depresja szpiku

Depresja szpiku to stan chorobowy charakteryzujący się upośledzeniem funkcji szpiku kostnego, prowadzącym do zmniejszonej produkcji komórek krwi. W wyniku tego procesu dochodzi do obniżenia poziomu krwinek białych (leukopenia), czerwonych (niedokrwistość) oraz płytek krwi (małopłytkowość).

Przyczyny depresji szpiku mogą być różnorodne, obejmując ekspozycję na toksyczne substancje chemiczne, promieniowanie jonizujące, działanie niepożądane leków (np. chemioterapeutyków, niektórych antybiotyków), zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia genetyczne. W wielu przypadkach etiologia pozostaje nieznana (idiopatyczna depresja szpiku).

Objawy kliniczne zależą od stopnia pancytopenii i obejmują: zmęczenie, osłabienie, duszność, bladość (wynikające z niedokrwistości), zwiększoną podatność na infekcje (z powodu leukopenii) oraz skłonność do krwawień (wynikającą z małopłytkowości). Diagnostyka opiera się na morfologii krwi obwodowej oraz badaniu szpiku kostnego.

Leczenie depresji szpiku jest ukierunkowane na przyczynę schorzenia i obejmuje odstawienie czynnika uszkadzającego, stosowanie czynników wzrostu hematopoetycznych, leczenie immunosupresyjne, a w ciężkich przypadkach przeszczepienie komórek macierzystych szpiku kostnego. Rokowanie zależy od etiologii, nasilenia pancytopenii oraz odpowiedzi na zastosowane leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl