cukrzyca w ciąży

Cukrzyca w ciąży, zwana również cukrzycą ciążową (gestational diabetes mellitus, GDM), jest zaburzeniem metabolizmu węglowodanów rozpoznawanym po raz pierwszy w okresie ciąży. Może dotykać nawet 5-10% kobiet ciężarnych, a jej częstość występowania wzrasta wraz z epidemią otyłości.

Patofizjologia cukrzycy ciążowej opiera się na zwiększonej insulinooporności, będącej naturalnym zjawiskiem w ciąży, spowodowanej działaniem hormonów łożyskowych. U większości kobiet trzustka jest w stanie zwiększyć produkcję insuliny, kompensując insulinooporność, jednak u części ciężarnych adaptacja ta jest niewystarczająca, co prowadzi do hiperglikemii.

Diagnostyka GDM opiera się na oznaczeniu glikemii na czczo i wykonaniu doustnego testu obciążenia glukozą (75 g glukozy) między 24. a 28. tygodniem ciąży. U kobiet z grupy ryzyka badania należy wykonać wcześniej – już podczas pierwszej wizyty prenatalnej.

Leczenie cukrzycy ciążowej obejmuje modyfikację stylu życia (dieta, odpowiednia aktywność fizyczna) oraz w razie potrzeby insulinoterapię. Metformina i pochodne sulfonylomocznika są lekami drugiego rzutu, stosowanymi w wybranych przypadkach. Kluczowym elementem terapii jest samokontrola glikemii oraz regularne wizyty kontrolne.

Nieleczona cukrzyca ciążowa niesie poważne ryzyko powikłań dla matki (preeklampsja, zwiększone ryzyko cięcia cesarskiego) i płodu (makrosomia, hipoglikemia, hiperbilirubinemia, zwiększone ryzyko wad wrodzonych i zgonu wewnątrzmacicznego). Kobiety z GDM mają zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 w późniejszym okresie życia, dlatego wymagają dalszej obserwacji po porodzie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl