analogi GLP-1

Analogi GLP-1 (glucagon-like peptide-1) to grupa leków stosowanych w terapii cukrzycy typu 2 oraz w leczeniu otyłości. Są to syntetyczne odpowiedniki naturalnego hormonu inkretynowego GLP-1, wydzielanego przez komórki L jelita cienkiego w odpowiedzi na spożycie pokarmu.

Działanie analogów GLP-1 polega na stymulacji wydzielania insuliny w sposób zależny od stężenia glukozy we krwi, hamowaniu wydzielania glukagonu, spowalnianiu opróżniania żołądka oraz zwiększaniu uczucia sytości poprzez działanie na ośrodek głodu w podwzgórzu. Te mechanizmy prowadzą do skutecznej kontroli glikemii oraz redukcji masy ciała.

Obecnie stosowane analogi GLP-1 różnią się czasem działania – od krótkodziałających (eksenatyd), poprzez średnio długodziałające (liraglutyd), do długodziałających (semaglutyd, dulaglutyd). Najnowsze badania kliniczne wykazują, że poza kontrolą glikemii i redukcją masy ciała, niektóre analogi GLP-1 (jak semaglutyd) wykazują korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zmniejszając ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Najczęstsze działania niepożądane analogów GLP-1 obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), które zwykle mają charakter przejściowy i ustępują w trakcie leczenia. Leki te są przeciwwskazane u pacjentów z osobistą lub rodzinną historią raka rdzeniastego tarczycy oraz u osób z zespołem mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl