mutacja genu RET
Mutacja genu RET to genetyczna alteracja dotycząca genu kodującego receptor kinazy tyrozynowej, który odgrywa kluczową rolę w rozwoju tkanek pochodzenia neuroektodermalnego. Gen RET znajduje się na długim ramieniu chromosomu 10 (10q11.2) i bierze udział w wielu procesach rozwojowych, zwłaszcza w formowaniu układu nerwowego obwodowego i nerek.
Mutacje RET mogą być dziedziczone lub nabyte somatycznie i dzielą się na aktywujące (gain-of-function) oraz inaktywujące (loss-of-function). Mutacje aktywujące związane są z zespołami mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 (MEN2A i MEN2B) oraz rodzinnym rakiem rdzeniastym tarczycy (FMTC), prowadząc do konstytutywnej aktywacji receptora RET i nadmiernej proliferacji komórek. Mutacje inaktywujące natomiast przyczyniają się do rozwoju choroby Hirschsprunga, charakteryzującej się brakiem zwojów nerwowych w jelicie grubym.
Diagnostyka mutacji genu RET ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w przypadku MEN2, gdzie wczesne wykrycie mutacji zarodkowej umożliwia profilaktyczną tyroidektomię przed rozwojem raka rdzeniastego tarczycy. Ponadto, w terapii ukierunkowanej nowotworów z mutacjami RET stosuje się inhibitory kinazy tyrozynowej, takie jak selpercatinib czy pralsetinib, które wykazują znaczącą skuteczność w leczeniu zaawansowanych form raka płuca czy tarczycy z rearanżacjami genu RET.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (men 2) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (MEN 2) to autosomalnie dominujący zespół nowotworów neuroendokrynnych, obejmujący podtypy MEN 2A i MEN 2B, w którym kluczowym czynnikiem rokowniczym jest rak rdzeniasty tarczycy (MTC). Agresywność MTC zależy od mutacji genu RET, z MEN 2B charakteryzującym się najbardziej agresywną postacią, a FMTC – najmniej agresywną. Istotne czynniki prognostyczne to typ mutacji RET, poziomy kalcytoniny przed i po operacji, stopień zaawansowania TNM, wiek w momencie diagnozy oraz czas podwojenia kalcytoniny i CEA. Wskaźniki 5- i 10-letniego przeżycia w MEN 2A wynoszą około 90% i 75%. Profilaktyczna tyroidektomia, wykonywana w okresie niemowlęcym u mutacji wysokiego ryzyka lub do 5. roku życia u dzieci z mutacją RET, znacząco poprawia rokowanie, zwłaszcza przy wczesnej diagnozie i wdrożeniu leczenia.
adrenalektomia, alfa-blokada, antygen karcynoembrionalny, dobrostan psychologiczny, guz chromochłonny, kalcytonina, klasyfikacja TNM, mutacja genu RET, nowotwór neuroendokrynny, profilaktyczna tyroidektomia, przełom nadciśnieniowy, przerzut, przerzutowy rak tarczycy, rak rdzeniasty tarczycy, rodzinny rak rdzeniasty tarczycy, wariant genetyczny, wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 - Leksykon chorób i schorzeń
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (men 2) – Patofizjologia i mechanizm
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (MEN 2) to dziedziczny zespół nowotworowy o podłożu genetycznym, związany z mutacjami genu RET kodującego receptorową kinazę tyrozynową. Mutacje te prowadzą do konstytutywnej aktywacji kinazy RET, co skutkuje niekontrolowaną proliferacją komórek i rozwojem nowotworów, głównie raka rdzeniastego tarczycy (MTC), guzów chromochłonnych nadnerczy oraz pierwotnej nadczynności przytarczyc (w MEN2A). Mutacje w zewnątrzkomórkowej domenie bogatej w cysteinę (eksony 10 i 11) są charakterystyczne dla MEN2A, natomiast mutacja M918T w eksonie 16 (wewnątrzkomórkowa domena kinazy tyrozynowej) odpowiada za ponad 95% przypadków MEN2B, cechujących się agresywnym przebiegiem choroby. Ryzyko rozwoju MTC do 50. roku życia waha się od 18% do 95%, z najwyższą penetracją mutacji w kodonie 620, a mutacja M918T wiąże się z niemal 100% penetracją i wczesnym wystąpieniem choroby.
choroba Hirschsprunga, czynnik ryzyka, dziedziczenie autosomalne dominujące, GDNF, guz chromochłonny, historia rodzinna, kinaza tyrozynowa, konstytutywna aktywacja, mutacja genu RET, mutacja germline, mutacja wysokiego ryzyka, nowotwór, penetracja genu, pierwotna nadczynność przytarczyc, rak rdzeniasty tarczycy, rdzeń nadnerczy, receptorowa kinaza tyrozynowa, stratyfikacja ryzyka, tyroidektomia profilaktyczna, utrata heterozygotyczności, wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 - Leksykon chorób i schorzeń
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (men 2) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wielogruczolakowatość endokrynna typu 2 (MEN 2) to autosomalnie dominujący zespół dziedziczny wywołany mutacją protoonkogenu RET, charakteryzujący się występowaniem raka rdzeniastego tarczycy (MTC) u niemal wszystkich pacjentów, guza chromochłonnego nadnerczy u około 50% oraz nadczynności przytarczyc u 15-30% (głównie w MEN 2A). MEN 2 dzieli się na podtypy MEN 2A, MEN 2B oraz rodzinny rak rdzeniasty tarczycy (FMTC), z różnicami klinicznymi, takimi jak nerwiaki błon śluzowych i fenotyp marfanoidalny w MEN 2B. Diagnostyka opiera się na badaniach genetycznych wykrywających mutacje RET, corocznych oznaczeniach kalcytoniny, metanefryn, normetanefryn, wapnia i parathormonu oraz badaniach obrazowych (USG szyi, CT, MRI). Wczesne rozpoznanie i profilaktyczna tyreoidektomia, wykonywana u dzieci z MEN 2B już w pierwszym miesiącu życia, a u MEN 2A i FMTC między 5. a 10. rokiem życia, są kluczowe dla zapobiegania rozwojowi agresywnego MTC.
antagonista receptora dopaminowego D2, antygen karcinoembrionalny, autosomalny dominujący, badanie biochemiczne, centrum doskonałości, guz chromochłonny nadnerczy, guz neuroendokrynny, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor monoaminooksydazy, lek alfa-adrenolityczny, mutacja genu RET, nadczynność przytarczyc, parathormon, pheochromocytoma, poradnictwo genetyczne, protoonkogen RET, rak rdzeniasty tarczycy, sympatykomimetyk, test genetyczny, tyreoidektomia, wandetanib, wielogruczolakowatość endokrynna typu 2, zespół Marfana