nawracające zakażenie dróg moczowych

Nawracające zakażenia dróg moczowych (ang. recurrent urinary tract infections, rUTI) definiuje się jako wystąpienie co najmniej 2-3 epizodów infekcji w ciągu roku lub 2 epizodów w ciągu 6 miesięcy. Stanowią one istotny problem kliniczny, dotyczący około 20-30% kobiet z przebytym zakażeniem układu moczowego.

Patogeneza nawracających ZUM obejmuje kilka mechanizmów, w tym obecność patogenów wewnątrzkomórkowych w komórkach nabłonka pęcherza moczowego (tworząc biofilm i rezerwuar bakterii), zaburzenia mikrobioty dróg moczowych oraz predyspozycje genetyczne. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym pozostaje Escherichia coli (odpowiedzialna za 80-90% przypadków), a w dalszej kolejności Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis i enterokoki.

Diagnostyka nawracających ZUM powinna obejmować posiew moczu z antybiogramem, USG układu moczowego oraz w wybranych przypadkach cystoskopię i badanie urodynamiczne. U pacjentów z nawracającymi infekcjami konieczne jest wykluczenie wad anatomicznych, kamicy układu moczowego oraz innych czynników predysponujących.

Leczenie nawracających ZUM obejmuje terapię ostrych epizodów zgodnie z antybiogramem oraz profilaktykę nawrotów. Metody profilaktyczne to m.in. długotrwała antybiotykoterapia w małych dawkach, profilaktyka okołokoitalna, immunoprofilaktyka, stosowanie preparatów zawierających ekstrakty z żurawiny, suplementacja D-mannozy oraz probiotyki dopochwowe. Szczególnie istotna jest edukacja pacjenta w zakresie modyfikacji stylu życia i czynników ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl