chemotaksja eozynofili
Chemotaksja eozynofili to proces, w którym eozynofile, czyli granulocyty kwasochłonne, są przyciągane i migrują w kierunku określonych substancji chemicznych zwanych chemoatraktantami. Jest to kluczowy mechanizm rekrutacji eozynofili do miejsc zapalenia, szczególnie w odpowiedzi alergicznej i pasożytniczej.
Główne chemokiny przyciągające eozynofile to eotaksyny (CCL11, CCL24, CCL26), które oddziałują z receptorem CCR3 obecnym na powierzchni tych komórek. Inne ważne chemoatraktanty to leukotrien B4, PAF (czynnik aktywujący płytki) oraz cytokiny IL-5 i RANTES (CCL5). Zaburzenia chemotaksji eozynofili mogą przyczyniać się do rozwoju chorób alergicznych, astmy, atopowego zapalenia skóry czy zespołu hipereozynofilowego.
W procesie chemotaksji eozynofile wykorzystują mechanizm podobny do innych leukocytów – wykrywają gradient stężenia chemokin, aktywują szlaki sygnałowe (głównie przez białka G i kinazy), reorganizują cytoszkielet i przemieszczają się w kierunku wyższego stężenia substancji chemotaktycznej. Badania nad chemotaksją eozynofili mają istotne znaczenie w opracowywaniu leków przeciwalergicznych i przeciwzapalnych ukierunkowanych na zahamowanie migracji tych komórek do tkanek.