płatek ucha
Płatek ucha (łac. lobulus auriculae) to miękka, dolna część małżowiny usznej, zbudowana głównie z tkanki tłuszczowej i skóry, pozbawiona chrząstki, która występuje w pozostałych częściach małżowiny. Jest to jedyna część ucha zewnętrznego, która nie zawiera elementów szkieletowych.
Płatek ucha może występować w dwóch podstawowych wariantach anatomicznych: jako płatek wolny (oddzielony od skóry policzka) lub jako płatek przyrośnięty (połączony bezpośrednio ze skórą twarzy). Cecha ta jest uwarunkowana genetycznie i dziedziczona jako cecha autosomalna dominująca.
W praktyce klinicznej płatek ucha ma znaczenie diagnostyczne – zmiany w jego wyglądzie, takie jak zmarszczenie czy pogrubienie (objaw Franka), mogą sugerować chorobę wieńcową. Ponadto płatek ucha stanowi często miejsce wykonywania zabiegów przekłuwania w celach estetycznych oraz punkt akupunktury w medycynie tradycyjnej.
Ze względu na bogate unaczynienie, płatek ucha może służyć jako miejsce pobierania krwi włośniczkowej do badań diagnostycznych, szczególnie u noworodków i niemowląt. W diagnostyce audiologicznej stanowi punkt odniesienia przy ocenie położenia narządu słuchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Salicylan choliny – Dawkowanie i sposób podawania
Salicylan choliny, stosowany miejscowo w postaci kropli do uszu o stężeniu 0,2 g/g (200 mg/g), jest wskazany do leczenia miejscowych objawów zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego oraz do zmiękczania stwardniałej woskowiny przed jej usunięciem. Dawkowanie w przypadku zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego wynosi 3-4 krople co 6-8 godzin przez maksymalnie 3 dni, natomiast w celu zmiękczenia woskowiny zaleca się podawanie 3-4 kropli co 12 godzin przez 4 dni. Preparat Ototalgin stosuje się w dawce 3-4 kropli 2-4 razy na dobę według zaleceń lekarza. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u osób w wieku podeszłym ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, ze względu na miejscowe działanie leku i brak efektu ogólnoustrojowego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Otinum 0,2 g/g
Lek Otinum, zawierający 0,2 g/g salicylanu choliny, jest wskazany do miejscowego stosowania u dorosłych w leczeniu krótkotrwałych objawów zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego oraz do zmiękczenia stwardniałej woskowiny przed jej usunięciem. W przypadku zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego zaleca się aplikację 3-4 kropli co 6-8 godzin, nie dłużej niż przez 3 dni. Do zmiękczenia woskowiny stosuje się 3-4 krople co 12 godzin przez 4 dni. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, ze względu na miejscowe działanie leku i brak efektu ogólnoustrojowego.
aplikacja leku, dawkowanie leku, działania niepożądane, krople do uszu, leczenie miejscowe, małżowina uszna, Otinum, płatek ucha, produkt leczniczy, przewód słuchowy, salicylan choliny, stosowanie miejscowe, woskowina stwardniała, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego