bufor alkalizujący

Bufor alkalizujący to substancja lub mieszanina substancji, która przeciwdziała obniżeniu pH w organizmie, zapobiegając rozwojowi kwasicy metabolicznej. Bufory alkalizujące mają zdolność do neutralizowania nadmiaru jonów wodorowych, utrzymując pH krwi w wąskim zakresie fizjologicznym (7,35-7,45).

W praktyce klinicznej najczęściej stosowanym buforem alkalizującym jest wodorowęglan sodu (NaHCO3), który reaguje z kwasami, tworząc wodę i dwutlenek węgla. Inne bufory alkalizujące obejmują cytrynian sodu, mleczan sodu oraz THAM (tris-hydroksymetyloaminometan). Wybór konkretnego buforu zależy od przyczyny kwasicy, stanu pacjenta oraz potencjalnych działań niepożądanych.

Wskazania do stosowania buforów alkalizujących obejmują ciężką kwasicę metaboliczną (pH < 7,1), zatrzymanie krążenia, hiperkaliemię zagrażającą życiu oraz zatrucia kwasami lub substancjami wywołującymi kwasicę metaboliczną. Należy jednak zachować ostrożność przy ich stosowaniu, gdyż nadmierna alkalizacja może prowadzić do hipokalcemii, hipokaliemii, obrzęku mózgu oraz przesunięcia krzywej dysocjacji hemoglobiny, co utrudnia uwalnianie tlenu do tkanek.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan – Właściwości farmakodynamiczne

Wodorowęglan sodu pełni kluczową rolę farmakodynamiczną w różnych preparatach leczniczych, dostosowaną do specyfiki zastosowania klinicznego. W preparacie przeczyszczającym Klean-Prep, wodorowęglan sodu występuje w stężeniu 20 mmol/l (1,685 g/saszetkę) i współdziała z makrogolem 3350 oraz innymi elektrolitami, zapewniając utrzymanie równowagi elektrolitowej podczas intensywnego opróżniania jelit. Jego funkcja polega na zapobieganiu zaburzeniom jonowym i utracie elektrolitów, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa terapii przeczyszczającej. Wodorowęglan uczestniczy w wymianie jonowej między błoną śluzową jelit a krwiobiegiem, minimalizując ryzyko hiponatremii i innych zaburzeń elektrolitowych.
badanie endoskopowe, badanie endoskopowe jelita grubego, badanie radiologiczne, bufor alkalizujący, ciągła hemodiafiltracja, hemodiafiltracja, hemofiltracja, homeostaza organizmu, kwasica metaboliczna, makrogol 3350, mechanizm buforujący, niewydolność nerek, osmolarność płynów ustrojowych, ostra niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do hemodializy, środek przeczyszczający, teoretyczna osmolarność, terapia nerkozastępcza, właściwości farmakodynamiczne, wodorowęglan sodu, zabieg nerkozastępczy, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biphozyl –

Biphozyl to roztwór do hemofiltracji sklasyfikowany w grupie B05ZB, charakteryzujący się składem elektrolitowym odzwierciedlającym fizjologiczne stężenia jonów w osoczu człowieka. Preparat zawiera jony sodu, potasu, magnezu, chlorkowe i fosforanowe w stężeniach zbliżonych do wartości osoczowych, które pozostają niezmienne niezależnie od zastosowania roztworu jako płynu substytucyjnego lub dializacyjnego. W skład roztworu wchodzi również wodorowęglan, pełniący funkcję naturalnego buforu alkalizującego, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta. Osmolarność teoretyczna Biphozyl wynosi 290 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 7,0–8,0, co odpowiada fizjologicznym parametrom osocza. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu.
aktywność farmakologiczna, bufor alkalizujący, elektrolity, farmakodynamika, hemodializa, jon chlorkowy, jon fosforanowy, jon magnezowy, jon potasowy, jon sodowy, osmolarność, płyn dializacyjny, płyn substytucyjny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do hemofiltracji, stężenie elektrolitów, wodorowęglan
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Phoxilium 1,2 mmol/l

Phoxilium to roztwór do hemofiltracji i hemodializy, charakteryzujący się brakiem aktywności farmakologicznej, z jonami w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych wartości osoczowych, co zapewnia optymalną równowagę elektrolitową podczas terapii nerkozastępczej. Każdy litr odtworzonego roztworu zawiera: wapń 1,25 mmol/l (2,50 mEq/l), magnez 0,600 mmol/l (1,20 mEq/l), sód 140 mmol/l (140 mEq/l), potas 4,00 mmol/l (4,00 mEq/l), chlorki 115,9 mmol/l (115,9 mEq/l), wodorofosforan 1,20 mmol/l (2,40 mEq/l) oraz wodorowęglan 30 mmol/l (30 mEq/l). Wodorowęglan pełni funkcję buforu alkalizującego, kluczowego dla korekty kwasicy metabolicznej u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Roztwór ma pH 7,0-8,5 i osmolarność około 293 mOsm/l, co odpowiada fizjologicznym parametrom osocza.
bufor alkalizujący, buforowanie pH, fosforan, hemodiafiltracja, hemodializa, hemodializa ciągła, homeostaza elektrolitowa, jony, krzepnięcie krwi, kwasica metaboliczna, metabolizm energetyczny, mineralizacja kości, niewydolność nerek, osmolarność osocza, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, toksyny mocznicowe, wodorofosforan, wodorowęglan, zabiegi nerkozastępcze
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prismasol 4 mmol/l

Prismasol 4 mmol/l potasu to roztwór do hemofiltracji i hemodializy ciągłej, klasyfikowany w grupie produktów do hemofiltracji (kod ATC: B05ZB). Preparat jest farmakologicznie nieaktywny, a jego skład elektrolitowy (Na⁺ 140 mmol/l, K⁺ 4 mmol/l, Ca²⁺ 1,75 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Cl⁻ 113,5 mmol/l, mleczan 3 mmol/l, wodorowęglan 32 mmol/l, glukoza 6,1 mmol/l) jest zbliżony do fizjologicznych wartości osocza, co minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych podczas terapii nerkozastępczej. Roztwór dostarczany jest w dwukomorowym worku, gdzie komora A zawiera roztwór elektrolitowy, a komora B roztwór buforowy, które po zmieszaniu dają końcowy roztwór o osmolarności 301 mOsm/l i pH 7,0–8,5. Wodorowęglan pełni funkcję bufora alkalizującego, co umożliwia korektę kwasicy metabolicznej u pacjentów poddawanych ciągłej hemodializie lub hemodiafiltracji.
bufor alkalizujący, ciągła hemodiafiltracja, ciągła hemodializa, elektrolity, farmakologiczna nieaktywność, gospodarka potasowa, hemodiafiltracja, hemodializa/hemofiltracja, hipoglikemia, hipokaliemia, jon chlorkowy, jon sodu, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, mięsień sercowy, normokaliemia, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór buforowy, roztwór elektrolitowy, terapia nerkozastępcza, wodorowęglan, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hemosol BO –

Hemosol B0 to dwukomorowy roztwór do hemodializy i hemofiltracji, charakteryzujący się składem elektrolitowym zbliżonym do fizjologicznych stężeń osocza krwi, co minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych podczas terapii nerkozastępczej. Po zmieszaniu komory A (elektrolity) i B (bufor) uzyskuje się roztwór o osmolarności 287 mOsm/l, zawierający m.in. Ca²⁺ 1,75 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Na⁺ 140 mmol/l, Cl⁻ 109,5 mmol/l, mleczany 3 mmol/l oraz wodorowęglany 32 mmol/l. Obecność wodorowęglanów i mleczanów zapewnia buforowanie alkalizujące, co jest kluczowe w korekcji kwasicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek.
bufor alkalizujący, ciągła hemodializa, ciągła terapia nerkozastępcza, dializat, hemodiafiltracja, hemodiafiltracja ciągła, hemodializa ciągła, hemofiltracja, jon wodorowęglanowy, kwasica metaboliczna, niewydolność nerek, osmolarność, płyn substytucyjny, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do hemodializy i hemofiltracji, roztwór do hemofiltracji, skład elektrolitowy, stężenie elektrolitów w osoczu, zaburzenie elektrolitowe

bufor alkalizujący

Powiązane wpisy

Wodorowęglan – Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości farmakodynamiczne – Biphozyl –

Właściwości farmakodynamiczne – Phoxilium 1,2 mmol/l

Właściwości farmakodynamiczne – Prismasol 4 mmol/l

Właściwości farmakodynamiczne – Hemosol BO –