choroba alergiczna dróg oddechowych

Choroba alergiczna dróg oddechowych to grupa schorzeń wywołanych nieprawidłową, nadmierną reakcją układu immunologicznego na powszechnie występujące w środowisku alergeny. Najczęstszymi jej postaciami są alergiczny nieżyt nosa oraz astma oskrzelowa, które często współwystępują w ramach tzw. „marszu alergicznego”.

Patofizjologia tych schorzeń opiera się na reakcji nadwrażliwości typu I, w której kluczową rolę odgrywają limfocyty Th2, IgE oraz komórki efektorowe (mastocyty, eozynofile). Ekspozycja na alergen prowadzi do kaskady reakcji zapalnych, obrzęku błony śluzowej, nadprodukcji śluzu oraz skurczu mięśni gładkich dróg oddechowych.

Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badania czynnościowe układu oddechowego (spirometria), testy skórne oraz oznaczanie swoistych IgE. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, leki antyleukotrienowe, bronchodilatatory) oraz immunoterapię swoistą, która jako jedyna metoda może modyfikować naturalny przebieg choroby.

W ostatnich dekadach obserwuje się systematyczny wzrost występowania chorób alergicznych dróg oddechowych, co wiąże się z czynnikami środowiskowymi, zanieczyszczeniem powietrza oraz tzw. hipotezą higieniczną. Wczesna diagnostyka i odpowiednie leczenie mają kluczowe znaczenie dla kontroli objawów i zapobiegania progresji choroby do cięższych form.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl