antydoterapia

Antydoterapia to specjalistyczna metoda leczenia zatruć przy użyciu swoistych lub nieswoistych antidotów (odtrutek). Polega na neutralizacji lub eliminacji substancji toksycznej z organizmu pacjenta za pomocą środków farmakologicznych o działaniu przeciwstawnym do trucizny.

W praktyce klinicznej stosuje się różne mechanizmy działania antidotów: wiązanie i inaktywacja trucizny (np. węgiel aktywowany), przyspieszenie eliminacji (np. terapia chelatująca przy zatruciach metalami ciężkimi), blokowanie receptorów (np. nalokson przy przedawkowaniu opioidów) czy też konkurowanie o miejsce wiązania z enzymem (np. etanol w zatruciu glikolem).

Skuteczność antydoterapii zależy przede wszystkim od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na truciznę do podania antidotum, dawki trucizny oraz stanu klinicznego pacjenta. W wielu przypadkach wczesne zastosowanie właściwego antidotum może znacząco zmniejszyć śmiertelność i powikłania zatruć.

Współczesna toksykologia kliniczna dysponuje kilkudziesięcioma swoistymi antidotami, jednak dla większości substancji toksycznych nie ma specyficznych odtrutek, co sprawia, że leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl