przedawkowanie memantyny

Przedawkowanie memantyny stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Memantyna, antagonista receptora NMDA stosowany głównie w leczeniu choroby Alzheimera, w dawkach przekraczających zalecane może powodować szereg niepożądanych objawów neurologicznych i ogólnoustrojowych.

Objawy przedawkowania memantyny mogą obejmować pobudzenie, dezorientację, ataksję, zaburzenia świadomości, drgawki, halucynacje, śpiączkę, a także zaburzenia czynności serca i oddychania. Nasilenie objawów jest zwykle proporcjonalne do przyjętej dawki, a ze względu na długi okres półtrwania leku (60-80 godzin) objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas.

Leczenie przedawkowania memantyny ma charakter objawowy i podtrzymujący, ponieważ nie istnieje specyficzne antidotum. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka (jeśli od zażycia nie upłynęło więcej niż 1-2 godziny), podanie węgla aktywowanego, monitorowanie parametrów życiowych oraz korygowanie zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie hemodializy w celu przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, u których klirens memantyny jest znacząco zmniejszony, co zwiększa ryzyko kumulacji leku i wystąpienia objawów przedawkowania nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W takich przypadkach dawkowanie memantyny powinno być odpowiednio dostosowane do stopnia niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirvedol 10 mg

Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej Mirvedol 10 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Dawki poniżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie i biegunkę, czasem bezobjawowo. W ciężkich przypadkach, przy jednorazowym przedawkowaniu 400-2000 mg, mogą wystąpić poważne zaburzenia neurologiczne, w tym śpiączka (trwająca nawet 10 dni), podwójne widzenie, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Pomimo ciężkiego przebiegu, opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia po leczeniu objawowym i intensywnej terapii, w tym plazmaferezie.
biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Polmatine 20 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Polmatine, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przewodu pokarmowego. Dawki poniżej 140 mg lub nieznane dawki wywołują symptomy takie jak splątanie, senność, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie oraz sporadycznie biegunkę. W ciężkich przypadkach, np. po jednorazowym przyjęciu 400 mg, mogą wystąpić objawy neuropsychiatryczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości, natomiast dawka 2000 mg może prowadzić do głębokiej śpiączki trwającej nawet 10 dni, z późniejszymi zaburzeniami widzenia i pobudzeniem. Mimo poważnego przebiegu, opisywane przypadki zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia po leczeniu objawowym i plazmaferezach, bez trwałych następstw.
diureza wymuszona, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie nadmierne, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, śpiączka głęboka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel aktywny, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Orion 20 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć rzadkie, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i gastroenterologicznych. Objawy zależą od dawki: przy umiarkowanym przedawkowaniu (105-200 mg/dobę przez 3 dni) obserwuje się łagodne symptomy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, lub brak objawów. Przy dawkach jednorazowych poniżej 140 mg mogą wystąpić splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunka. Znaczne przedawkowanie (400 mg) wywołuje ciężkie objawy ze strony OUN, w tym psychozę, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utratę świadomości. Ekstremalne dawki (2000 mg) mogą prowadzić do śpiączki trwającej nawet 10 dni, a następnie do podwójnego widzenia i pobudzenia.
antidotum, biegunka, dysfagia, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, objawy neurologiczne, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, śpiączka, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zaburzenie neurologiczne, zakwaszenie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Vipharm 20 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. W dawkach umiarkowanych (<140 mg) dominują zaburzenia neurologiczne takie jak splątanie, senność, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunka. W przypadku większych dawek (105-200 mg/dobę przez 3 dni) mogą wystąpić zmęczenie, osłabienie i biegunka, często bez innych objawów. Ekstremalne przedawkowania (400 mg i 2000 mg) prowadzą do ciężkich objawów neurologicznych, w tym psychozy, omamów wzrokowych, stanu przeddrgawkowego, stuporu, utraty świadomości oraz śpiączki trwającej nawet 10 dni. Pomimo ciężkiego przebiegu, opisane przypadki zakończyły się powrotem do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa memantyny nawet przy znacznych przekroczeniach dawek terapeutycznych.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Cognomem 20 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Cognomem (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg), może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Przy relatywnie dużych dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwowano minimalne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieustalonej dawce dominowały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) – splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzenia chodu – oraz ze strony układu pokarmowego – wymioty i biegunka. Ekstremalne przedawkowania, takie jak jednorazowe dawki 400 mg i 2000 mg, wywoływały ciężkie objawy neurologiczne, w tym psychozę, stan przeddrgawkowy, śpiączkę trwającą 10 dni, podwójne widzenie i pobudzenie, jednak z zastosowaniem leczenia objawowego i podtrzymującego pacjenci wracali do zdrowia bez trwałych następstw.
antidotum, diplopia, diureza wymuszona, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość OUN, objawy gastryczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie memantyny, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przedpadaczkowy, stupor, terapia objawowa, węgiel leczniczy, zaburzenia chodu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakwaszenie moczu, zatrucie lekiem
Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przedawkowanie

Memantyna, antagonista receptora NMDA stosowany w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego otępienia typu Alzheimera, może powodować poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Objawy te są zależne od dawki i obejmują przede wszystkim zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak splątanie, senność, pobudzenie, agresja, omamy wzrokowe, zaburzony chód, a w ciężkich przypadkach stupor i śpiączkę. Przy umiarkowanym przedawkowaniu (105-200 mg/dobę przez 3 dni) dominują objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, natomiast dawki powyżej 400 mg mogą wywołać ciężkie zaburzenia psychiczne i neurologiczne, w tym stan przeddrgawkowy. Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg) może prowadzić do śpiączki trwającej nawet 10 dni, jednak opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia po leczeniu objawowym i plazmaferezie, bez trwałych następstw neurologicznych.
antagonista receptora NMDA, biegunka, choroba Alzheimera, krążenie jelitowo-wątrobowe, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu, zawrót głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Memolek 20 mg

Przedawkowanie memantyny (Memolek) manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego, a nasilenie symptomów jest ściśle związane z dawką leku. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów. Dawki poniżej 140 mg lub nieznane mogą wywoływać splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu oraz wymioty i biegunkę. W cięższych przypadkach, np. po jednorazowym przyjęciu 400 mg, występują poważne objawy neurologiczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Ekstremalne przedawkowanie, np. 2000 mg, może prowadzić do śpiączki trwającej 10 dni, a następnie do podwójnego widzenia i pobudzenia.
agresja, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantin NeuroPharma 20 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki przyjętej substancji. Dawki rzędu 105-200 mg/dobę przez 3 dni wywołują głównie łagodne objawy ogólne, takie jak zmęczenie i osłabienie, a także objawy żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty). Przy dawkach poniżej 140 mg jednorazowo obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, zaburzony chód) oraz neuropsychiatryczne (pobudzenie, agresja, omamy). W przypadku znacznego przedawkowania (400 mg jednorazowo) mogą wystąpić ciężkie objawy neurologiczne, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor oraz utrata świadomości. Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg jednorazowo) może prowadzić do śpiączki trwającej do 10 dni, podwójnego widzenia i pobudzenia.
krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przedrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Glenmark 10 mg

Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Memantine Glenmark, stanowi poważny stan kliniczny, którego objawy zależą od dawki i obejmują głównie ośrodkowy układ nerwowy oraz przewód pokarmowy. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) może powodować zmęczenie, osłabienie i biegunkę, natomiast dawki powyżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Duże przedawkowanie (400 mg) prowadzi do nasilonych objawów neurologicznych, w tym psychozy, stanu przeddrgawkowego, stuporu i utraty świadomości. Bardzo duże dawki (2000 mg) mogą wywołać śpiączkę trwającą nawet 10 dni, podwójne widzenie oraz pobudzenie. Mimo powagi objawów, dostępne dane kliniczne wskazują na możliwość pełnego wyzdrowienia bez trwałych następstw neurologicznych przy odpowiednim leczeniu.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg

Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych