kompleks nieabsorbowalny
Kompleks nieabsorbowalny to związek chemiczny lub struktura molekularna, która nie podlega wchłanianiu z przewodu pokarmowego do krwiobiegu. Tego typu kompleksy przechodzą przez układ trawienny w stanie nienaruszonym i są wydalane z organizmu wraz z kałem.
W praktyce klinicznej kompleksy nieabsorbowalne znajdują zastosowanie w farmakoterapii, szczególnie w leczeniu hiperfosfatemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Przykładami są sewelamer, węglan lantanu czy związki glinu, które wiążą fosforany w przewodzie pokarmowym, uniemożliwiając ich wchłanianie i obniżając tym samym poziom fosforu we krwi.
Inne zastosowania kompleksów nieabsorbowalnych obejmują leczenie hiperkaliemii (patiromer, cyklokrzemian cyrkonu sodowego), wiązanie kwasów żółciowych w leczeniu hipercholesterolemii (cholestyramina) oraz tworzenie nieabsorbowalnych kompleksów z metalami ciężkimi w przypadkach zatruć (np. kompleksy z ołowiem czy rtęcią).
Kompleksy nieabsorbowalne charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa ze względu na minimalną ekspozycję ogólnoustrojową, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych poza przewodem pokarmowym. Należy jednak pamiętać, że mogą one wpływać na wchłanianie innych leków, dlatego zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów.