loperamidi hydrochloridum

Loperamidi hydrochloridum (chlorowodorek loperamidu) to syntetyczna pochodna piperazyny działająca jako agonista receptorów opioidowych μ w ścianie jelita. Jest powszechnie stosowanym lekiem przeciwbiegunkowym, który nie przenika przez barierę krew-mózg w dawkach terapeutycznych, co minimalizuje działanie ośrodkowe i ryzyko uzależnienia.

Mechanizm działania loperamidu polega na hamowaniu perystaltyki jelit poprzez aktywację receptorów opioidowych w ścianie jelit, zmniejszeniu wydzielania jelitowego i zwiększeniu wchłaniania wody i elektrolitów. Lek wydłuża czas pasażu jelitowego, zwiększa spoczynkowe napięcie zwieracza odbytu i hamuje odruch defekacji.

Loperamid jest wskazany w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki różnego pochodzenia oraz w kontrolowaniu biegunki u pacjentów z wytworzoną ileostomią. Dawkowanie zazwyczaj rozpoczyna się od 4 mg, a następnie podaje się 2 mg po każdym luźnym stolcu, nie przekraczając 16 mg na dobę.

Do działań niepożądanych loperamidu należą: zaparcia, nudności, wzdęcia, bóle brzucha, zawroty głowy i suchość w jamie ustnej. Przedawkowanie loperamidu może powodować depresję ośrodkowego układu nerwowego, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie oddechu. Lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, biegunce krwotocznej oraz u pacjentów, u których należy unikać zwolnienia perystaltyki.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl