stężenie wapnia w osoczu
Stężenie wapnia w osoczu (kalcemia) to kluczowy parametr diagnostyczny odzwierciedlający gospodarkę wapniową organizmu. Prawidłowe wartości całkowitego wapnia w surowicy wynoszą 8,5-10,5 mg/dl (2,12-2,62 mmol/l), przy czym około 40% wapnia związane jest z białkami osocza (głównie albuminą), 10% tworzy kompleksy z anionami, a pozostałe 50% występuje w formie zjonizowanej, która jest biologicznie aktywna.
Hiperkalcemia (podwyższone stężenie wapnia) może świadczyć o pierwotnej nadczynności przytarczyc, nowotworach złośliwych (zwłaszcza z przerzutami do kości), przedawkowaniu witaminy D, sarkoidozie, gruźlicy, długotrwałym unieruchomieniu czy zespole mleczno-alkalicznym. Z kolei hipokalcemia (obniżone stężenie wapnia) może być spowodowana niedoczynnością przytarczyc, niedoborem witaminy D, przewlekłą chorobą nerek, zespołem złego wchłaniania czy hipoalbuminemią.
W interpretacji wyników należy uwzględnić stężenie albumin – przy hipoalbuminemii wartość całkowitego wapnia może być fałszywie zaniżona, mimo prawidłowego stężenia wapnia zjonizowanego. W praktyce klinicznej stosuje się wzór korekcyjny: skorygowane Ca = zmierzone Ca + 0,8 × (4,0 – albumina [g/dl]). W przypadkach wątpliwych zaleca się oznaczenie stężenia wapnia zjonizowanego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Testosteron undecylan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Testosteron undecylan, główny składnik preparatu Nebido (1000 mg/4 ml), jest wskazany wyłącznie w leczeniu potwierdzonego hipogonadyzmu (hiper- lub hipogonadotropowego) po klinicznym potwierdzeniu niedoboru testosteronu oraz dwóch niezależnych pomiarach stężenia tego hormonu. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży, a doświadczenie kliniczne u pacjentów powyżej 65. roku życia jest ograniczone, z uwagi na brak jednoznacznych wartości referencyjnych stężenia testosteronu specyficznych dla wieku. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego, a podczas leczenia należy regularnie monitorować stan prostaty (badanie per rectum, poziom PSA co najmniej raz w roku, a u pacjentów starszych lub z czynnikami ryzyka – dwa razy w roku). Monitorowanie stężenia testosteronu oraz parametrów laboratoryjnych (hemoglobina, hematokryt, funkcje wątroby, profil lipidowy) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i powinno odbywać się w tym samym laboratorium dla zapewnienia porównywalności wyników.
astenia, badanie per rectum, benzyl benzoesan, hematokryt, hiperkalcemia, hiperkalcynuria, hipogonadyzm, iniekcja domięśniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadwrażliwość, niedobór testosteronu, nowotwór wątroby, osłabienie libido, powiększenie wątroby, poziom PSA, preparat androgenowy, profil lipidowy, przerzuty do kości, rak gruczołu krokowego, roztwór do wstrzykiwań, stężenie hemoglobiny, stężenie testosteronu, stężenie wapnia w osoczu, testosteron undecylan, testy czynnościowe wątroby, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calcium Gluconate hameln 95 mg/ml
Calcium Gluconate hameln to roztwór do wstrzykiwań zawierający 95 mg/ml wapnia glukonianu (0,21 mmol wapnia/ml), z całkowitą zawartością wapnia 0,22 mmol/ml. Preparat jest wskazany do leczenia ostrej, objawowej hipokalcemii, ciężkiej hiperkaliemii oraz w resuscytacji krążeniowo-oddechowej związanej z hiperkaliemią. Dawkowanie u dorosłych obejmuje powolne wstrzyknięcie dożylne 10-20 ml (2,2-4,4 mmol wapnia) lub wlew rozcieńczony w 50-100 ml roztworu glukozy 5% lub NaCl 0,9% podawany przez 10 minut, z monitorowaniem stężenia wapnia w osoczu (docelowo 2,25-2,75 mmol/l) oraz EKG. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 50 ml (11 mmol wapnia) ze względu na ryzyko toksyczności glinu. W przypadku hiperkaliemii z poziomem potasu >6,5 mmol/l zaleca się szybkie wstrzyknięcie 10 ml (2,2 mmol wapnia) z możliwością powtórzenia dawki co 5-10 minut do poprawy EKG. U pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe podawanie wapnia powinno być spowolnione (np. w 100 ml 5% glukozy przez 20 minut) ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności digoksyny.
cukrzan wapnia, dializa otrzewnowa, glikozyd nasercowy, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, infuzja, martwica tkanek, niedobór kalcyferolu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie pozanaczyniowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, stężenie wapnia w osoczu, toksyczność digoksyny, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie digoksyną, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indapen SR
Indapamid w dawce 1,5 mg (Indapen SR) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej, zwłaszcza przy współistniejących zaburzeniach elektrolitowych. Lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości na światło oraz idiosynkratyczne reakcje oczne, takie jak ostra jaskra zamkniętego kąta, przemijająca krótkowzroczność i ból oka, które pojawiają się w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od rozpoczęcia terapii. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i konsultacja okulistyczna. Indapamid zawiera 122,15 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
brak laktazy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czynność nerek, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność ostra, kwas moczowy, lek moczopędny, nadwrażliwość na światło, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nietolerancja galaktozy, stężenie glukozy we krwi, stężenie kreatyniny, stężenie magnezu, stężenie potasu w osoczu, stężenie sodu w osoczu, stężenie wapnia w osoczu, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DETRICAL
Podczas terapii produktem DETRICAL (cholekalcyferol 7000 IU) kluczowe jest regularne monitorowanie stężenia wapnia w osoczu, początkowo co tydzień, a następnie co 2-4 tygodnie, aby w porę wykryć potencjalne działania niepożądane, takie jak hiperkalcemia. Rekomendowane jest także oznaczanie stężenia 25(OH)D w surowicy krwi w celu oceny stopnia niedoboru witaminy D₃ i dostosowania dawkowania. Zakresy stężeń 25(OH)D obejmują: ciężki niedobór (0-50 nmol/L, 0-20 ng/mL), niewystarczające zaopatrzenie (>50-75 nmol/L, >20-30 ng/mL), stężenie optymalne (>75-125 nmol/L, >30-50 ng/mL), wysokie (>125-250 nmol/L, >50-100 ng/mL), potencjalnie toksyczne (>250 nmol/L, >100 ng/mL) oraz zatrucie (>500 nmol/L, >200 ng/mL). Monitorowanie obejmuje również ocenę funkcji nerek (kreatynina w surowicy) oraz stężenia wapnia w moczu, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby starsze, stosujące glikozydy nasercowe, leki moczopędne, z hiperfosfatemią, ryzykiem kamicy nerkowej czy zaburzeniami czynności nerek.
bisfosfoniany, cholekalcyferol, denosumab, glikozydy nasercowe, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipokalcemia, hydroksylacja nerkowa, kamica nerkowa, lek moczopędny, nefrokalcynoza, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedobór witaminy D, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osteoporoza, resorpcja kostna, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, stężenie 25(OH)D, stężenie fosforanów, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia, stężenie wapnia w osoczu, uwapnienie tkanek miękkich, wydalanie wapnia, zaburzenie czynności nerek, zespół mleczno-alkaliczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Detriol 0,5 mcg
Kalcytriol, aktywna forma witaminy D stosowana w preparacie Detriol, może wywoływać objawy zatrucia podobne do przedawkowania witaminy D, zwłaszcza przy jednoczesnym podawaniu dużych dawek wapnia i fosforanów. W terapii należy monitorować iloczyn stężeń wapnia i fosforanów (Ca × P), który nie powinien przekraczać 70 mg²/dL². U pacjentów dializowanych wysoki poziom wapnia w dializacie zwiększa ryzyko hiperkalcemii. Ostre zatrucie objawia się anoreksją, bólem głowy, wymiotami i zaparciami, natomiast przewlekłe zatrucie prowadzi do dystrofii, zaburzeń czucia, gorączki z pragnieniem, wielomoczu, odwodnienia, apatii, zahamowania wzrostu u dzieci oraz zakażeń dróg moczowych. Hiperkalcemia powyżej 3,2 mmol/L jest szczególnie niebezpieczna i może skutkować niewydolnością nerek, zwłaszcza przy prawidłowym lub podwyższonym stężeniu fosforanów.
anoreksja, apatia, arytmia, ból głowy, fosforany, gorączka, hemodializa przerywana, hiperkalcemia, iloczyn wapnia i fosforanu, kalcytriol, kortykosteroidy, nadciśnienie, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, parestezje, płynna parafina, pochodna witaminy D, przewlekłe zatrucie, stężenie wapnia w osoczu, wielomocz, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia propriocepcji, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie wzrostu, zakażenie dróg moczowych, zaparcia, zwapnienia przerzutowe - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Właściwości farmakokinetyczne
Węglan wapnia, stosowany jako środek zobojętniający kwas solny w żołądku, działa poprzez reakcję z HCl, tworząc chlorek wapnia, wodę i CO2 (CaCO3 + 2 HCl → CaCl2 + H2O + CO2). Wchłanianie węglanu wapnia z przewodu pokarmowego jest ograniczone, wynosząc około 10% podanej dawki, a reszta jest wydalana z kałem w postaci nierozpuszczalnych soli. Wchłonięty wapń jest szybko eliminowany przez nerki u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, co minimalizuje ryzyko hiperkalcemii przy stosowaniu standardowych dawek. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko zwiększenia stężenia wapnia w osoczu, co wymaga ostrożności i monitorowania podczas terapii węglanem wapnia.
absorpcja wapnia, antagonista receptora H2, biodostępność, chlorek wapnia, Cmax i AUC, dwutlenek węgla, dystrybucja ogólnoustrojowa, famotydyna, funkcja nerek, jon wapnia, kwas solny, kwaśne środowisko żołądka, nierozpuszczalna sól, niewydolność nerek, preparat zobojętniający kwas solny, stężenie wapnia w osoczu, węglan wapnia, zaburzenie czynności nerek, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Wapnia cukrzan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wapnia cukrzan, składnik preparatu Calsiosol, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na ryzyko toksyczności glinu, który może być uwalniany z ampułek szklanych. Zwiększone stężenie glinu może negatywnie wpływać na mineralizację kości oraz rozwój neurologiczny, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u dzieci poniżej 18. roku życia. Dawkowanie długoterminowe nie powinno przekraczać 92,5 ml tygodniowo u dorosłych oraz 1,8 ml/kg masy ciała tygodniowo u dzieci, a u pacjentów z niewydolnością nerek dawka dobowa powinna być ograniczona do 46 ml. W populacji pediatrycznej zaleca się nie przekraczać 0,9 ml/kg masy ciała na dobę, a podawanie domięśniowe jest przeciwwskazane u dzieci – preparat należy podawać powoli dożylnie. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie równowagi fosforanowo-wapniowej oraz stężenia wapnia w osoczu i moczu, zwłaszcza przy dużych dawkach.
ablacja skóry, arytmia, bradykardia, ceftriakson, choroba Boecka, depresja serca, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipowolemia, martwica tkanek, mineralizacja kości, nadczynność przytarczyc, nefrokalcynoza, podrażnienie, ropień, równowaga fosforanowo-wapniowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozwój neurologiczny, sarkoidoza, stężenie wapnia w osoczu, wapń cukrzan, wapń glukonian, witamina D, wytrącanie soli wapniowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Hemosol BO –
Produkt leczniczy Hemosol B0 jest roztworem stosowanym w terapii pozaustrojowego oczyszczania krwi, w tym hemodializie i hemofiltracji, charakteryzującym się składem jonowym zbliżonym do fizjologicznego osocza. Po zmieszaniu zawartości komór A i B, roztwór zawiera jony wapnia (1,75 mmol/l), magnezu (0,5 mmol/l), sodu (140 mmol/l), chlorków (109,5 mmol/l), mleczanów (3 mmol/l) oraz wodorowęglanów (32 mmol/l), a jego osmolarność wynosi 287 mOsm/l. Tak dobrane stężenia elektrolitów i buforów zapewniają utrzymanie homeostazy elektrolitowej oraz równowagi kwasowo-zasadowej podczas zabiegów dializacyjnych, minimalizując ryzyko zaburzeń osmotycznych i metabolicznych u pacjenta.
ADME, gradient stężeń, hemodializa, hemofiltracja, homeostaza elektrolitowa, osmolarność, parametr farmakokinetyczny, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, preparat farmaceutyczny, proces ADME, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór buforujący, roztwór dializacyjny, roztwór elektrolitowy, środowisko zasadowe, stężenie wapnia w osoczu, wodorowęglan sodu, zabieg dializacyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calcium chloratum WZF 67 mg/ml
Przedawkowanie Calcium chloratum WZF (67 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) prowadzi do hiperkalcemii, stanowiącej poważne zagrożenie dla pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Każdy ml roztworu zawiera 67 mg wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada 0,46 mmol (18,3 mg) jonów wapnia, a pojedyncza ampułka 10 ml zawiera 670 mg chlorku wapnia (4,6 mmol, 183 mg jonów wapnia). Kluczowym parametrem decydującym o wdrożeniu leczenia jest stężenie wapnia w surowicy przekraczające 12 mg/100 ml. Objawy hiperkalcemii obejmują zaburzenia neurologiczne (zmęczenie, senność, śpiączka), kardiologiczne (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca), pokarmowe (nudności, wymioty, zaparcia), moczowe (poliuria, odwodnienie, niewydolność nerek) oraz miejscowe reakcje w miejscu podania (ból, martwica tkanek). Osmolalność preparatu wynosząca około 1249 mosmol/kg zwiększa ryzyko działań niepożądanych układu naczyniowego.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diuretyk pętlowy, działanie niepożądane, filtracja nerkowa, hiperkalcemia, jon wapnia, kalcemia, kalcytonina, kortykosteroid, mięsień sercowy, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, osmolalność, polidypsja, poliuria, resorpcja wapnia, śpiączka hiperkalcemiczna, stężenie wapnia w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wapnia chlorek dwuwodny, zaburzenie rytmu serca, związek chelatujący - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calcium Gluconate hameln 95 mg/ml
Przedawkowanie wapnia glukonianu, szczególnie w formie dożylnej i przy zbyt szybkim podaniu, prowadzi do hiperkalcemii o różnym nasileniu, obejmującej objawy ze strony przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), układu moczowego (poliuria, polidypsja, zwapnienie nerek), mięśniowo-szkieletowego (osłabienie mięśni, ból kości), nerwowego (senność, splątanie) oraz sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, zaburzenia rytmu, ryzyko zatrzymania akcji serca). Dodatkowo, szybkie dożylne podanie może wywołać zaburzenia smaku (kredowy posmak), uderzenia gorąca i niedociśnienie tętnicze, które w skrajnych przypadkach prowadzi do wstrząsu. W preparacie Calcium Gluconate hameln stężenie wapnia glukonianu wynosi 95 mg/ml (0,22 mmol/ml wapnia całkowitego), co oznacza, że 10 ml roztworu dostarcza 2,23 mmol wapnia, co jest kluczowe przy ocenie ryzyka toksyczności i dawkowaniu.
chlorek sodu, dializa otrzewnowa, diuretyk tiazydowy, furosemid, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hemodializa, hiperkalcemia, jadłowstręt, kalcytonina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, podanie dożylne, polidypsja, poliuria, powikłanie neurologiczne, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewód pokarmowy, resorpcja kostna, śpiączka, stężenie elektrolitów w osoczu, stężenie wapnia w osoczu, szybka infuzja, układ mięśniowo-szkieletowy, układ moczowy, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wapń glukonianu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calsiosol 95,5 mg/ml
Produkt Calsiosol (95,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) zawiera wapnia glukonian i jest wskazany do korekty hipokalcemii, utrzymując stężenie wapnia w osoczu w zakresie 2,25-2,75 mmol/l (4,5-5,5 mEq/l). Standardowa dawka u dorosłych wynosi 10-20 ml (2,2-4,4 mmol wapnia) podawana w formie powolnego wstrzyknięcia dożylnego trwającego 10 minut, z możliwością rozcieńczenia w 50-100 ml roztworu glukozy 5% lub NaCl 0,9%. Maksymalna dawka dobowa to 46 ml (10,12 mmol wapnia), a dawkowanie można powtarzać co 1-3 dni, dostosowując je do stężenia wapnia i stanu klinicznego. U dzieci dawka początkowa wynosi 0,3-0,6 ml/kg mc. (0,066-0,132 mmol/kg), nie przekraczając 0,9 ml/kg (0,198 mmol/kg) na dobę, z przeciwwskazaniem do podania domięśniowego i podskórnego. U osób starszych zaleca się stosowanie niższych dawek ze względu na ryzyko zaburzeń czynności nerek i niedożywienia.
badanie EKG, bradykardia, glukonian wapnia, hipotensja, infuzja dożylna, infuzja przerywana, martwica tkanek, niewydolność nerek, podanie pozanaczyniowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, ropień, rozszerzenie naczyń, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stężenie wapnia w osoczu, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Wapnia cukrzan – Dawkowanie i sposób podawania
Wapnia cukrzan, obecny jako substancja pomocnicza w preparacie Calsiosol, dostarcza 0,01 mmol jonów wapnia na 1 ml roztworu (3 mg wapnia cukrzanu). Preparat stosowany jest do przywracania i utrzymania prawidłowego stężenia wapnia w osoczu (2,25-2,75 mmol/l). Dawkowanie u dorosłych wynosi 10-20 ml (2,2-4,4 mmol wapnia całkowitego) podawane dożylnie jako powolne wstrzyknięcie (minimum 10 minut) lub wlew po rozcieńczeniu w 50-100 ml roztworu glukozy 5% lub NaCl 0,9%, z monitorowaniem stężenia wapnia i EKG. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 46 ml (10,12 mmol wapnia). W resuscytacji krążeniowo-oddechowej zaleca się dawkę 7-15 ml (1,54-3,3 mmol wapnia), dostosowaną indywidualnie. U dzieci dawka początkowa to 0,3-0,6 ml/kg mc. (0,066-0,132 mmol/kg), z maksymalną dawką 0,9 ml/kg mc. (0,198 mmol/kg) na dobę; podanie domięśniowe i podskórne jest przeciwwskazane.
bradykardia, hiperkalcemia, infuzja dożylna, jon wapnia, martwica tkanek, monitorowanie EKG, obniżenie ciśnienia krwi, podanie pozanaczyniowe, przerywana infuzja dożylna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, ropień, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stężenie wapnia w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wapń cukrzan, wapń glukonian, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, złuszczenie naskórka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vitamin D3 Meditop
Stosowanie cholekalcyferolu (witamina D3) w dawce 10 000 IU wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia wapnia w osoczu (początkowo co tydzień, następnie co 2-4 tygodnie), wydalania wapnia z moczem oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących glikozydy nasercowe lub leki moczopędne, a także u osób z hiperfosfatemią, unieruchomionych oraz z ryzykiem kamicy moczowej. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub hiperkalcemii konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii. Długotrwała terapia wymaga systematycznej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenia alternatywnych form witaminy D o odmiennym metabolizmie.
cholekalcyferol, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, kalcytriol, kamica moczowa, lek moczopędny, niewydolność nerek, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wydalanie wapnia z moczem, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glukonian – Przedawkowanie
Przedawkowanie wapnia glukonianu, obecnego w preparatach takich jak Calcium Gluconate hameln, Calsiosol, Multi-Sanostol czy Pediaven NN1, prowadzi do hiperkalcemii, której objawy obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), układu moczowego (poliuria, polidypsja, odwodnienie, zwapnienie nerek), nerwowo-mięśniowego (osłabienie mięśni, ból kości, senność, splątanie) oraz sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, arytmie, ryzyko zatrzymania akcji serca). Szybkie dożylne podanie może wywołać dodatkowo kredowy posmak w ustach, uderzenia gorąca i niedociśnienie tętnicze. W przypadku preparatów złożonych, np. Multi-Sanostol, istnieje ryzyko przewlekłego przedawkowania witamin A (4 500-18 000 j.m.) i D, co może nasilać hiperkalcemię i powodować objawy skórne, zaburzenia wzrostu włosów oraz bóle kości.
dializa otrzewnowa, diuretyk tiazydowy, furosemid, hemodializa, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperosmolarność, hipertriglicerydemia, jadłowstręt, kalcytonina, kredowy posmak, nadciśnienie tętnicze, nawodnienie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, osłabienie mięśniowe, polidypsja, poliuria, śpiączka, splątanie, stężenie wapnia w osoczu, świąd, uderzenie gorąca, wapń glukonian, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie nerek