zespół bólu pęcherza moczowego

Zespół bólu pęcherza moczowego (ZBPM), dawniej nazywany śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego, jest przewlekłym schorzeniem charakteryzującym się bólem w okolicy nadłonowej związanym z napełnianiem pęcherza moczowego, któremu towarzyszą inne objawy, takie jak częstomocz dzienny i nocny, przy braku infekcji dróg moczowych lub innych oczywistych patologii.

Patofizjologia ZBPM nie jest w pełni poznana, ale obejmuje uszkodzenie warstwy glikozaminoglikanów wyścielającej urotelium pęcherza, co zwiększa przepuszczalność dla substancji drażniących zawartych w moczu. Teoria autoimmunologiczna, neurogenna oraz infekcyjna również są rozważane jako potencjalne mechanizmy.

Diagnostyka zespołu opiera się na wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości oraz spełnieniu kryteriów diagnostycznych obejmujących: przewlekły ból związany z pęcherzem moczowym, parcie na mocz i zwiększoną częstość oddawania moczu. Badania obejmują analizę moczu, posiew, cystoskopię z hydrodystensją oraz opcjonalnie biopsję pęcherza.

Leczenie ZBPM jest wielokierunkowe i obejmuje: modyfikację stylu życia, fizjoterapię dna miednicy, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, przeciwdepresyjne, przeciwbólowe), dopęcherzowe wlewy substancji ochronnych (kwas hialuronowy, heparyna), oraz w opornych przypadkach – neuromodulację lub leczenie chirurgiczne. Terapia wymaga indywidualnego podejścia i często kombinacji różnych metod.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl