Właściwości farmakodynamiczne – Phoxilium 1,2 mmol/l

Właściwości farmakodynamiczne
Phoxilium 1,2 mmol/l

Phoxilium to roztwór do hemofiltracji i hemodializy, charakteryzujący się brakiem aktywności farmakologicznej, z jonami w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych wartości osoczowych, co zapewnia optymalną równowagę elektrolitową podczas terapii nerkozastępczej. Każdy litr odtworzonego roztworu zawiera: wapń 1,25 mmol/l (2,50 mEq/l), magnez 0,600 mmol/l (1,20 mEq/l), sód 140 mmol/l (140 mEq/l), potas 4,00 mmol/l (4,00 mEq/l), chlorki 115,9 mmol/l (115,9 mEq/l), wodorofosforan 1,20 mmol/l (2,40 mEq/l) oraz wodorowęglan 30 mmol/l (30 mEq/l). Wodorowęglan pełni funkcję buforu alkalizującego, kluczowego dla korekty kwasicy metabolicznej u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Roztwór ma pH 7,0-8,5 i osmolarność około 293 mOsm/l, co odpowiada fizjologicznym parametrom osocza.

Pobierz ChPL PDF Phoxilium – Roztwór do hemofiltracji i hemodializy – 1,2 mmol/l

Właściwości farmakodynamiczne leku Phoxilium 1,2 mmol/l fosforanów

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna
Skład elektrolitowy i jego znaczenie kliniczne
System buforujący
Zastosowanie terapeutyczne
Właściwości fizykochemiczne
System dwukomorowy
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

Kategoria leku

Właściwości farmakodynamiczne leku Phoxilium 1,2 mmol/l fosforanów

Produkt leczniczy Phoxilium jest roztworem do hemofiltracji i hemodializy, który pod względem farmakodynamicznym charakteryzuje się brakiem aktywności farmakologicznej. Składniki aktywne leku występują w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych wartości osoczowych, co zapewnia optymalną równowagę elektrolitową podczas zabiegów nerkozastępczych. ¹

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Phoxilium należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej produkty stosowane do hemofiltracji, sklasyfikowanej według kodu ATC jako B05ZB. ²

Skład elektrolitowy i jego znaczenie kliniczne

Roztwór po odtworzeniu zawiera precyzyjnie zbilansowane stężenia jonów, które odzwierciedlają fizjologiczne wartości występujące w prawidłowym osoczu. Każdy litr odtworzonego roztworu Phoxilium zawiera:³

Elektrolit	Stężenie (mmol/l)	Stężenie (mEq/l)	Znaczenie kliniczne
Wapń (Ca²⁺)	1,25	2,50	Utrzymanie prawidłowej mineralizacji kości, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i krzepnięcia krwi
Magnez (Mg²⁺)	0,600	1,20	Kofaktor wielu enzymów, stabilizacja błon komórkowych, regulacja przewodnictwa nerwowo-mięśniowego
Sód (Na⁺)	140,0	140,0	Główny kation pozakomórkowy, regulacja objętości płynów zewnątrzkomórkowych
Potas (K⁺)	4,00	4,00	Główny kation wewnątrzkomórkowy, istotny dla funkcji mięśnia sercowego i przewodnictwa nerwowego
Chlorki (Cl⁻)	115,9	115,9	Główny anion pozakomórkowy, utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej
Wodorofosforan (HPO₄²⁻)	1,20	2,40	Buforowanie pH, mineralizacja kości, metabolizm energetyczny
Wodorowęglan (HCO₃⁻)	30,0	30,0	Główny bufor pozakomórkowy, regulacja równowagi kwasowo-zasadowej

System buforujący

Wodorowęglan pełni w produkcie Phoxilium funkcję buforu alkalizującego, co jest kluczowe dla utrzymania odpowiedniej równowagi kwasowo-zasadowej podczas zabiegów nerkozastępczych. Stężenie wodorowęglanu wynoszące 30 mmol/l zapewnia wyrównanie kwasicy metabolicznej często występującej u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. ⁴

Zastosowanie terapeutyczne

Produkt leczniczy Phoxilium spełnia dwie podstawowe funkcje farmakodynamiczne w terapii nerkozastępczej:

Zastępowanie utraconych elektrolitów i wody – podczas zabiegów hemofiltracji i hemodiafiltracji Phoxilium kompensuje utratę wody i elektrolitów, które są eliminowane z krwi pacjenta. ⁵
Funkcja dializatu – preparat może służyć jako odpowiednio zbilansowany dializat w zabiegach ciągłej hemodiafiltracji lub ciągłej hemodializy, co umożliwia skuteczne usuwanie toksyn mocznicowych oraz utrzymanie homeostazy elektrolitowej. ⁶

Właściwości fizykochemiczne

Odtworzony roztwór Phoxilium charakteryzuje się następującymi parametrami fizykochemicznymi:

pH: 7,0-8,5, co odpowiada fizjologicznemu zakresowi pH krwi ⁷
Osmolarność teoretyczna: 293 mOsm/l, zbliżona do osmolarności osocza krwi ⁸
Wygląd: przezroczysty, bezbarwny roztwór po odtworzeniu ⁹

System dwukomorowy

Phoxilium jest dostarczany w systemie dwukomorowego worka, co zapewnia stabilność produktu przed użyciem. Końcowy roztwór uzyskuje się po złamaniu łamliwej zatyczki lub rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór. ¹⁰

Proporcje mieszania roztworów z obu komór są precyzyjnie określone: każde 1000 ml odtworzonego końcowego roztworu powstaje z połączenia 50 ml roztworu z małej komory A oraz 950 ml roztworu z dużej komory B. ¹¹

Skład poszczególnych komór przed zmieszaniem:

Mała komora A (50 ml/l): zawiera wapnia chlorek dwuwodny (3,68 g/l) oraz magnezu chlorek sześciowodny (2,44 g/l) ¹²
Duża komora B (950 ml/l): zawiera sodu chlorek (6,44 g/l), sodu wodorowęglan (2,92 g/l), potasu chlorek (0,314 g/l) oraz disodu fosforan bezwodny (0,225 g/l) ¹³

Rozdzielenie składników w dwóch komorach zapobiega potencjalnym interakcjom między substancjami aktywnymi i zapewnia stabilność chemiczną produktu podczas przechowywania. Jest to szczególnie ważne dla zachowania właściwości wodorowęglanu, który stanowi kluczowy składnik buforujący roztworu.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.