reakcja alergiczna typu natychmiastowego

Reakcja alergiczna typu natychmiastowego (typ I wg klasyfikacji Gella i Coombsa) jest odpowiedzią immunologiczną organizmu pojawiającą się w ciągu minut do godzin po ekspozycji na alergen. U jej podstaw leży wcześniejsza sensytyzacja i wytworzenie swoistych przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów.

Patofizjologia tej reakcji obejmuje degranulację komórek tucznych i bazofilów po ponownym kontakcie z alergenem, co prowadzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny, prostaglandyny i cytokiny. Te substancje powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększenie przepuszczalności naczyń, skurcz mięśni gładkich i stymulację wydzielania śluzu.

Objawy kliniczne mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd, przekrwienie błon śluzowych, skurcz oskrzeli, hipotensję, a w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu. Nasilenie objawów zależy od ilości alergenu, drogi ekspozycji oraz stopnia uczulenia pacjenta.

Diagnostyka opiera się na wywiadzie klinicznym, testach skórnych punktowych lub śródskórnych, oznaczeniu swoistych IgE w surowicy oraz testach prowokacyjnych (w kontrolowanych warunkach). Leczenie obejmuje unikanie alergenu, farmakoterapię objawową (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy), a w przypadku anafilaksji – natychmiastowe podanie adrenaliny.

W profilaktyce ciężkich reakcji alergicznych kluczowe znaczenie ma edukacja pacjenta, zaopatrzenie w leki ratunkowe (np. autostrzykawkę z adrenaliną) oraz rozważenie immunoterapii swoistej, która może zmniejszyć reaktywność na określone alergeny poprzez indukcję tolerancji immunologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl