, tinea cruris, tinea corporis, tinea interdigitalis), łupieżu pstrego, grzybicy wałów paznokciowych, pieluszkowego zapalenia skóry u niemowląt oraz grzybiczych zakażeń ucha zewnętrznego i środkowego. W przypadku zakażeń z nadkażeniem bakteryjnym stosuje się preparaty złożone z klotrymazolem i antybiotykami (gentamycyna) lub kortykosteroidami (betametazon), np. Triderm, Lotriderm.
Aspergillus, badanie mikologiczne, betametazon, Candida, Candida balanitis, Candida vulvitis, dermatofity, drobnoustroje, drożdżaki, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, gentamycyna, grzybica dłoni, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica skóry, grzybica skóry tułowia, grzybica sromu i pochwy, grzybica stóp, grzybica wałów paznokciowych, infekcja grzybicza skóry, infekcja pochwy, kandydoza skóry, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, nadkażenie bakteryjne, pieluszkowe zapalenie skóry, pityrosporum orbiculare, Pityrosporum ovale, tabletka dopochwowa, tinea corporis, tinea cruris, tinea interdigitalis, tinea manuum, tinea pedis, Tinea versicolor, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, upławy, zaburzenie odporności, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi prącia, złuszczanie naskórka
Leksykon substancji czynnych
Alklometazon – Przeciwwskazania stosowania

Alklometazon dipropionian, będący kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, jest dostępny w formie kremu i maści (Afloderm). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy, chlorokrezol, glikol propylenowy (w kremie) oraz glikol propylenowy monopalmitynostearynian (20 mg/g w maści). Ponadto, alklometazon jest przeciwwskazany w infekcjach skóry, w tym gruźlicy, zakażeniach wirusowych (Herpes simplex, ospa bydlęca, ospa wietrzna), a także w zakażeniach grzybiczych i bakteryjnych bez jednoczesnego leczenia przyczynowego.
Wskazane jest również unikanie stosowania alklometazonu w dermatozach takich jak trądzik pospolity, zapalenie skóry wokół ust (dermatitis perioralis) oraz trądzik różowaty, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian. W pediatrii przeciwwskazaniem jest pieluszkowe zapalenie skóry, gdzie zwiększone jest ryzyko absorpcji kortykosteroidu i nasilenia infekcji. Lekarz powinien zatem odradzać stosowanie alklometazonu w wymienionych stanach, a w przypadku konieczności terapii u pacjentów z tymi schorzeniami rozważyć alternatywne leki dermatologiczne o działaniu przeciwzapalnym, które nie pogłębią istniejącego stanu chorobowego lub mogą być stosowane wraz z odpowiednim leczeniem przyczynowym.
acne vulgaris, alklometazon dipropionian, alkohol cetostearylowy, chlorokrezol, dermatitis perioralis, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, farmakoterapia, glikol propylenowy, gruźlica skóry, herpes simplex, kortykosteroid, leczenie przeciwinfekcyjne, nadwrażliwość, obkurczenie naczyń krwionośnych, opryszczka zwykła, ospa bydlęca, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, rosacea, substancja pomocnicza, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mometaxon 1 mg/g

Mometaxon, zawierający mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g, jest miejscowym kortykosteroidem, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy monopalmitynostearynian (20 mg/g maści). Preparat nie powinien być stosowany w schorzeniach takich jak trądzik pospolity i różowaty, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, a także w zakażeniach bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna, brodawki, kłykciny, mięczak zakaźny), pasożytniczych i grzybiczych (dermatofity, drożdżaki). Dodatkowo, przeciwwskazania obejmują odczyny poszczepienne, gruźlicę skóry, kiłowe zmiany skórne, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowe zapalenie skóry, ze względu na ryzyko nasilenia objawów, maskowania choroby lub zwiększonego wchłaniania systemowego substancji czynnej.
brodawka zwykła, cukrzyca, dermatofit, drożdżak, działanie niepożądane kortykosteroidów, fałd skórny, glikol propylenowy monopalmitynostearynian, gruźlica skóry, kiłowa zmiana skórna, kłykcina kończysta, kortykosteroid miejscowy, liszajec, mięczak zakaźny, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, osłabiona odporność, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, ropne zapalenie skóry, rozstęp, świąd odbytu, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wchłanianie systemowe, zaburzenie gojenia ran, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon substancji czynnych
Betametazon – Przeciwwskazania stosowania

Betametazon, jako silny glikokortykosteroid, posiada liczne przeciwwskazania do stosowania, które są kluczowe dla bezpiecznej terapii dermatologicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na betametazon (dipropionian, walerianian) lub substancje pomocnicze, a także na inne składniki preparatów złożonych (np. gentamycyna, klotrymazol, kwas salicylowy). Betametazon jest przeciwwskazany w nieleczonych infekcjach skórnych, w tym wirusowych (opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec), bakteryjnych (gruźlica skóry, kiła), grzybiczych oraz pasożytniczych (np. świerzb). Ponadto, nie powinien być stosowany w chorobach skóry takich jak trądzik różowaty i pospolity, zapalenie skóry wokół ust, świąd bez zapalenia, atrofia skóry, rozstępy, łamliwość żył, rybia łuska, owrzodzenia, rany oraz zapalenie lub owrzodzenie żylakowate. Lokalizacje szczególnie niezalecane to skóra twarzy, okolice odbytu i narządów płciowych oraz okolice oczu ze względu na ryzyko działań niepożądanych i zwiększoną absorpcję.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, bakteria oporna, betametazon, choroba wrzodowa, cukrzyca, dermatitis perioralis, dermatoza, erytrodermia łuszczycowa, gentamycyna, glikokortykosteroid, gruźlica, gruźlica skóry, grzybica uogólniona, jaskra pierwotna, kalcypotriol, krzepliwość krwi, kwas salicylowy, łuszczyca krostkowa, łuszczyca złuszczająca, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, odczyn poszczepienny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie żylakowate, perforacja błony bębenkowej, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, rozstępy skórne, rybia łuska, świąd, świerzb, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenie metabolizmu wapnia, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie ucha zewnętrznego, zarażenie pasożytnicze, zespół Cushinga
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cefazolin Phagecon 2 g

Decyzja o zastosowaniu cefazoliny u kobiet w ciąży, planujących ciążę lub karmiących piersią wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży oraz w okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefazoliny w ciąży są ograniczone, co nakłada obowiązek szczegółowego omówienia z pacjentką potencjalnych zagrożeń dla płodu oraz korzyści terapeutycznych. Cefazolina przenika do mleka matki w niskich stężeniach, jednak ekspozycja niemowlęcia może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, dysbiozy jelitowej oraz kandydozy, co wymaga monitorowania i ewentualnego przerwania karmienia piersią podczas terapii. W przypadku wystąpienia objawów takich jak wysypka, świąd, zaburzenia przewodu pokarmowego czy zmiany grzybicze, konieczna jest szybka interwencja lekarska.
cefalosporyna, Cefazolin Phagecon, cefazolina, drożdżaki Candida, dysbioza jelitowa, kandydoza, objaw nadwrażliwości, pieluszkowe zapalenie skóry, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka ludzkiego, reakcja nadwrażliwości, wpływ teratogenny, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Momecutan 1 mg/g

Mometazonu furoinian w postaci maści (1 mg/g) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Nie należy stosować go w schorzeniach dermatologicznych takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, świąd w okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowe zapalenie skóry, ze względu na ryzyko nasilenia zmian zapalnych i pogorszenia stanu skóry. Ponadto, stosowanie Momecutan jest przeciwwskazane w zakażeniach skórnych bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (np. opryszczka zwykła, półpasiec, ospa wietrzna) oraz grzybiczych i pasożytniczych, gdyż może prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji przez hamowanie odpowiedzi immunologicznej. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat oraz u pacjentów z gruźlicą skóry, kiłą, odczynami poszczepiennymi, a także w okolicy oczu ze względu na ryzyko powikłań okulistycznych, takich jak jaskra prosta czy zaćma podtorebkowa. Preparat nie powinien być aplikowany na rany lub owrzodzenia skóry z uwagi na ryzyko zwiększonego wchłaniania ogólnoustrojowego i zaburzenia gojenia.
brodawka zwykła, cukrzyca, dermatofitoza, drożdżyca, działanie niepożądane kortykosteroidów, glikokortykosteroid, gruźlica, jaskra prosta, kiła, kłykcina kończysta, liszajec, mięczak zakaźny, mometazon furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, ropne zapalenie skóry, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odporności, zaćma podtorebkowa, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eztom 1 mg/g

Preparat Eztom w postaci maści zawiera mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na mometazon, inne glikokortykosteroidy lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy monopalmitynostearynian (20 mg/g) oraz butylohydroksytoluen (E 321, do 0,015 mg/g). Preparat jest przeciwwskazany w schorzeniach dermatologicznych, takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowe zapalenie skóry, gdzie stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów może nasilać objawy, maskować chorobę lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza pod okluzją.
atrofia skóry, brodawka zwykła, butylohydroksytoluen, dermatofitoza, drożdżyca, glikol propylenowy monopalmitynostearynian, gruźlica skóry, kiła, kłykciny kończyste, liszajec, mięczak zakaźny, miejscowy glikokortykosteroid, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, ropne zapalenie skóry, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie pasożytnicze skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon substancji czynnych
Kliochinol – Przeciwwskazania stosowania

Kliochinol, wykazujący działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwpasożytnicze, jest stosowany w dermatologii głównie w preparatach złożonych z kortykosteroidami, co umożliwia jednoczesne działanie przeciwzapalne i przeciwinfekcyjne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na kliochinol oraz jodynę (w przypadku preparatu Betnovate C). Preparaty zawierające kliochinol nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 1 roku życia (Betnovate C) lub 2 lat (Lorinden C), a także w schorzeniach takich jak trądzik pospolity, trądzik różowaty, dermatitis perioralis, pieluszkowe zapalenie skóry oraz w stanach świądowych bez komponentu zapalnego, zwłaszcza w okolicach odbytu i narządów płciowych. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane w zakażeniach bakteryjnych (w tym gruźliczych), wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła) oraz grzybiczych skóry, szczególnie wywołanych przez drożdżaki.
alergia kontaktowa, Betnovate C, dermatitis perioralis, diagnostyka różnicowa, drożdżakowate, działanie przeciwpasożytnicze, kliochinol, kortykosteroidy, Lorinden C, mieszanina chinolinowa, nowotwór skóry, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie żylakowate, pieluszkowe zapalenie skóry, prątki gruźlicy, reakcja nadwrażliwości, stan świądowy, świąd okolicy odbytu, test płatkowy, trądzik pospolity, trądzik różowaty, TRUE Test, trymestr ciąży, uogólnione zapalenie skóry, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Afloderm 0,5 mg/g

Maść Afloderm zawierająca alklometazonu dipropionian w stężeniu 0,5 mg/g jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy monopalmitynostearynian (20 mg/g). Preparat nie powinien być stosowany w przypadku infekcji skórnych takich jak gruźlica skóry, zakażenia wirusowe (Herpes simplex, ospa bydlęca, ospa wietrzna), a także grzybicze i bakteryjne zakażenia skóry bez jednoczesnego leczenia przyczynowego. Ponadto, Afloderm jest przeciwwskazany w schorzeniach dermatologicznych takich jak trądzik pospolity, zapalenie skóry wokół ust (dermatitis perioralis), trądzik różowaty oraz w pieluszkowym zapaleniu skóry u niemowląt i małych dzieci ze względu na ryzyko nasilenia zmian i zwiększonego wchłaniania substancji czynnej.
alklometazonu dipropionian, dermatitis perioralis, glikol propylenowy monopalmitynostearynian, gruźlica skóry, leczenie przeciwbakteryjne, miejscowy glikokortykosteroid, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, substancja czynna, teleangiektazja, terapia przeciwgrzybicza, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Momecutan Fettcreme 1 mg/g

Momecutan Fettcreme, zawierający mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g, jest miejscowym kortykosteroidem o szerokim spektrum przeciwwskazań. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne kortykosteroidy lub składniki pomocnicze, w tym alkohol stearylowy (49 mg/g kremu), który może wywoływać miejscowe reakcje skórne. Preparat nie powinien być stosowany w schorzeniach takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu i narządów płciowych oraz pieluszkowe zapalenie skóry, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub maskowania symptomów. Ponadto, Momecutan Fettcreme jest przeciwwskazany w zakażeniach bakteryjnych (np. liszajec, ropne zapalenie skóry), wirusowych (m.in. opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna), pasożytniczych i grzybiczych skóry, a także w stanach takich jak gruźlica skóry, kiła i odczyny poszczepienne, gdzie stosowanie kortykosteroidów może pogorszyć przebieg choroby i opóźnić diagnozę.
alkohol stearylowy, brodawka zwykła, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dermatofit, drożdżyca, gruźlica skóry, herpes simplex, herpes zoster, impetigo, jaskra otwartego kąta, jaskra prosta, kiła skóry, kłykcina kończysta, kortykosteroid miejscowy, liszajec, mięczak zakaźny, mometazon furoinian, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, perioral dermatitis, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja krzyżowa, ropne zapalenie skóry, świąd odbytu, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zaćma podtorebkowa, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie pasożytnicze skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flucinar 0,25 mg/g

Maść Flucinar zawierająca 0,25 mg/g fluocynolonu acetonidu jest skutecznym miejscowym kortykosteroidem, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na glikol propylenowy (50 mg/g) i lanolinę (40 mg/g). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zakażenia skóry bakteryjne, wirusowe (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec) oraz grzybicze, a także choroby takie jak trądzik zwykły, trądzik różowaty i zapalenie skóry dookoła ust. Preparatu nie należy stosować na okolice odbytu i narządów płciowych w przypadku świądu oraz u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych wynikających z niedojrzałości bariery naskórkowej. Ponadto, stosowanie w pieluszkowym zapaleniu skóry jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego wchłaniania i ryzyka infekcji.
bariera naskórkowa, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie niepożądane, fluocynolonu acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, infekcja drożdżakowa, kortykosteroid miejscowy, lanolina, lek immunosupresyjny, okluzja, opatrunek okluzyjny, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie skóry dookoła ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Belosalic (0,5 mg + 30 mg)/g

Maść Belosalic zawiera 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 30 mg kwasu salicylowego na gram preparatu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub składniki pomocnicze. Preparatu nie należy stosować w przypadku gruźlicy skóry, zakażeń wirusowych (np. opryszczka zwykła, ospa wietrzna), trądziku pospolitego, zapalenia skóry wokół ust oraz trądziku różowatego, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian i rozprzestrzeniania infekcji. Ponadto, stosowanie Belosalic jest przeciwwskazane w okolicach odbytu, narządów płciowych oraz w pieluszkowym zapaleniu skóry ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i miejscowego podrażnienia.
betametazon, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie ogólnoustrojowe, gruźlica skóry, kortykosteroid, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, nadwrażliwość na substancje czynne, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, proces zapalny, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zaostrzenie choroby, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ovixan 1 mg/g

Krem zawierający mometazonu furoinian (Ovixan, 1 mg/g) wykazuje szerokie działanie przeciwzapalne i przeciwświądowe, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne kortykosteroidy oraz na substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (250 mg/g) i alkohol cetostearylowy (70 mg/g). Preparatu nie należy stosować w leczeniu dermatoz twarzy takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity oraz okołoustne zapalenie skóry, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian zapalnych. Ponadto, krem jest przeciwwskazany w przypadku zakażeń skóry bakteryjnych (np. liszajec), wirusowych (opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna) oraz grzybiczych (kandydoza, dermatofitozy), gdyż może maskować objawy infekcji i sprzyjać ich rozprzestrzenianiu.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol cetostearylowy, dermatofitoza, działanie niepożądane, glikol propylenowy, gruźlica skóry, kandydoza, kiła, krem Ovixan, lek kortykosteroidowy, liszajec, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, okołoustne zapalenie skóry, opryszczka pospolita, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja poszczepienna, świąd okołoodbytniczy, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry