Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina

Immunoglobuliny stanowią kluczowe preparaty terapeutyczne stosowane w różnych wskazaniach klinicznych, z dawkowaniem i sposobem podawania dostosowanym do rodzaju immunoglobuliny, wskazania, masy ciała oraz indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Preparat Biseko zawiera około 10 g immunoglobulin w 1000 ml roztworu (IgG 7,0 g, IgA 1,4 g, IgM 0,5 g) i podawany jest dożylnie z dawką do 2000 ml/dobę u dorosłych oraz 15-20 ml/kg mc./dobę u dzieci, z początkową szybkością infuzji 1 ml/kg/h, zwiększaną do maksymalnie 4 ml/kg/h. Immunoglobuliny anty-D (Gamma anty-D 150 i Rhophylac 300) stosuje się profilaktycznie i terapeutycznie w dawkach od 150 do 300 μg (750-1500 j.m.), podawanych domięśniowo lub dożylnie, z dawkowaniem zależnym od sytuacji klinicznej (np. profilaktyka przed- i poporodowa, krwotok płodowo-matczyny). W przypadku dużych dawek (>5 ml) zaleca się podawanie w podzielonych dawkach w różne miejsca ciała, a u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia preferuje się podanie podskórne lub dożylne.

Dawkowanie i sposób podawania immunoglobuliny

Immunoglobuliny stanowią istotną grupę preparatów terapeutycznych stosowanych w różnych wskazaniach klinicznych. Dawkowanie i sposób podawania preparatów zawierających immunoglobuliny zależą od wielu czynników, w tym rodzaju immunoglobuliny, wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz indywidualnych uwarunkowań zdrowotnych.1

Immunoglobulina ogólna

W preparacie Biseko, który zawiera około 10 g immunoglobuliny w 1000 ml roztworu (w tym immunoglobulinę G około 7,0 g, immunoglobulinę A około 1,4 g, immunoglobulinę M około 0,5 g), dawkowanie jest następujące:2

  • Dorośli: do 2000 ml/pacjenta na dobę
  • Dzieci i młodzież: 15-20 ml/kg masy ciała na dobę

3

Biseko podaje się dożylnie z początkową szybkością infuzji 20 kropli (1 ml) na kg masy ciała na godzinę. Po 10 minutach, przy dobrej tolerancji, można stopniowo zwiększać szybkość do maksymalnie 4 ml/kg/h. O częstotliwości i czasie trwania podawania decyduje lekarz prowadzący.4

Immunoglobulina anty-D

Dla preparatów immunoglobuliny anty-D (jak Gamma anty-D 150 i Rhophylac 300) dawkowanie opiera się na zasadzie, że około 10 mikrogramów (50 j.m.) immunoglobuliny anty-D neutralizuje 0,5 ml koncentratu Rh(D)-dodatnich krwinek czerwonych lub 1 ml Rh(D)-dodatniej krwi.5 6

Gamma anty-D 150

Produkt Gamma anty-D 150 podaje się domięśniowo w następujących sytuacjach i dawkach:7

  • 1 dawka (150 μg) po porodzie fizjologicznym, po usunięciu płodu powyżej 12 tygodnia ciąży, w zagrażającym porodzie niewczesnym lub przedwczesnym, po amniopunkcji diagnostycznej powyżej 12 tygodnia ciąży
  • 2 dawki (300 μg) po porodzie patologicznym np: cięcie cesarskie, ręczne wydobycie łożyska, po urodzeniu martwego płodu
  • 2-3 dawki (300-450 μg) po skrwawieniu płodu do krwioobiegu matki (wskazane ustalenie wielkości przecieku przezłożyskowego i odpowiednie dobranie dawki)
  • Po porodzie mnogim stosuje się tyle dawek, ile dzieci się urodziło

8

Ponadto, w 28 tygodniu ciąży podaje się domięśniowo:9

  • 2 dawki (300 μg) jednorazowo kobietom Rh ujemnym, u których nie wykrywa się przeciwciał anty-D testem papainowym i antyglobulinowym

10

W przypadku zaburzeń krzepnięcia, kiedy podanie domięśniowe jest przeciwwskazane, Gamma anty-D 150 można podać podskórnie, a miejsce wstrzyknięcia należy zabezpieczyć poprzez delikatny ucisk tamponem.11

Gdy konieczne jest podanie domięśniowe dużej dawki produktu (powyżej 5 ml), możliwe jest podanie w podzielonych dawkach w różne miejsca.12

Rhophylac 300

Rhophylac 300 zawiera 300 mikrogramów (1500 j.m.) immunoglobuliny anty-D w ampułko-strzykawce i stosowany jest w następujących sytuacjach:13

  • Zapobieganie izoimmunizacji Rh(D) u kobiet Rh(D)-ujemnych:
    • Planowa profilaktyka przedporodowa: pojedyncza dawka 300 mikrogramów w 28-30 tygodniu ciąży
    • Profilaktyka przedporodowa spowodowana komplikacjami ciąży: pojedyncza dawka 300 mikrogramów, najszybciej jak to możliwe i w ciągu 72 godzin
    • Profilaktyka poporodowa: pojedyncza dawka 300 mikrogramów (1500 j.m.) dożylnie lub domięśniowo w ciągu 72 godzin od urodzenia Rh dodatniego dziecka

14

Minimalna dawka 200 mikrogramów dożylnie może być wystarczająca w przypadku wykluczenia wielkiego krwotoku przezłożyskowego.15

W przypadku podejrzenia rozległego krwotoku płodowo-matczynego (objętość krwawienia płodu > 4ml Rh(D) dodatniej krwi płodu), jego zakres powinien być określony odpowiednią metodą np. testem Kleihauer-Betke lub cytometrią przepływową. Należy wówczas podać dodatkowe dawki immunoglobuliny anty-D (10 mikrogramów (50 j.m.) na 0,5 ml Rh(D) dodatniego RBCs płodu lub 1 ml Rh(D) dodatniej krwi płodu).16

W przypadku transfuzji RBCs u pacjentów Rh(D) ujemnych, zalecana dawka wynosi 20 mikrogramów (100 j.m.) immunoglobuliny anty-D na 2 ml przetoczonej krwi Rh(D) dodatniej lub na 1 ml Rh(D) dodatniego koncentratu krwinek czerwonych. Maksymalna dawka 3000 mikrogramów (15000 j.m.) jest wystarczająca nawet przy większych objętościach przetaczanej krwi.17

Preparat podaje się domięśniowo lub dożylnie. W przypadku otyłości (BMI ≥ 30) należy rozważyć podanie dożylne.18

Tabela dawkowania Rhophylac 300
Wskazania Czas podawania Dawka
Planowana profilaktyka przedporodowa W 28-30 tygodniu ciąży 300 mikrogramów (1500 j.m.) w pojedynczej dawce
Profilaktyka przedporodowa po powikłaniach ciąży W ciągu 72h od komplikacji 300 mikrogramów (1500 j.m.) w pojedynczej dawce
Profilaktyka poporodowa W ciągu 72h po narodzinach 300 mikrogramów (1500 j.m.) w pojedynczej dawce
Rozległy krwotok płodowo-matczyny (>4ml) W ciągu 72h od komplikacji 300 mikrogramów (1500 j.m.) w pojedynczej dawce plus: 10 mikrogramów (50 j.m.) na każde 0,5 ml Rh(D) dodatniego RBCs płodu
Niezgodności podczas transfuzji W ciągu 72h od ekspozycji 10 mikrogramów (50 j.m.) na 0,5 ml transfuzji Rh(D) dodatniego skoncentrowanego RBCs
10 mikrogramów (50 j.m.) na 1 ml transfuzji Rh(D) dodatniej krwi

19

Immunoglobulina przeciw wirusowi CMV

Megalotect CP zawiera immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowi cytomegalii (CMVIG) w stężeniu 100 U/ml. Dawkowanie polega na podaniu pojedynczej dawki 1 ml na kg masy ciała, co odpowiada 100 U/kg masy ciała.20

Podawanie należy rozpoczynać w dniu przeszczepu. W przypadku przeszczepu szpiku kostnego można też rozważyć rozpoczęcie profilaktyki do 10 dni przed przeszczepem, zwłaszcza u pacjentów CMV-seropozytywnych. Łącznie podaje się co najmniej 6 dawek pojedynczych w odstępach 2-3 tygodniowych.21

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dawka dla każdego wskazania jest podawana na podstawie masy ciała.22

Megalotect CP podaje się dożylnie z początkową szybkością 0,08 ml/kg mc./godz. przez 10 minut. W przypadku dobrej tolerancji, szybkość podawania można stopniowo zwiększać maksymalnie do 0,8 ml/kg mc./godz. aż do zakończenia infuzji.23

Immunoglobulina przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Uman Big zawiera immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w stężeniu 180 j.m./ml. Dawkowanie zależy od wskazania:24

  • Zapobieganie nawrotom wirusowego zapalenia wątroby typu B po przeszczepie wątroby:
    • Dorośli: 2160 j.m. i.m. co 15 dni po przeszczepie, nie licząc pierwszego tygodnia po operacji
    • W przypadku długotrwałego leczenia dawkowanie należy dostosować tak, aby utrzymać w surowicy stężenie przeciwciał przeciw HBsAg powyżej 100 j.m./l u pacjentów HBV-DNA ujemnych oraz powyżej 500 j.m./l u pacjentów HBV-DNA dodatnich

25

  • Immunoprofilaktyka wirusowego zapalenia wątroby typu B:
    • Po przypadkowym narażeniu u osób nieuodpornionych: co najmniej 500 j.m., w zależności od stopnia ekspozycji, jak najszybciej po ekspozycji, najlepiej w przeciągu 24-72 godzin
    • U pacjentów poddanych hemodializie: 8-12 j.m./kg, maksymalnie 500 j.m., co 2 miesiące do uzyskania serokonwersji po szczepieniu
    • U noworodków, których matki są nosicielami wirusa: 30-100 j.m./kg przy porodzie lub jak najszybciej po urodzeniu

26

We wszystkich wymienionych przypadkach szczepienie przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B jest wysoce zalecane. Pierwsza dawka szczepienia może być podana w tym samym dniu, co immunoglobulina, jednak w różnych miejscach ciała.27

Uman Big podaje się domięśniowo. Przy konieczności zastosowania większej objętości (>2 ml u dzieci lub >5 ml u dorosłych), zaleca się podawać w różne miejsca ciała w podzielonych dawkach.28

Immunoglobulina przeciwko ludzkim limfocytom T

Grafalon zawiera immunoglobulinę króliczą przeciwko ludzkim limfocytom T w stężeniu 20 mg/ml. Dawkowanie zależy od wskazania:29

  • Zapobieganie ostremu odrzuceniu przeszczepu u biorców allogenicznego przeszczepu narządu miąższowego:
    • Zalecany zakres dawek: 2-5 mg/kg/dobę
    • Najczęściej stosowane dawki: 3-4 mg/kg/dobę
    • Czas podawania: 5-14 dni

30

  • Leczenie ostrego odrzucenia przeszczepu opornego na kortykosteroidy:
    • Zalecany zakres dawek: 3-5 mg/kg/dobę
    • Najczęściej stosowane dawki: 3-4 mg/kg/dobę
    • Czas podawania: zazwyczaj 5-14 dni

31

32

Dzieci i młodzież zazwyczaj nie wymagają innego dawkowania niż dorośli pacjenci.33

Grafalon to koncentrat, który przed podaniem dożylnym pacjentowi musi być rozcieńczony w roztworze chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w proporcji 1:7 (na 1 ml produktu Grafalon należy dodać 6 ml roztworu chlorku sodu). W przeszczepach narządów standardowy czas wlewu wynosi 4 godziny, a w przeszczepie komórek macierzystych 4-12 godzin.34

Należy dokładnie obserwować pacjenta podczas podawania pod kątem objawów nadwrażliwości lub anafilaksji. Pierwszą dawkę należy podawać ze zmniejszoną szybkością przez pierwsze 30 minut. Przed infuzją zalecane jest podanie metyloprednizolonu i/lub leków przeciwhistaminowych.35

Uwagi dotyczące sposobu podawania

Przy podawaniu immunoglobulin należy przestrzegać określonych zasad zależnie od drogi podania:36

Podanie dożylne

  • Należy monitorować pacjenta podczas infuzji
  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć szybkość infuzji lub ją przerwać
  • Nie wolno łączyć z innymi lekami w tym samym zestawie do infuzji
  • W przypadku produktu Grafalon nie wolno dodawać do roztworu heparyny sodowej ani podawać jej tą samą drogą

37

Podanie domięśniowe

  • Przy dużych objętościach zaleca się podawanie w podzielonych dawkach w różne miejsca ciała (>2 ml u dzieci lub >5 ml u dorosłych)
  • Przed podaniem należy upewnić się, że nie dokonano wkłucia do naczynia krwionośnego
  • W przypadku zaburzeń krzepnięcia, kiedy podanie domięśniowe jest przeciwwskazane, należy rozważyć podanie podskórne lub dożylne

38 39

W przypadku jednoczesnego szczepienia, immunoglobulina i szczepionka powinny być podane w różnych miejscach ciała.40

Pacjenci powinni być obserwowani przez co najmniej 20 minut po podaniu immunoglobuliny, aby monitorować ewentualne reakcje niepożądane.41

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl