test Kleihauer-Betke
Test Kleihauer-Betke (KB) to badanie laboratoryjne stosowane do oceny stopnia przecieku płodowo-matczynego (FMH – fetomaternal hemorrhage), czyli przedostawania się krwinek czerwonych płodu do krążenia matki. Test opiera się na różnicy w oporności hemoglobiny płodowej (HbF) i hemoglobiny dorosłej (HbA) na działanie kwaśnego buforu. Hemoglobina płodowa jest odporna na wymywanie kwasem, podczas gdy hemoglobina dorosła ulega wypłukaniu.
W praktyce klinicznej test Kleihauer-Betke wykonuje się głównie u kobiet Rh-ujemnych po porodzie dziecka Rh-dodatniego, w celu oceny wielkości krwotoku płodowo-matczynego i określenia odpowiedniej dawki immunoglobuliny anty-D, która zapobiegnie immunizacji matki. Test jest również stosowany w przypadkach ciężkiej niedokrwistości u płodu bez znanej przyczyny, podejrzenia urazu w ciąży lub odklejenia łożyska.
Interpretacja testu KB polega na zliczeniu pod mikroskopem komórek zawierających HbF (widocznych jako ciemnoróżowe) i określeniu ich proporcji do wszystkich erytrocytów. Na podstawie wyniku szacuje się objętość krwawienia płodowo-matczynego i dostosowuje dawkę immunoglobuliny anty-D. Test ten, mimo pewnych ograniczeń technicznych, pozostaje istotnym narzędziem diagnostycznym w położnictwie, choć w niektórych ośrodkach zastępowany jest przez bardziej precyzyjne metody cytometryczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rhesonativ 750 IU/ml
Preparat Rhesonativ zawiera ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 750 j.m./ml (150 µg/ml) i jest stosowany w profilaktyce immunizacji Rh(D) u kobiet ciężarnych oraz po porodzie. Dawkowanie opiera się na neutralizacji krwinek czerwonych Rh(D)+, gdzie 10 µg (50 j.m.) neutralizuje 0,5 ml koncentratu krwinek czerwonych lub 1 ml krwi Rh(D)+. Rutynowa profilaktyka przedporodowa obejmuje podanie 300 µg (1500 j.m.) między 28. a 30. tygodniem ciąży lub dwie dawki w 28. i 34. tygodniu. W przypadku komplikacji przed 12. tygodniem ciąży zaleca się dawkę 150 µg (750 j.m.), a po 12. tygodniu 300 µg (1500 j.m.), podawaną w ciągu 72 godzin od zdarzenia, z możliwością powtarzania co 6-12 tygodni. Po zabiegach inwazyjnych, takich jak punkcja owodni czy biopsja kosmówkowa, podaje się jednorazowo 300 µg (1500 j.m.).
biopsja kosmówkowa, cytometria przepływowa, czynnik Rh, hemoglobina płodowa, hemoliza, immunizacja czynnikiem Rh, immunoglobulina anty-D, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie płodowo-matczyne, niedokrwistość płodu, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, przetoczenie niezgodnych krwinek, punkcja owodni, Rh-ujemny, test Kleihauer-Betke, transfuzjologia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, wymiana krwinek czerwonych, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina ludzka anty-D powinna być dawkowana w oparciu o ekspozycję na krwinki czerwone Rh(D) dodatnie, gdzie 10 μg (50 j.m.) neutralizuje 0,5 ml koncentratu krwinek lub 1 ml krwi Rh(D)+. Profilaktyka przedporodowa obejmuje dawki 50-330 μg (250-1650 j.m.), z zaleceniem pojedynczej dawki 250 μg (1250 j.m.) między 28-30 tygodniem ciąży lub dwóch dawek w 28 i 34 tygodniu. W przypadku komplikacji ciąży dawki wynoszą 125 μg (625 j.m.) do 12 tygodnia i 250 μg (1250 j.m.) po 12 tygodniu, podawane w ciągu 72 godzin od zdarzenia, z możliwością powtarzania co 6-12 tygodni. Po zabiegach inwazyjnych (punkcja owodni, biopsja kosmówkowa) stosuje się pojedynczą dawkę 250 μg (1250 j.m.).
biopsja kosmówkowa, ciąża ektopowa, cytometria przepływowa, hemoliza, immunoglobulina ludzka anty-D, komplikacje ciąży, krwawienie płodowo-matczyne, krwinki czerwone Rh(D) dodatnie, krzepnięcie krwi, niedokrwistość płodu, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, punkcja owodni, test Kleihauer-Betke, transfuzjologia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, wymiana krwinek czerwonych, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Lek Rhophylac 300 zawiera 300 mikrogramów (1500 j.m.) immunoglobuliny anty-D i jest stosowany w profilaktyce izoimmunizacji Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych. Dawkowanie opiera się na neutralizacji 0,5 ml Rh(D)-dodatnich krwinek czerwonych przez 10 mikrogramów (50 j.m.) anty-D. Profilaktyka przedporodowa obejmuje podanie pojedynczej dawki 300 mikrogramów (1500 j.m.) w 28-30 tygodniu ciąży, a w przypadku powikłań ciąży lub późniejszego terminu podanie dawki powinno nastąpić możliwie szybko, najlepiej w ciągu 72 godzin. Po porodzie dziecka Rh(D)-dodatniego zaleca się podanie 300 mikrogramów (1500 j.m.) dożylnie lub domięśniowo w ciągu 72 godzin, nawet jeśli profilaktyka przedporodowa była stosowana. W przypadku rozległego krwotoku płodowo-matczynego (>4 ml Rh(D)+ krwi) dawkę należy zwiększyć o 10 mikrogramów (50 j.m.) na 0,5 ml Rh(D)+ krwinek czerwonych płodu.
antygen D częściowy, antygen D słaby, cytometria przepływowa, hemoglobina płodowa, hemoliza, immunoglobulina anty-D, iniekcja domięśniowa, izoimmunizacja Rh(D), komplikacje ciąży, koncentrat krwinek czerwonych, krwinki czerwone Rh(D) dodatnie, krwotok płodowo-matczyny, krwotok przezłożyskowy, niedokrwistość płodu, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, profilaktyka poporodowa, profilaktyka przedporodowa, test Kleihauer-Betke, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobuliny stanowią kluczowe preparaty terapeutyczne stosowane w różnych wskazaniach klinicznych, z dawkowaniem i sposobem podawania dostosowanym do rodzaju immunoglobuliny, wskazania, masy ciała oraz indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Preparat Biseko zawiera około 10 g immunoglobulin w 1000 ml roztworu (IgG 7,0 g, IgA 1,4 g, IgM 0,5 g) i podawany jest dożylnie z dawką do 2000 ml/dobę u dorosłych oraz 15-20 ml/kg mc./dobę u dzieci, z początkową szybkością infuzji 1 ml/kg/h, zwiększaną do maksymalnie 4 ml/kg/h. Immunoglobuliny anty-D (Gamma anty-D 150 i Rhophylac 300) stosuje się profilaktycznie i terapeutycznie w dawkach od 150 do 300 μg (750-1500 j.m.), podawanych domięśniowo lub dożylnie, z dawkowaniem zależnym od sytuacji klinicznej (np. profilaktyka przed- i poporodowa, krwotok płodowo-matczyny). W przypadku dużych dawek (>5 ml) zaleca się podawanie w podzielonych dawkach w różne miejsca ciała, a u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia preferuje się podanie podskórne lub dożylne.
allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, amniopunkcja diagnostyczna, anafilaksja, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, cięcie cesarskie, cytometria przepływowa, GVHD, hemodializa, immunoglobulina, immunoglobulina A, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina G, immunoglobulina M, immunoglobulina przeciw wirusowi cytomegalii, immunoglobulina przeciw WZW B, immunoglobulina przeciwko limfocytom T, izoimmunizacja, koncentrat krwinek czerwonych, krwotok płodowo-matczyny, krwotok przezłożyskowy, lek przeciwhistaminowy, metyloprednizolon, nadwrażliwość, odrzucenie przeszczepu, poród niewczesny, poród patologiczny, poród przedwczesny, przeszczep narządu miąższowego, przeszczep szpiku kostnego, przeszczep wątroby, serokonwersja, skrwawienie płodu, test antyglobulinowy, test Kleihauer-Betke, test papainowy, wirus cytomegalii, wydobycie łożyska, WZW typu B