atorwastatyna i amlodypina
Atorwastatyna i amlodypina to substancje czynne często stosowane w terapii skojarzonej u pacjentów z współwystępującą hipercholesterolemią i nadciśnieniem tętniczym. Połączenie tych leków jest powszechnie stosowane w praktyce klinicznej i dostępne także w formie preparatów złożonych.
Atorwastatyna należy do grupy statyn i działa poprzez hamowanie enzymu reduktazy HMG-CoA, kluczowego w syntezie cholesterolu. Efektem jej działania jest zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C oraz triglicerydów, a także umiarkowany wzrost HDL-C. Wykazuje również działanie plejotropowe, w tym przeciwzapalne i stabilizujące blaszkę miażdżycową.
Amlodypina jest długo działającym antagonistą kanałów wapniowych z grupy pochodnych dihydropirydyny. Powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych, zmniejszając opór obwodowy i obniżając ciśnienie tętnicze. Charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym z długim okresem półtrwania (35-50 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
Stosowanie połączenia atorwastatyny i amlodypiny przynosi korzyści wykraczające poza addytywne działanie obu leków. Badania kliniczne wykazały, że terapia skojarzona zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych w większym stopniu niż monoterapia. Dodatkowo, preparaty złożone zwiększają adherencję pacjentów do leczenia, co ma kluczowe znaczenie w terapii przewlekłych chorób układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlator
Produkt leczniczy Amlator, będący połączeniem atorwastatyny i amlodypiny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie i okresowe monitorowanie badań czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferaz (ALT, AST), z zaleceniem zmniejszenia dawki lub odstawienia leku przy utrzymującym się wzroście powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie powinno rozpoczynać się od najmniejszej dawki, z ostrożnym zwiększaniem i kontrolą. Wiek podeszły wymaga ostrożnego zwiększania dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę, natomiast u dzieci i młodzieży stosowanie nie jest zalecane. Amlodypinę można stosować w zwykłych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek, pamiętając, że lek nie jest usuwany podczas dializy.
antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna i amlodypina, białko transportowe, choroba wieńcowa, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, pochodna kwasu fibrynowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny mózgu, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający kombinację atorwastatyny (10 mg lub 20 mg w postaci atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypiny (5 mg lub 10 mg w postaci amlodypiny bezylanu), stosowany w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Dostępny jest w czterech dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem (okrągłe dla 10 mg atorwastatyny, podłużne dla 20 mg) oraz oznaczeniami (CE3, CE5, CE4, CE6), co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz składniki powłoki takie jak alkohol poliwinylowy i tytanu dwutlenek (E171).
alkohol poliwinylowy, amlodypina bezylan, atorwastatyna i amlodypina, atorwastatyna z L-lizyną, celuloza mikrokrystaliczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol 4000, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek wapnia, węglan wapnia, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlator 10 mg + 10 mg
Lek Amlator, będący połączeniem atorwastatyny i amlodypiny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (atorwastatynę, amlodypinę, pochodne dihydropirydyny i statyny) oraz substancje pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawkowe aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale. Ze względu na atorwastatynę, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby oraz przy trwałym, niewyjaśnionym podwyższeniu aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy. Ponadto, Amlator nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję atorwastatyny z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, co może zwiększać ryzyko miopatii.
aminotransferazy, atorwastatyna i amlodypina, choroba wątroby, cytochrom P450 3A4, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipotensja ortostatyczna, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, pochodne dihydropirydyny, rabdomioliza, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę i amlodypinę, dostępnym w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji terapii u pacjentów z ustabilizowanymi dawkami obu składników, a dawkowanie powinno być ustalane poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych substancji w formie oddzielnych preparatów. Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka Amlator 20 mg + 10 mg. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe na HCV (elbaswir z grazoprewirem) lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Stosowanie Amlatora jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów powyżej 70 roku życia zaleca się ostrożne zwiększanie dawki amlodypiny, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania.
amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, choroba współistniejąca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, interakcja lekowa, lek przeciw HCV, lek przeciwwirusowy, letermowir, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 10 mg + 10 mg
Preparat Amlator to lek złożony zawierający atorwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jedynie do kontynuacji po ustaleniu indywidualnych dawek obu składników w monoterapii. Zalecana dawka to jedna tabletka dziennie, maksymalnie 20 mg atorwastatyny i 10 mg amlodypiny. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe (elbaswir z grazoprewirem lub letermowir) dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a w przypadku koadministracji letermowiru z cyklosporyną stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane. U osób powyżej 70. roku życia należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki amlodypiny ze względu na wolniejszy metabolizm leku.
Amlator, atorwastatyna i amlodypina, bezylan amlodypiny, choroba wątroby, cyklosporyna, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka, hiperlipidemia, interakcja lekowa, L-lizyna, lek przeciwwirusowy, letermowir, modyfikacja dawki, nadciśnienie tętnicze, preparat jednoskładnikowy, stężenie w osoczu, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlator 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wymaga szczególnej uwagi w kontekście wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza w zakresie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Amlodypina może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, które mogą osłabiać koncentrację, równowagę i czas reakcji, co przekłada się na niewielki lub umiarkowany wpływ na sprawność psychomotoryczną. W przeciwieństwie do amlodypiny, atorwastatyna nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest istotne przy ocenie ryzyka terapii skojarzonej. Szczególną ostrożność zaleca się zwłaszcza na początku leczenia, gdy organizm pacjenta adaptuje się do działania amlodypiny.
adaptacja do leku, Amlator, atorwastatyna i amlodypina, bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, ból głowy, działania niepożądane, farmakoterapia, funkcje psychomotoryczne, komunikacja lekarz-pacjent, mechanizm działania leku, modyfikacja terapii, nudności, sprawność psychomotoryczna, substancje czynne, terapia skojarzona, zawroty głowy, zdolność reagowania, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlator, będący kombinacją atorwastatyny i amlodypiny, nie jest wskazany do inicjacji terapii. Dawkowanie należy ustalać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjenta oraz obowiązującymi wytycznymi dla atorwastatyny i amlodypiny. Po ustabilizowaniu dawki można rozważyć przejście na preparat złożony. Dostępne dawki Amlatoru to 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz maksymalna dawka 20 mg + 10 mg na dobę. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych (elbaswir z grazoprewirem lub letermowir) dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a stosowanie atorwastatyny z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane. U pacjentów powyżej 70. roku życia skuteczność i bezpieczeństwo są porównywalne z populacją ogólną, jednak zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki amlodypiny.
atorwastatyna i amlodypina, choroby współistniejące, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, interakcje lekowe, lek przeciwwirusowy, letermowir, stężenie w osoczu, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlator 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania atorwastatyny w ciąży, a dane z badań na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne oraz szkodliwy wpływ amlodypiny na reprodukcję przy wysokich dawkach. Atorwastatyna może obniżać stężenie mewalonianu u płodu, co jest kluczowe dla syntezy cholesterolu, a rzadkie przypadki wad wrodzonych po ekspozycji na inhibitory reduktazy HMG-CoA zostały odnotowane. Leczenie atorwastatyną należy natychmiast przerwać po potwierdzeniu ciąży lub planowaniu zajścia w ciążę, gdyż czasowe przerwanie terapii hipolipemizującej prawdopodobnie nie wpływa istotnie na długoterminowe wyniki leczenia pierwotnej hipercholesterolemii.
Amlator, amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, mewalonian, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, skuteczna metoda antykoncepcji, synteza cholesterolu, wada wrodzona, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 10 mg + 10 mg
Lek Amlator, będący kombinacją atorwastatyny i amlodypiny w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane amlodypiny obejmują senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, nudności oraz obrzęki, zwłaszcza obrzęk kostek, co jest związane z jej działaniem wazodylatacyjnym. Atorwastatyna charakteryzuje się dobrą tolerancją, jednak w badaniach klinicznych z udziałem 16066 pacjentów odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4% w grupie placebo, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów. Profil działań niepożądanych klasyfikuje się według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka podczas terapii.
atorwastatyna i amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, diagnostyka różnicowa, dyslipidemia, działanie wazodylatacyjne, hepatotoksyczność, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, raport spontaniczny, senność, tolerancja leczenia, uderzenia gorąca, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlator 20 mg + 10 mg
Lek Amlator dostępny jest w formie tabletek powlekanych o czterech dawkach: 10 mg atorwastatyny + 5 mg amlodypiny, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Substancje czynne to atorwastatyna z L-lizyną oraz amlodypina bezylanu. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami i oznaczeniami (np. „CE3” dla dawki 10 mg + 5 mg, „CE6” dla 20 mg + 10 mg), co ułatwia ich identyfikację. Rdzeń tabletki zawiera m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz kroskarmelozę sodową, natomiast otoczka składa się z kompozycji Opadry II 85F 18422 White, zawierającej alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000 i talk. Tabletki pakowane są w blistry PA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30 lub 90 sztuk.
alkohol poliwinylowy, amlodypina bezylanu, atorwastatyna i amlodypina, atorwastatyna z L-lizyną, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol 4000, okres ważności leku, otoczka tabletki, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia węglan - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlator 10 mg + 5 mg
Preparat złożony Amlator, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz atorwastatynę (10 mg lub 20 mg), wykazuje różny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Amlodypina może powodować niewielkie lub umiarkowane upośledzenie funkcji psychomotorycznych, manifestujące się zawrotami głowy, bólami głowy, zmęczeniem oraz nudnościami, co może wydłużać czas reakcji i obniżać koncentrację pacjenta. Atorwastatyna natomiast nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, co stanowi korzystny aspekt bezpieczeństwa farmakoterapii. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie leczenia, kiedy działania niepożądane amlodypiny mogą być bardziej nasilone.
Amlator, amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo ruchu drogowego, ból głowy, działanie niepożądane amlodypiny, funkcja psychomotoryczna, nudności, początkowy okres leczenia, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, układ nerwowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego amlodypinę i atorwastatynę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, powoduje nadmierną wazodylatację, prowadzącą do istotnego spadku ciśnienia tętniczego, odruchowej tachykardii, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu i niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem do 48 godzin. Atorwastatyna natomiast może wywołać uszkodzenie wątroby oraz mięśni szkieletowych, prowadząc do wzrostu aktywności transaminaz i fosfokinazy kreatynowej (CPK), a w ciężkich przypadkach do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ze względu na silne wiązanie obu składników z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja tkankowa, klirens, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, transaminaza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, wazodylatacja, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego atorwastatynę i amlodypinę, wiąże się przede wszystkim z toksycznym działaniem amlodypiny jako bloker kanałów wapniowych, prowadzącym do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i znaczącego spadku ciśnienia tętniczego. W odpowiedzi rozwija się odruchowa tachykardia, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie może przejść w wstrząs z ryzykiem zgonu. Charakterystycznym, opóźnionym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający natychmiastowej interwencji i wsparcia oddechowego. Leczenie obejmuje monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego, kontrolę bilansu płynów i diurezy, uniesienie kończyn oraz stosowanie leków obkurczających naczynia, w tym dożylnego glukonianu wapnia. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza. Wczesne płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego (do 2 godzin od przyjęcia) mogą ograniczyć wchłanianie leku.
aktywność CPK, aminotransferaza, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze krwi, czynność wątroby, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hepatocyt, hipotensja, klinicznie istotne niedociśnienie, klirens atorwastatyny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność narządowa, niewydolność serca, odruchowa tachykardia, opór naczyniowy, pęcherzyk płucny, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, przedawkowanie leku, rozszerzenie naczyń obwodowych, uszkodzenie mięśni, uzupełnianie płynów, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zaburzenie perfuzji tkanek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlator 20 mg + 5 mg
Amlator to lek złożony w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę z L-lizyną oraz amlodypinę bezylan, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Substancje pomocnicze obejmują składniki rdzenia (m.in. wapnia węglan, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana) oraz otoczki (mieszanina polimerowa Opadry II 85F 18422 White zawierająca alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek E171, makrogol 4000 i talk). Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, np. wariant 10 mg + 5 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy około 9,0 mm z wytłoczonym napisem „CE3”. Lek jest pakowany w blistry PA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30 lub 90 tabletek.
alkohol poliwinylowy, amlodypiny bezylan, atorwastatyna i amlodypina, atorwastatyna z L-lizyną, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol 4000, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, plastyfikator, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, środek powierzchniowo czynny, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek wapnia, węglan wapnia