Specjalne ostrzeżenia
Moxifloxacin Kabi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Moxifloxacin Kabi 400 mg/250 ml

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Moxifloxacin Kabi, zwłaszcza w przypadku lżejszych zakażeń, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka terapii. Istotne jest unikanie stosowania moksyfloksacyny u pacjentów, u których wcześniej występowały ciężkie działania niepożądane podczas leczenia chinolonami lub fluorochinolonami. Leczenie tych pacjentów należy rozpoczynać wyłącznie przy braku alternatywnych metod i po dokładnej ocenie bilansu korzyści i ryzyka ¹.

Poważne powikłania sercowo-naczyniowe

Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty podczas stosowania fluorochinolonów, szczególnie u osób starszych. Opisywano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często z powikłaniami w postaci pęknięcia (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca u pacjentów przyjmujących fluorochinolony ².

Szczególną ostrożność należy zachować, rozważając leczenie fluorochinolonami u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka:

• Dodatni wywiad rodzinny w kierunku tętniaka lub wrodzonej choroby zastawki serca
• Wcześniej zdiagnozowany tętniak aorty i/lub rozwarstwienie aorty
• Zdiagnozowana choroba zastawki serca
• Zaburzenia tkanki łącznej (np. zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta)
• Nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów
• Zapalenie tętnic (np. zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic)
• Miażdżyca, zespół Sjögrena
• Współistniejące leczenie kortykosteroidami, które dodatkowo zwiększa ryzyko ³

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia:

• Nagłego bólu brzucha, pleców lub klatki piersiowej
• Ostrych duszności
• Kołatania serca
• Obrzęku jamy brzusznej lub kończyn dolnych ⁴

Wydłużenie odstępu QTc i związane z tym ryzyko

Stosowanie moksyfloksacyny wiąże się z możliwością wydłużenia odstępu QTc w elektrokardiogramie. Wydłużenie odstępu QT może się zwiększać wraz ze wzrostem stężenia leku w osoczu, szczególnie przy szybkim podaniu dożylnym. Z tego powodu należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń dotyczących czasu trwania infuzji, który nie powinien być krótszy niż 60 minut, a dawka dożylna nie powinna przekraczać 400 mg raz na dobę ⁵.

Leczenie moksyfloksacyną należy przerwać, jeśli podczas terapii pojawią się objawy przedmiotowe lub podmiotowe mogące wskazywać na zaburzenia rytmu serca, niezależnie od tego, czy towarzyszą im zmiany w zapisie EKG ⁶.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu moksyfloksacyny u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka:

• Schorzenia predysponujące do wystąpienia arytmii (np. ostre niedokrwienie mięśnia sercowego) – zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu (w tym torsade de pointes) i zatrzymania akcji serca ⁷
• Jednoczesne przyjmowanie leków obniżających stężenie potasu we krwi ⁸
• Jednoczesne przyjmowanie leków powodujących istotną klinicznie bradykardię ⁹

Warto zauważyć, że kobiety i pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działanie leków wydłużających odstęp QTc, takich jak moksyfloksacyna, dlatego w tych grupach należy zachować szczególną ostrożność ¹⁰.

Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane

U pacjentów leczonych chinolonami i fluorochinolonami, niezależnie od wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, odnotowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się miesiącami lub latami), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych poważnych działań niepożądanych. Działania te mogą dotyczyć różnych, czasem wielu układów organizmu (mięśniowo-szkieletowego, nerwowego, psychicznego, narządów zmysłów) ¹¹.

Po wystąpieniu pierwszych objawów jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy natychmiast przerwać stosowanie moksyfloksacyny i zalecić pacjentom kontakt z lekarzem prowadzącym ¹².

Reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne

Opisywano występowanie reakcji nadwrażliwości i reakcji alergicznych po pierwszym podaniu fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny. Reakcje anafilaktyczne mogą prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu nawet po podaniu pierwszej dawki leku. W przypadku wystąpienia klinicznych objawów ciężkiej nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania moksyfloksacyny i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia (np. przeciwwstrząsowego) ¹³.

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Po podaniu moksyfloksacyny zgłaszano przypadki piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby (w tym zgonów). Pacjentów należy poinformować, aby skontaktowali się z lekarzem przed przyjęciem kolejnej dawki leku, jeśli wystąpią objawy piorunującego zapalenia wątroby, takie jak:

• Szybko postępujące osłabienie organizmu z towarzyszącą żółtaczką
• Ciemne zabarwienie moczu
• Skłonność do krwawień
• Encefalopatia wątrobowa ¹⁴

W przypadku wystąpienia objawów dysfunkcji wątroby należy przeprowadzić badania oceniające czynność tego narządu ¹⁵.

Ciężkie niepożądane reakcje skórne

W trakcie leczenia moksyfloksacyną zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, w tym:

• Toksyczną nekrolizę naskórka (TEN, zespół Lyella)
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
• Ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP)
• Reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) ¹⁶

Pacjentów należy poinformować o objawach ciężkich reakcji skórnych i ściśle monitorować podczas leczenia. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na takie reakcje należy natychmiast przerwać stosowanie moksyfloksacyny i rozważyć alternatywne leczenie. Jeżeli u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN, AGEP lub DRESS, nie wolno w przyszłości wznawiać leczenia moksyfloksacyną ¹⁷.

Pacjenci ze skłonnością do wystąpienia drgawek

Wiadomo, że chinolony mogą wywoływać drgawki. Moksyfloksacynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub w przypadku występowania innych czynników ryzyka, które mogą predysponować do wystąpienia drgawek lub obniżać próg drgawkowy. W przypadku wystąpienia drgawek należy przerwać podawanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie ¹⁸.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony notowano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, która objawia się parestezjami, niedoczulicą, zaburzeniami czucia lub osłabieniem. Pacjenci leczeni moksyfloksacyną powinni zostać pouczeni, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeżeli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak:

• Ból
• Pieczenie
• Mrowienie
• Drętwienie
• Osłabienie ¹⁹

Wczesne zgłoszenie tych objawów jest istotne dla zapobieżenia rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby.

Reakcje psychiczne

Reakcje psychiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu chinolonów, w tym moksyfloksacyny. W bardzo rzadkich przypadkach depresja lub reakcje psychotyczne mogą prowadzić do myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych, takich jak próby samobójcze. Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy przerwać podawanie moksyfloksacyny i wdrożyć odpowiednie leczenie ²⁰.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z psychozą lub chorobami psychicznymi w wywiadzie ²¹.

Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyków

Podczas stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania, w tym moksyfloksacyny, zgłaszano występowanie biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyku (AAD) oraz zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem antybiotyku (AAC), w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i biegunki wywołanej przez Clostridium difficile. Nasilenie tych stanów może być różne – od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem ²².

Ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których podczas lub po zakończeniu leczenia moksyfloksacyną wystąpiła ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia AAD lub AAC, należy:

1. Natychmiast przerwać podawanie moksyfloksacyny
2. Wdrożyć odpowiednie leczenie
3. Podjąć stosowne środki kontroli zakażenia, aby zmniejszyć ryzyko jego przeniesienia ²³

Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka ²⁴.

Pacjenci z miastenią

Należy zachować ostrożność podczas stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z miastenią, ponieważ lek może nasilać objawy tej choroby ²⁵.

Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna

Zapalenie i zerwanie ścięgna (szczególnie, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami. Przypadki takich powikłań zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia ²⁶.

Zwiększone ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna występuje u:

• Pacjentów w podeszłym wieku
• Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego
• Pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami ²⁷

Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie moksyfloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. poprzez unieruchomienie). W przypadku wystąpienia objawów tendinopatii nie należy stosować kortykosteroidów ²⁸.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, którzy nie są w stanie utrzymać odpowiedniej podaży płynów, ponieważ odwodnienie może zwiększać ryzyko wystąpienia niewydolności nerek ²⁹.

Zaburzenia widzenia

W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia lub jakichkolwiek zmian dotyczących oczu, pacjent powinien natychmiast skonsultować się z okulistą ³⁰.

Dysglikemia

Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, podczas stosowania moksyfloksacyny zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię. Zaburzenia te występowały najczęściej u pacjentów z cukrzycą, którzy byli równolegle leczeni doustnymi lekami hipoglikemizującymi (np. glibenklamidem) lub insuliną. Opisywano przypadki śpiączki hipoglikemicznej ³¹.

U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi ³².

Zapobieganie reakcjom nadwrażliwości na światło

Chinolony mogą wywoływać u pacjentów reakcje nadwrażliwości na światło. Badania wykazały jednak, że ryzyko wywołania przez moksyfloksacynę nadwrażliwości na światło jest niewielkie. Mimo to zaleca się, aby pacjenci przyjmujący moksyfloksacynę unikali zarówno ekspozycji na sztuczne promieniowanie UV, jak i na długotrwałe i/lub silne światło słoneczne ³³.

Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

Pacjenci ze stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym lub występującym aktualnie niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na ryzyko wystąpienia reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania moksyfloksacyny w tej grupie pacjentów ³⁴.

Zapalenie tkanki okołotętniczej

Moksyfloksacyna w roztworze do infuzji jest przeznaczona wyłącznie do podawania dożylnego. Należy bezwzględnie unikać podawania dotętniczego, ponieważ badania przedkliniczne wykazały, że może to prowadzić do zapalenia tkanki okołotętniczej ³⁵.

Ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich

Skuteczność kliniczna moksyfloksacyny w leczeniu ciężkich zakażeń pooparzeniowych, zapalenia powięzi i zakażeń stopy cukrzycowej z zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona ³⁶.

Zawartość sodu w produkcie

Należy mieć na uwadze, że 250 ml roztworu do infuzji zawiera 54,4 mmol sodu ³⁷.