badanie inicjacja-promocja
Badanie inicjacja-promocja to dwuetapowy model eksperymentalny stosowany w badaniach nad kancerogenezą, który pomaga zrozumieć mechanizmy powstawania nowotworów. Model ten dzieli proces nowotworzenia na dwa kluczowe etapy: inicjację i promocję.
W fazie inicjacji komórki narażone są na działanie czynnika inicjującego (najczęściej mutagenu), który powoduje nieodwracalne zmiany genetyczne. Te zmiany same w sobie nie prowadzą jeszcze do rozwoju nowotworu, ale czynią komórki podatnymi na dalszą transformację nowotworową. Inicjacja jest procesem szybkim i nieodwracalnym.
Faza promocji następuje po inicjacji i polega na ekspozycji zainicjowanych komórek na czynniki promujące (promotory), które stymulują proliferację zmienionych komórek. W przeciwieństwie do inicjacji, promocja jest procesem odwracalnym i wymaga długotrwałej lub powtarzanej ekspozycji. Kluczową cechą promotorów jest to, że same nie wywołują zmian nowotworowych, ale przyspieszają rozwój nowotworu w komórkach wcześniej poddanych działaniu inicjatorów.
Model inicjacja-promocja ma istotne znaczenie w badaniach nad rakiem skóry, wątroby i innych narządów oraz w ocenie potencjału kancerogennego różnych substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Pozwala na identyfikację substancji działających jako inicjatory, promotory lub pełne kancerogeny (wykazujące obie właściwości).
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Badania przedkliniczne moksyfloksacyny w formie roztworu do infuzji wykazały toksyczność układu krwiotwórczego i wątroby u gryzoni i innych zwierząt przy dużych dawkach lub długotrwałym podawaniu. U małp stwierdzono neurotoksyczność ośrodkowego układu nerwowego, a u psów doustne dawki ≥60 mg/kg (stężenie w osoczu >20 mg/l) powodowały zmiany w elektroretinogramie i sporadycznie atrofię siatkówki. Dożylne podanie bolusowe 45 mg/kg wywoływało toksyczność ogólnoustrojową, natomiast powolna infuzja 40 mg/kg przez 50 minut była dobrze tolerowana. Dotętnicze podanie skutkowało zapaleniem okołotętniczej tkanki miękkiej, co wyklucza tę drogę podania. Genotoksyczność potwierdzono in vitro, jednak testy in vivo nie wykazały takiego działania, a badania inicjacja-promocja u szczurów nie potwierdziły karcinogenności. W badaniach elektrofizjologicznych serca moksyfloksacyna wydłużała odstęp QT przy wysokich stężeniach, zależnie od szybkości infuzji (30 mg/kg dożylnie), bez efektu przy infuzji trwającej 60 minut.
atrofia siatkówki, badanie inicjacja-promocja, bariera łożyskowa, bolus, chinolon, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, elektroretinogram, genotoksyczność, moksyfloksacyna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, podanie dotętnicze, podanie dożylne, potencjał karcinogenny, powolna infuzja, staw maziówkowy, stężenie terapeutyczne, test in vitro, test in vivo, tkanka chrzęstna, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chrząstek, wady rozwojowe kręgów -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne moksyfloksacyny wykazały toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy i wątrobę u gryzoni i nie-gryzoni oraz neurotoksyczność u małp przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W dawkach doustnych ≥60 mg/kg u psów (stężenie w osoczu ≥20 mg/l) zaobserwowano zmiany w elektroretinogramie i sporadyczną atrofię siatkówki. Sposób podania dożylny wpływał na toksyczność: bolus 45 mg/kg wywoływał objawy toksyczności, natomiast powolna infuzja 40 mg/kg przez >50 minut nie powodowała takich efektów. Dotętnicze podanie skutkowało zapaleniem okołotętniczej tkanki miękkiej, co wyklucza tę drogę podania. Mimo wykazania genotoksyczności in vitro, testy in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego ani kancerogennego nawet przy bardzo wysokich dawkach.
atrofia siatkówki, badanie genotoksyczności, badanie inicjacja-promocja, bariera łożyskowa, chinolon, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, elektroretinogram, genotoksyczność, infuzja, moksyfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dotętnicze, toksyczność narządowa, toksyczność u samic, toksyczność układu krwiotwórczego, uszkodzenie chrząstki, wady rozwojowe kręgów, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie QT
