zaburzenie funkcjonowania
Zaburzenie funkcjonowania to szerokie pojęcie medyczne odnoszące się do stanu, w którym dochodzi do nieprawidłowej pracy organizmu, narządu lub układu. W kontekście klinicznym termin ten może dotyczyć zarówno dysfunkcji fizycznych, jak i psychicznych, które wpływają na zdolność pacjenta do wykonywania codziennych czynności.
W diagnostyce medycznej zaburzenia funkcjonowania są oceniane według różnych skal i klasyfikacji, takich jak Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF) opracowana przez WHO. Ocena stopnia zaburzenia funkcjonowania jest kluczowym elementem planowania terapii i rehabilitacji, pozwalającym na zindywidualizowane podejście do potrzeb pacjenta.
Przyczyny zaburzeń funkcjonowania mogą być różnorodne – od wrodzonych wad genetycznych, przez choroby nabyte, urazy, infekcje, po zaburzenia neurologiczne czy psychiatryczne. W zależności od etiologii i lokalizacji dysfunkcji, leczenie może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, psychoterapię lub interwencje chirurgiczne, często w podejściu multidyscyplinarnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sonlax 7,5 mg
Lek Sonlax zawiera 7,5 mg zopiklonu w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności u dorosłych. Wskazania obejmują bezsenność przejściową, krótkotrwałą oraz przewlekłą, manifestującą się trudnościami w zasypianiu, spłyconym snem lub przedwczesnym budzeniem się. Zopiklon, jako lek o działaniu zbliżonym do benzodiazepin, powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach znacznego nasilenia zaburzeń snu, które powodują istotne upośledzenie funkcjonowania dziennego, silne zaburzenia snu lub stan wyczerpania organizmu. Tabletki Sonlax można dzielić na dwie dawki po 3,75 mg, jednak zawierają one laktozę jednowodną, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
benzodiazepiny, bezsenność krótkotrwała, bezsenność przejściowa, bezsenność przewlekła, inicjacja snu, laktoza jednowodna, leczenie bezsenności, nietolerancja laktozy, przedwczesne budzenie się, spłycony sen, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trudność w zasypianiu, utrzymanie snu, wyczerpanie organizmu, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie snu, zopiklon - Leksykon chorób i schorzeń
Dyzforia płciowa – Epidemiologia
Dysforię płciową definiuje się jako trwałą niezgodność między tożsamością płciową a płcią przypisaną przy urodzeniu, powodującą istotny dyskomfort i zaburzenia funkcjonowania. Epidemiologia tego zaburzenia jest zróżnicowana i dynamiczna, z rosnącą częstością występowania, szczególnie wśród młodzieży, gdzie identyfikacja jako osoba transpłciowa wzrosła z 0,59% w 2014 do 3,08% w 2023 roku. Według DSM-5-TR rozpowszechnienie dysforii płciowej wynosi 0,005-0,014% u dorosłych przypisanych przy urodzeniu jako mężczyźni i 0,002-0,003% u kobiet. W Europie 1 na 30 000 mężczyzn i 1 na 100 000 kobiet poszukuje chirurgicznej zmiany płci. Współistniejące zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe, osobowości i używania substancji, są powszechne, a wskaźnik prób samobójczych w populacji z dysforią płciową sięga 32-50%. Zmiany w klasyfikacji ICD-11 podkreślają, że tożsamość transpłciowa nie jest chorobą psychiczną, co ma znaczenie dla redukcji stygmatyzacji.
detransycja medyczna, dysforia płciowa, dyskomfort, myśl samobójcza, niezgodność płciowa, stabilność diagnostyczna, stygmatyzacja społeczna, terapia GnRHa, terapia hormonalna, tożsamość płciowa, tożsamość transpłciowa, transseksualizm, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zaburzenie tożsamości płciowej, zaburzenie używania substancji, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symkinet MR 30 mg
Symkinet MR, zawierający metylofenidat w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany jako element kompleksowego leczenia ADHD u dzieci od 6. roku życia oraz dorosłych, szczególnie gdy inne metody terapeutyczne okazały się nieskuteczne. Diagnostyka ADHD powinna być oparta na kryteriach DSM lub ICD-10, obejmując wielowymiarową ocenę medyczną, psychologiczną oraz funkcjonowanie edukacyjne i społeczne. U dzieci objawy obejmują m.in. przewlekłą niezdolność do koncentracji, impulsywność i nadaktywność, natomiast u dorosłych dominują deficyt uwagi, niepokój ruchowy i niecierpliwość. Rozpoznanie u dorosłych wymaga potwierdzenia objawów z dzieciństwa, a decyzja o leczeniu musi uwzględniać nasilenie i przewlekłość symptomów oraz wpływ na funkcjonowanie w co najmniej dwóch obszarach życia.
chlorowodorek metylofenidatu, deficyt uwagi, impulsywność, interwencja psychospołeczna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kompleksowy program terapeutyczny, kryteria diagnostyczne DSM, metylofenidat, nadaktywność, niecierpliwość, niepokój ruchowy, nieprawidłowy zapis EEG, niestabilność emocjonalna, niezdolność do skupienia uwagi, psychiatra dzieci i młodzieży, zaburzenie funkcjonowania, zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół napięcia przedmiesiączkowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to zespół objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych występujących w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego, zwykle 5 dni przed miesiączką i ustępujących do 4 dni po jej rozpoczęciu. PMS dotyka do 75% kobiet w wieku rozrodczym, z około 20% doświadczających objawów na tyle nasilonych, że zaburzają codzienne funkcjonowanie. Cięższą formą jest przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD), występujące u 3-8% kobiet, charakteryzujące się dominującymi objawami afektywnymi. Etiologia PMS wiąże się z wahaniami hormonalnymi (estrogen, progesteron) w fazie lutealnej oraz zaburzeniami neuroprzekaźników, zwłaszcza serotoniny, której obniżony poziom koreluje z nasileniem objawów emocjonalnych. Objawy obejmują m.in. tkliwość piersi, wzdęcia, bóle głowy, zmęczenie, zaburzenia snu, drażliwość, lęk i depresję, które wpływają na relacje społeczne i wydajność zawodową. Diagnostyka opiera się na prospektywnym monitorowaniu objawów przez co najmniej dwa cykle menstruacyjne, z uwzględnieniem ich regularności i wpływu na funkcjonowanie pacjentki.
analogi GnRH, antykoncepcja hormonalna, bezsenność, ból głowy, citalopram, cykl menstruacyjny, diuretyk, estrogen i progesteron, faza lutealna, fluoksetyna, histerektomia, krwawienie menstruacyjne, lęk, neuroprzekaźniki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy emocjonalne, obrzęk piersi, owulacja, paroksetyna, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, sertralina, stan zapalny, steroidy gonadalne, terapia poznawczo-behawioralna, termoterapia, wahania nastroju, wzdęcie brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcjonowania, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana hormonalna - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie lękowe chorobowe – Objawy
Zaburzenie lękowe związane z chorobą (Illness Anxiety Disorder, IAD) charakteryzuje się uporczywym lękiem o posiadanie lub rozwinięcie poważnej choroby, mimo braku obiektywnych dowodów medycznych. Objawy obejmują nadmierne zamartwianie się zdrowiem, interpretowanie drobnych dolegliwości jako poważnych schorzeń, powtarzające się badania i wizyty lekarskie lub unikanie opieki medycznej. Typowe fizyczne manifestacje lęku to m.in. tachykardia, pocenie się, duszność, skurcze mięśni, zawroty głowy, mrowienie kończyn, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zmęczenie i zaburzenia snu. Przebieg jest przewlekły, z fluktuacjami i nasileniem objawów w okresach stresu, a rozpoznanie opiera się na kryteriach DSM-5, w tym utrzymującym się co najmniej 6 miesięcy zaabsorbowaniu chorobą i braku innych zaburzeń psychicznych wyjaśniających objawy.
Acceptance and Commitment Therapy, cyberchondria, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, farmakoterapia, hipochondria, illness anxiety disorder, kołatanie serca, lek przeciwdepresyjny, napad paniki, napięcie mięśniowe, objaw somatyczny, pocenie się, przyspieszony oddech, reakcja stresowa, schorzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz mięśniowy, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia oparta na uważności, terapia poznawczo-behawioralna, ucisk w klatce piersiowej, współwystępowanie zaburzeń, zaburzenia snu, zaburzenie depresyjne, zaburzenie dysmorficzne ciała, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe związane z chorobą, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie osobowości, zaburzenie paniczne, zaburzenie somatyczne, zaburzenie urojeniowe, zaburzenie z objawami somatycznymi, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asertin 100 100 mg
Asertin 100, zawierający 100 mg chlorowodorku sertraliny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zarówno w fazie ostrej, jak i w profilaktyce nawrotów. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii różnych zespołów lękowych, w tym lęku napadowego (z lub bez agorafobii), zespołu lęku społecznego oraz zespołu lęku pourazowego (PTSD). Wskazania obejmują także zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), gdzie Asertin 100 jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u pacjentów pediatrycznych w wieku 6-17 lat, co podkreśla jego wszechstronność w praktyce psychiatrycznej.
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek sertraliny, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk napadowy, natręctwo myślowe, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obsesja, sertralina, tabletka powlekana, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elvanse 50 mg
Elvanse (lisdeksamfetamina dimezylan) jest wskazany w kompleksowym leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat, u których wcześniejsza terapia metylfenidatem okazała się nieskuteczna, oraz u dorosłych z potwierdzonym występowaniem objawów ADHD w dzieciństwie. Lek dostępny jest w kapsułkach o dawkach 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg i 70 mg, odpowiadających odpowiednio 5,9 mg do 20,8 mg deksamfetaminy. Diagnostyka powinna opierać się na rygorystycznych kryteriach ICD lub DSM, z uwzględnieniem wywiadu medycznego i specjalistycznych narzędzi diagnostycznych, a terapia powinna być prowadzona przez doświadczonych specjalistów w dziedzinie zaburzeń zachowania u dzieci, młodzieży lub dorosłych. Leczenie farmakologiczne musi być elementem szerszego, kompleksowego programu terapeutycznego obejmującego metody psychologiczne, edukacyjne, zajęciowe oraz interwencje społeczne.
deksamfetamina, dokumentacja medyczna, Elvanse, interwencja psychospołeczna, kapsułka twarda, klasyfikacja ICD, lek pierwszego wyboru, lisdeksamfetamina dimezylan, narzędzie diagnostyczne, nieprawidłowości w EEG, objawy ADHD, pochodna amfetaminy, potencjał uzależniający, prolek, psychoedukacja, terapia behawioralna, terapia farmakologiczna, trening umiejętności społecznych, umiarkowany stopień ciężkości, wywiad medyczny, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie zachowania, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Miravil 100 mg
Miravil, zawierający chlorowodorek sertraliny w dawce 100 mg, jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii, wskazanym przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K), fobii społecznej oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Sertralina wykazuje skuteczność zarówno w łagodzeniu objawów, jak i zapobieganiu nawrotom ciężkiej depresji, co czyni ją wartościowym narzędziem w długoterminowej terapii. W przypadku PTSD lek pomaga redukować objawy intruzywne, unikanie oraz nadmierne pobudzenie. Tabletki Miravil są białe, obustronnie wypukłe, powlekane, o kształcie kapsułki, z oznaczeniami „A” i „82”.
agorafobia, chlorowodorek sertraliny, epizod ciężkiej depresji, fobia społeczna, leczenie farmakologiczne, lęk paniczny, nadmierne pobudzenie, napad lęku, objawy intruzywne, objawy unikania, PTSD, sertralina, tabletka powlekana, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zapobieganie nawrotom depresji, ZO-K - Leksykon chorób i schorzeń
Schizofrenia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Schizofrenia to złożone zaburzenie psychiczne manifestujące się objawami pozytywnymi (halucynacje, urojenia, dezorganizacja myślenia i mowy), negatywnymi (anhedonia, wycofanie społeczne, apatia) oraz poznawczymi (deficyty uwagi, pamięci i koncentracji). Choroba zwykle ujawnia się w późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości i wymaga kompleksowej oceny, w tym badania stanu psychicznego, oceny ryzyka samobójstwa oraz funkcjonowania w codziennych czynnościach (ADL). Leczenie opiera się na farmakoterapii lekami przeciwpsychotycznymi – typowymi (np. haloperidol) i atypowymi (np. arypiprazol, olanzapina, kwetiapina) – które hamują receptory dopaminergiczne, zmniejszając nasilenie objawów psychotycznych. Monitorowanie działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe czy niedociśnienie ortostatyczne, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i poprawy przestrzegania terapii. Wsparcie psychospołeczne, w tym terapia poznawczo-behawioralna, trening umiejętności społecznych oraz rehabilitacja zawodowa, stanowią integralną część leczenia, poprawiając funkcjonowanie i jakość życia pacjentów.
arypiprazol, asertywne leczenie środowiskowe, badanie stanu psychicznego, choroba sercowo-naczyniowa, czynności życia codziennego, deficyt samoopieki, dezorganizacja mowy, dyskineza, haloperidol, halucynacja, halucynacja nakazująca, koordynowana opieka specjalistyczna, kwetiapina, lek atypowy, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, niedociśnienie ortostatyczne, objaw negatywny, objaw poznawczy, objaw pozytywny, ocena psychospołeczna, olanzapina, rehabilitacja zawodowa, ruch mimowolny, ryzyko przemocy, ryzyko samobójcze, samookaleczenie, sedacja, terapia indywidualna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia rodzinna, testowanie rzeczywistości, trening umiejętności społecznych, urojenie, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie interakcji społecznej, zaburzenie mobilności fizycznej, zaburzenie myślenia, zaburzenie odżywiania, zaburzenie percepcji sensorycznej, zaburzenie procesu myślowego, zachowanie autodestrukcyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zomiren 1 mg
Zomiren, zawierający alprazolam w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ciężkich stanów lękowych u dorosłych pacjentów, u których inne metody terapeutyczne okazały się niewystarczające. Preparat powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach, gdy objawy lękowe są znacznie nasilone, powodują istotny dyskomfort psychiczny oraz uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie w sferze zawodowej i społecznej. Tabletki mają linię dzielącą ułatwiającą połykanie, jednak nie zaleca się ich dzielenia w celu modyfikacji dawki. Substancją czynną jest alprazolam, a w składzie pomocniczym znajduje się laktoza jednowodna, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
- Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Wskazania do stosowania
Haloperydol, należący do grupy leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków), jest dostępny w formie tabletek, kropli doustnych (0,2%) oraz roztworu do wstrzykiwań. Wskazania do jego stosowania u dorosłych obejmują leczenie schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych, ostrego pobudzenia psychoruchowego, epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, majaczenia, agresji i objawów psychotycznych w demencji (Alzheimer i demencja naczyniowa), tików (w tym zespołu Gillesa de la Tourette’a), pląsawicy w chorobie Huntingtona oraz zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów pooperacyjnych. Postać parenteralna jest szczególnie wskazana w stanach wymagających szybkiej interwencji, np. ciężkie pobudzenie psychoruchowe lub niemożność podania leku doustnie. Warto podkreślić, że haloperydol jest stosowany często po niepowodzeniu innych metod terapeutycznych lub gdy inne leki są nieskuteczne bądź nietolerowane.
autyzm, całościowe zaburzenie rozwoju, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Huntingtona, demencja alzheimerowska, demencja naczyniowa, działanie niepożądane, epizod manii, haloperydol, krople doustne haloperydolu, lek przeciwpsychotyczny, majaczenie, neuroleptyk, nudności pooperacyjne, pląsawica, pobudzenie psychoruchowe, postać parenteralna, roztwór do wstrzykiwań, schizofrenia, stan majaczeniowy, tik, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie schizoafektywne, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symkinet MR 10 mg
Produkt leczniczy Symkinet MR, zawierający metylofenidatu chlorowodorek w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci od 6. roku życia oraz dorosłych, u których inne metody terapeutyczne okazały się nieskuteczne. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty (pediatry, psychiatry dzieci i młodzieży lub psychiatry) z regularną kontrolą skuteczności. Diagnoza ADHD musi opierać się na kryteriach DSM lub ICD-10, uwzględniać kompleksową ocenę kliniczną oraz wykluczać rozpoznanie oparte wyłącznie na pojedynczych objawach. U dzieci objawy obejmują m.in. przewlekłą niezdolność do koncentracji, impulsywność, nadaktywność oraz zmienność nastrojów, natomiast u dorosłych dominują deficyt uwagi, niepokój ruchowy i niecierpliwość. Warto podkreślić, że objawy nadpobudliwości z wiekiem zwykle ulegają zmniejszeniu, a u dorosłych bardziej uciążliwe są symptomy nieuwagi.
ADHD, deficyt uwagi, farmakoterapia, impulsywność, interwencja psychospołeczna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, klasyfikacja DSM, klasyfikacja ICD-10, kompleksowe leczenie, lek stymulujący, metylofenidat, nadaktywność, nadpobudliwość, niecierpliwość, niepokój ruchowy, nieprawidłowy zapis EEG, niestabilność emocjonalna, objaw neurologiczny, ocena stanu pacjenta, psychiatra dziecięcy, rozproszenie uwagi, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie uczenia się - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alprazolam Aurovitas 0,5 mg
Alprazolam Aurovitas to lek zawierający alprazolam w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg w formie tabletek z linią podziału, umożliwiającej precyzyjne dostosowanie dawki. Lek jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego lęku u dorosłych, przy czym jego zastosowanie powinno być ograniczone do przypadków znacznego nasilenia objawów, upośledzenia funkcjonowania lub wysokiej uciążliwości subiektywnej. Tabletki różnią się kolorem i oznaczeniami: 0,25 mg – biały, 0,5 mg – brzoskwiniowy, 1 mg – lawendowy, co ułatwia identyfikację preparatu. W dawce 0,5 mg obecne są substancje pomocnicze, takie jak żółcień pomarańczowa FCF (E 110) 0,34 mg oraz laktoza jednowodna 96 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych składników.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna Medice jest wskazana do leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci powyżej 6 lat, młodzieży oraz dorosłych, jako element kompleksowego programu terapeutycznego. Rozpoczęcie terapii wymaga kwalifikacji przez specjalistę (pediatrę, psychiatrę dzieci i młodzieży lub psychiatrę dorosłych) oraz potwierdzenia diagnozy zgodnie z kryteriami DSM lub ICD. U dorosłych konieczne jest potwierdzenie utrzymywania się objawów ADHD od dzieciństwa, najlepiej z potwierdzeniem przez osobę postronną. Leczenie jest wskazane przy co najmniej umiarkowanym nasileniu objawów i zaburzeniach funkcjonowania w minimum dwóch sferach życia społecznego (np. szkoła, praca). Atomoksetyna powinna być stosowana jako część szerszego programu terapeutycznego obejmującego interwencje psychologiczne, edukacyjne i wsparcie społeczne.
ADHD, atomoksetyna, badanie EEG, farmakoterapia ADHD, impulsywność, klasyfikacja DSM, klasyfikacja ICD, nadpobudliwość, niestabilność emocjonalna, objawy ADHD, program terapeutyczny, psychiatra dziecięcy, specjalista ADHD, tabletka powlekana, zaburzenie behawioralne, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie uczenia się, zaburzenie uwagi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alpraxil 0,25 mg
Alpraxil, zawierający alprazolam, jest lekiem wskazanym do krótkotrwałego leczenia ciężkich stanów lękowych u dorosłych, charakteryzujących się znacznym nasileniem objawów, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie lub są szczególnie uciążliwe. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 0,25 mg (tabletki białe lub białawe), 0,5 mg (jasnoróżowe) oraz 1 mg (jasnofioletowe), wszystkie o średnicy 7 mm ± 0,2 mm i obustronnie wypukłym kształcie z linią podziału ułatwiającą przełamanie, lecz nie służącą do dzielenia na równe dawki. Terapia powinna być indywidualnie dostosowana do nasilenia objawów i stanu klinicznego pacjenta, a stosowanie leku ograniczone czasowo ze względu na ryzyko tolerancji, uzależnienia oraz objawów odstawiennych.
Alpraxil, alprazolam, dawka początkowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, interwencja farmakologiczna, laktoza jednowodna, nasilenie objawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy odstawienne, ostry stan lękowy, przełamanie tabletki, stan lękowy, tabletka obustronnie wypukła, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie lękowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy