Dawkowanie i sposób podawania
Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę i amlodypinę, dostępnym w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji terapii u pacjentów z ustabilizowanymi dawkami obu składników, a dawkowanie powinno być ustalane poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych substancji w formie oddzielnych preparatów. Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka Amlator 20 mg + 10 mg. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe na HCV (elbaswir z grazoprewirem) lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Stosowanie Amlatora jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów powyżej 70 roku życia zaleca się ostrożne zwiększanie dawki amlodypiny, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Amlator
- Ustalanie dawkowania
- Standardowe dawkowanie
- Dawkowanie w przypadku terapii skojarzonych
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Amlator
Dawkowanie i sposób podawania leku Amlator
Amlator jest produktem złożonym zawierającym atorwastatynę i amlodypinę, dostępnym w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Należy pamiętać, że nie jest on przeznaczony do rozpoczynania terapii, a jedynie do kontynuacji leczenia u pacjentów, u których dawki poszczególnych składników zostały już ustabilizowane.1
Ustalanie dawkowania
Dawkę leku Amlator należy dobierać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników aktywnych. Pacjent powinien najpierw przyjmować oddzielne preparaty amlodypiny i atorwastatyny w celu znalezienia optymalnych dawek. Dopiero po ustaleniu stabilnego dawkowania można zastosować odpowiedni wariant leku złożonego Amlator.2
W przypadku konieczności dostosowania dawki którejkolwiek z substancji czynnych (np. ze względu na choroby współistniejące lub interakcje lekowe), należy powrócić do stosowania oddzielnych preparatów zawierających poszczególne substancje czynne. Po ponownej stabilizacji dawkowania można rozważyć powrót do leku złożonego.3
Standardowe dawkowanie
Na podstawie wyników doboru dawkowania, zalecana dawka to jedna tabletka powlekana Amlator na dobę. Dostępne są następujące warianty dawkowania:4
- Amlator 10 mg + 5 mg
- Amlator 10 mg + 10 mg
- Amlator 20 mg + 5 mg
- Amlator 20 mg + 10 mg
Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka produktu Amlator 20 mg + 10 mg.5
Dawkowanie w przypadku terapii skojarzonych
U pacjentów przyjmujących równocześnie z atorwastatyną leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C zawierające elbaswir z grazoprewirem lub letermowir stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii, nie należy podawać dawki atorwastatyny większej niż 20 mg/dobę. W takich przypadkach maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka produktu Amlator 20 mg + 10 mg.6
Nie zaleca się stosowania atorwastatyny, a więc także produktu Amlator, u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.7
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Skuteczność i bezpieczeństwo zalecanych dawek u pacjentów powyżej 70 lat są podobne jak w populacji ogólnej. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy zwiększaniu dawki amlodypiny w tej grupie wiekowej.8
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu Amlator u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej.9
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Atorwastatynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie atorwastatyny, a więc także produktu Amlator, jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby.10
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie ustalono precyzyjnych zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. W tej grupie pacjentów wyboru dawki należy dokonywać ostrożnie, a leczenie należy rozpoczynać od najniższych dostępnych dawek.11
W celu wyznaczenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, należy najpierw dostosować dawki przy użyciu oddzielnych produktów zawierających atorwastatynę i amlodypinę, a dopiero potem rozważyć zastosowanie produktu złożonego.12
Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki amlodypiny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U tych pacjentów leczenie amlodypiną należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki, którą następnie należy powoli zwiększać pod ścisłą kontrolą lekarską.13
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Stężenie amlodypiny w osoczu nie jest związane ze stopniem zaburzenia czynności nerek, a choroby nerek nie mają wpływu na stężenie atorwastatyny w osoczu ani na jej skuteczność terapeutyczną. Z tego powodu modyfikacja dawkowania produktu Amlator u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna.14
Warto zaznaczyć, że amlodypina nie jest eliminowana z ustroju podczas dializy, co może być istotną informacją przy leczeniu pacjentów dializowanych.15
Sposób podawania
Produkt leczniczy Amlator można przyjmować o dowolnej porze dnia, jednak zaleca się przyjmowanie go każdego dnia o tej samej porze dla uzyskania regularnego stężenia substancji czynnych w organizmie. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.16
Tabela dawkowania leku Amlator
| Postać leku | Dawka atorwastatyny | Dawka amlodypiny | Grupa pacjentów | Sposób podawania | Uwagi specjalne |
|---|---|---|---|---|---|
| Amlator 10 mg + 5 mg | 10 mg | 5 mg | Dorośli ≥ 18 lat | 1 tabletka raz na dobę | Przyjmować o stałej porze, niezależnie od posiłków |
| Amlator 10 mg + 10 mg | 10 mg | 10 mg | |||
| Amlator 20 mg + 5 mg | 20 mg | 5 mg | |||
| Amlator 20 mg + 10 mg | 20 mg | 10 mg | |||
| Grupy szczególne pacjentów | |||||
| Pacjenci w podeszłym wieku (>70 lat) | Standardowe dawkowanie | Ostrożne zwiększanie dawki amlodypiny | |||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby łagodnymi do umiarkowanych | Indywidualne dobranie dawki | Rozpoczynać od najniższych dawek, stosować oddzielne preparaty przed przejściem na lek złożony | |||
| Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby | Przeciwwskazanie do stosowania (czynna choroba wątroby) | ||||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Standardowe dawkowanie | Nie wymaga modyfikacji dawki | |||
| Pacjenci przyjmujący leki przeciw HCV (elbaswir + grazoprewir) lub letermowir | Maks. 20 mg | Standardowo | Maksymalna dawka: Amlator 20 mg + 10 mg | ||
| Pacjenci przyjmujący letermowir + cyklosporynę | Nie zaleca się stosowania Amlatora | ||||
| Dzieci i młodzież <18 lat | Brak ustalonego bezpieczeństwa i skuteczności, nie zaleca się stosowania | ||||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania