test mutacji odwrotnej
Test mutacji odwrotnej (ang. reverse mutation test) to metoda badawcza stosowana w genetyce i toksykologii do oceny potencjału mutagennego substancji chemicznych. Podstawą testu jest wykorzystanie szczepów bakteryjnych z wcześniej wprowadzonymi mutacjami, które uniemożliwiają im syntezę określonych aminokwasów.
W procedurze badawczej organizmy z mutacją są eksponowane na badaną substancję, a następnie obserwuje się, czy nastąpi mutacja odwrotna (rewersja), przywracająca pierwotną funkcję genetyczną. Najczęściej stosowanym wariantem jest test Amesa, wykorzystujący szczepy Salmonella typhimurium niezdolne do syntezy histydyny. Substancje powodujące mutacje odwrotne, umożliwiające bakteriom wzrost na podłożu bez histydyny, są klasyfikowane jako potencjalne mutageny.
Test mutacji odwrotnej jest cennym narzędziem w ocenie bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, kosmetyków i innych substancji chemicznych. Metoda ta jest względnie szybka, tania i wysoce czuła, co czyni ją standardowym elementem badań toksykologicznych. Pozytywny wynik testu sugeruje, że badana substancja może powodować mutacje genetyczne, potencjalnie prowadzące do kancerogenezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Neostygmina metylosiarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania neostygminy metylosiarczanu, obejmujące ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach teratogenności u szczurów i królików dawki równoważne dla ludzi (HED) wynosiły odpowiednio do 8,1 μg/kg mc./dobę u szczurów i 13 μg/kg mc./dobę u królików, bez wykazania działania teratogennego. Podobnie, w badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego oraz płodności u szczurów, stosowanie neostygminy w dawkach do 8,1 μg/kg mc./dobę nie powodowało negatywnych efektów na rozwój potomstwa ani na płodność. Zaobserwowano jedynie minimalną toksyczność matczyną, objawiającą się drżeniem, ataksją i zapaścią, przy ekspozycji zwierząt znacznie niższej niż przewidywana u ludzi.
aberracja chromosomowa, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie rakotwórczości, dawka dobowa, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikopironiowy bromek, mysz transgeniczna, neostygmina metylosiarczan, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor muskarynowy, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji odwrotnej, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję