przeciwciało blokujące

Przeciwciało blokujące to specyficzny rodzaj przeciwciał, które ma zdolność do wiązania się z receptorami komórkowymi lub innymi strukturami białkowymi, blokując ich funkcję. W przeciwieństwie do przeciwciał neutralizujących, które wiążą się bezpośrednio z patogenami, przeciwciała blokujące oddziałują z receptorami na powierzchni komórek gospodarza, uniemożliwiając im interakcję z ligandami lub cząsteczkami sygnałowymi.

W medycynie przeciwciała blokujące mają istotne znaczenie w autoimmunizacyjnych chorobach tarczycy, takich jak choroba Gravesa-Basedowa, gdzie przeciwciała blokujące receptor TSH (TSH-R) mogą powodować niedoczynność tarczycy. Z kolei w miastenii przeciwciała blokujące receptor acetylocholinowy prowadzą do zaburzeń przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Przeciwciała blokujące są również wykorzystywane w terapii biologicznej jako leki. Przeciwciała monoklonalne projektowane do blokowania określonych receptorów (np. inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego jak anty-PD-1) znajdują zastosowanie w immunoterapii nowotworów. Inne przeciwciała blokujące są stosowane w leczeniu chorób autoimmunologicznych, alergicznych i zapalnych poprzez hamowanie określonych szlaków sygnałowych.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl