Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania leku Moxifloxacin Kabi przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące wyników badań przedklinicznych przeprowadzonych dla moksyfloksacyny w formie roztworu do infuzji.¹

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

W badaniach konwencjonalnych z zastosowaniem wielokrotnego podania moksyfloksacyny zaobserwowano toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy oraz wątrobę u gryzoni i zwierząt nie będących gryzoniami. U małp wystąpiły objawy toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Należy podkreślić, że objawy te obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dużych dawek moksyfloksacyny lub po długotrwałym leczeniu.²

Wpływ na narząd wzroku

U psów doustne podawanie dużych dawek moksyfloksacyny (≥60 mg/kg masy ciała), po których stężenie w osoczu przekraczało 20 mg/l, powodowało zmiany w elektroretinogramie, a w pojedynczych przypadkach prowadziło do atrofii siatkówki.^{20 mg/l, powodowały zmiany w elektroretinogramie i w odosobnionych przypadkach atrofię siatkówki.”>3}

Toksyczność ogólnoustrojowa w zależności od drogi podania

Po dożylnym podaniu moksyfloksacyny objawy wskazujące na toksyczność ogólnoustrojową były najwyraźniej zaznaczone, gdy lek podawano w szybkim wstrzyknięciu (bolus, 45 mg/kg masy ciała). Nie odnotowano takich objawów w przypadku podawania moksyfloksacyny w powolnej infuzji (40 mg/kg masy ciała) trwającej 50 minut.⁴

Po dotętniczym podaniu leku obserwowano zmiany zapalne w okołotętniczej tkance miękkiej, co wskazuje na konieczność unikania podawania moksyfloksacyny tą drogą.⁵

Potencjał genotoksyczny i karcinogenny

Moksyfloksacyna wykazała właściwości genotoksyczne w testach in vitro przeprowadzonych z użyciem bakterii lub komórek ssaków. Jednakże testy in vivo nie potwierdziły genotoksyczności moksyfloksacyny, mimo stosowania bardzo dużych dawek leku. W badaniach inicjacja-promocja przeprowadzonych na szczurach moksyfloksacyna nie wykazała potencjału karcinogennego.⁶

Wpływ na funkcje elektrofizjologiczne serca

Badania in vitro ujawniły, że moksyfloksacyna wpływa na czynność elektrofizjologiczną serca, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, jednak efekt ten obserwowano wyłącznie przy wysokich stężeniach leku.⁷

W badaniach na psach, którym podawano moksyfloksacynę dożylnie (30 mg/kg masy ciała w infuzji trwającej 15, 30 lub 60 minut), stwierdzono, że stopień wydłużenia odstępu QT był wyraźnie zależny od szybkości podawania leku – im krótszy czas infuzji, tym większe wydłużenie odstępu QT. Co istotne, nie obserwowano wydłużenia odstępu QT, gdy dawkę 30 mg/kg masy ciała podawano w infuzji trwającej 60 minut.⁸

Wpływ na rozród i rozwój

Badania dotyczące wpływu moksyfloksacyny na rozmnażanie przeprowadzone na szczurach, królikach i małpach wykazały, że lek przenika przez barierę łożyskową.⁹

Badania na szczurach (po podaniu doustnym i dożylnym) oraz małpach (po podaniu doustnym) nie wykazały działania teratogennego ani zaburzeń płodności po podaniu moksyfloksacyny.¹⁰

U króliczych płodów zaobserwowano nieznaczne zwiększenie liczby przypadków występowania wad rozwojowych kręgów i żeber, ale wyłącznie po podaniu dawki 20 mg/kg masy ciała dożylnie, co było związane z ciężką toksycznością u samic.¹¹

U małp i królików stężenia moksyfloksacyny w osoczu, będące na poziomie stężeń terapeutycznych u ludzi, powodowały zwiększenie liczby poronień.¹²

Wpływ na tkankę chrzęstną

Podobnie jak inne chinolony, moksyfloksacyna powoduje uszkodzenia chrząstek głównych stawów maziówkowych u niedojrzałych zwierząt. Obserwacja ta ma istotne znaczenie kliniczne i wskazuje na konieczność zachowania ostrożności przy stosowaniu leku u pacjentów pediatrycznych.¹³

Zestawienie wyników badań przedklinicznych