toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka
Toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka (TEN, zespół Lyella) to rzadka, zagrażająca życiu dermatoza o podłożu immunologicznym, charakteryzująca się rozległą martwicą i złuszczaniem naskórka oraz błon śluzowych. Jest najcięższą postacią polekowych reakcji skórnych, z wysokim odsetkiem śmiertelności sięgającym 25-30%.
Patofizjologia TEN wiąże się z nieprawidłową reakcją immunologiczną, w której komórki T CD8+ i cytotoksyczne mediatory (m.in. granulizyna, perforyna, granzym B) powodują masową apoptozę keratynocytów. W 80-95% przypadków choroba jest wywołana przez leki, głównie: sulfonamidy, leki przeciwpadaczkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, allopurynol oraz niektóre antybiotyki.
Obraz kliniczny rozpoczyna się od objawów prodromalnych (gorączka, ból gardła, złe samopoczucie), po których w ciągu 1-3 dni pojawiają się bolesne zmiany rumieniowe przekształcające się w pęcherze i rozległe obszary złuszczania naskórka. Charakterystyczny jest objaw Nikolskiego (oddzielanie się naskórka pod wpływem nacisku). Zmiany obejmują ponad 30% powierzchni ciała oraz błony śluzowe (jama ustna, spojówki, narządy płciowe).
Leczenie TEN wymaga natychmiastowej hospitalizacji, najlepiej w ośrodkach leczenia oparzeń lub na oddziałach intensywnej terapii. Podstawą postępowania jest natychmiastowe odstawienie leku wywołującego, intensywna opieka pielęgnacyjna, wyrównywanie zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz zapobieganie zakażeniom. Stosuje się również immunoterapię (cyklosporyna, immunoglobuliny dożylne), a w niektórych przypadkach systemowe kortykosteroidy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bortezomib – Działania niepożądane
Bortezomib, inhibitor proteasomu stosowany w terapii szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, neutropenia i niedokrwistość, występujące bardzo często, a także neuropatia obwodowa, obserwowana u około 30% pacjentów, z neuropatią stopnia ≥2 u 18% i stopnia ≥3 u 8%. Ponadto, często występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie, gorączka i astenia. U pacjentów z MCL obserwuje się zwiększoną częstość hematologicznych działań niepożądanych o ≥5% w porównaniu do pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Profil bezpieczeństwa obejmuje również rzadziej występujące, ale poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne czy zespół tylnej odwracalnej encefalopatii.
bakteriemia, chłoniak z komórek płaszcza, cholestaza, Clostridium difficile, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor proteasomu, leukopenia, limfopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedotlenienie krwi, obrzęk płuc, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych, parestezje, półpasiec, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szpiczak mnogi, tamponada serca, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysięk opłucnowy, WZW B, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Zentiva 12,5 mg
Sunitynib Zentiva, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym poważne powikłania zagrażające życiu, takie jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (zaburzenia smaku), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), ogólne (uczucie zmęczenia), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Często występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii, jednak wymaga to stałego monitorowania, zwłaszcza funkcji tarczycy, ze względu na częste występowanie niedoczynności tego gruczołu.
erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rabdomioliza, sunitynib, toksyczno-rozpływna nekroliza naskórka, torsade de pointes, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzelinowe zapalenie skóry