warstwa włókien nerwowych siatkówki

Warstwa włókien nerwowych siatkówki (RNFL, retinal nerve fiber layer) stanowi wewnętrzną warstwę siatkówki oka, składającą się z aksonów komórek zwojowych siatkówki. Te niezmielinizowane aksony biegną po powierzchni siatkówki, zbiegając się w tarczy nerwu wzrokowego, skąd jako nerw wzrokowy prowadzą informację wzrokową do mózgu.

Prawidłowa grubość RNFL wynosi ok. 80-120 μm w obszarze okołotarczowym, różniąc się w zależności od kwadrantu (najgrubsza w kwadrantach dolnym i górnym). Warstwa ta jest kluczowa w diagnostyce chorób prowadzących do uszkodzenia nerwu wzrokowego, szczególnie jaskry, w której dochodzi do charakterystycznego ścieńczenia RNFL, często wyprzedzającego zmiany w polu widzenia.

Ocena RNFL jest możliwa przy pomocy optycznej koherentnej tomografii (OCT), skaningowej laserowej polarymetrii (GDx) oraz skaningowej oftalmoskopii laserowej (HRT). Metody te pozwalają na ilościowy pomiar grubości RNFL, umożliwiając wczesne wykrycie i monitorowanie progresji uszkodzeń nerwu wzrokowego w takich schorzeniach jak jaskra, neuropatie nerwu wzrokowego czy choroby demielinizacyjne.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Nadciśnienie śródczaszkowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (IIH) najczęściej dotyka młode kobiety z nadwagą i może prowadzić do trwałego upośledzenia widzenia. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi negatywnie wpływającymi na rokowanie są przyrost masy ciała (ważniejszy niż początkowy BMI), obustronne zwężenie zatok poprzecznych (bilateral TSS), wysoki stopień obrzęku tarczy nerwu wzrokowego oceniany za pomocą OCT (grubość warstwy włókien nerwowych siatkówki – RNFL), długi czas trwania choroby, starszy wiek, płeć męska oraz niektóre cechy kliniczne, takie jak przejściowe zaciemnienia wzroku i obniżona ostrość wzroku przy rozpoznaniu. Ryzyko ciężkiej, trwałej utraty wzroku wynosi około 5-15%, a u pacjentów pediatrycznych trwałe upośledzenie widzenia i nawroty choroby występują odpowiednio u około 10% i 24%. Bóle głowy, często o charakterze migrenowym, są powszechne i ich nasilenie koreluje z historią migreny oraz codziennym bólem przy rozpoznaniu. Naturalny przebieg IIH jest zmienny, z nawrotami u 8-38% pacjentów, co wymaga długoterminowego monitorowania.
ból głowy typu migrenowego, ciśnienie otwarcia, ciśnienie śródczaszkowe, codzienny ból głowy, funkcja poznawcza, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, migrena, Montreal Cognitive Assessment, nadciśnienie śródczaszkowe, nawrót choroby, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, obustronne zwężenie zatok poprzecznych, OCT, podwójne widzenie, przyrost masy ciała, trwała utrata wzroku, upośledzenie widzenia, uraz mózgu, warstwa włókien nerwowych siatkówki
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nerwu wzrokowego – Epidemiologia

Zapalenie nerwu wzrokowego (ON) jest zapalnym schorzeniem nerwu wzrokowego, często powiązanym ze stwardnieniem rozsianym (SM) oraz innymi chorobami autoimmunologicznymi. Roczna zapadalność ON waha się od 0,56 do 8,1 przypadków na 100 000 osób, z wyższymi wartościami w USA (5-6,4/100 000) i wśród amerykańskich sił zbrojnych (8,1/100 000). Rozpowszechnienie wynosi od 5,5 do 115,3/100 000, z najnowszymi danymi z USA wskazującymi na 51,6/100 000 (2023). ON najczęściej dotyka młodych dorosłych (średnia wieku około 32 lata), z wyraźną przewagą kobiet (stosunek 2:1 do 5:1) oraz osób rasy kaukaskiej, choć w USA najwyższe rozpowszechnienie obserwuje się u osób rasy czarnej. Epidemiologia ON wykazuje silny związek geograficzny, z wyższą zapadalnością w klimacie umiarkowanym i na wyższych szerokościach geograficznych, co koreluje z rozkładem SM. Czynniki takie jak niedobór witaminy D i ekspozycja na słońce mogą wpływać na ryzyko rozwoju choroby.
atypowe zapalenie nerwu wzrokowego, choroba autoimmunologiczna, choroba Devica, demielinizacja istoty białej, neuromyelitis optica, optyczna koherentna tomografia, osłonka mielinowa, ostrość wzroku, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole widzenia, prążki oligoklonalne, przeciwciała anty-MOG, przeciwciała AQP4, stwardnienie rozsiane, utrata wzroku, warstwa włókien nerwowych siatkówki, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwu wzrokowego, zmiany w istocie białej
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nerwu wzrokowego – Diagnostyka i diagnoza

Zapalenie nerwu wzrokowego (ZNW) jest często pierwszym objawem stwardnienia rozsianego (SM), występując u 15-20% pacjentów na początku choroby i u około połowy w jej przebiegu. Diagnostyka opiera się na charakterystycznych objawach klinicznych, takich jak ból oka nasilający się przy ruchach gałki ocznej (ponad 90% przypadków), podostre jednostronne pogorszenie widzenia, względny aferentny defekt źreniczny (RAPD) oraz dyschromatopsja. Badanie oftalmoskopowe najczęściej wykazuje prawidłową tarczę nerwu wzrokowego (2/3 przypadków), a w 1/3 przypadków łagodny obrzęk. MRI mózgu i oczodołów z kontrastem gadolinowym jest podstawowym badaniem obrazowym, wykazującym wzmocnienie nerwu wzrokowego u około 94% pacjentów w ciągu pierwszych 20 dni od początku objawów. Obecność zmian demielinizacyjnych w MRI zwiększa ryzyko rozwoju SM z 25% do 72% w ciągu 15 lat. OCT, VEP oraz badania serologiczne (przeciwciała anty-AQP4, anty-MOG) stanowią istotne uzupełnienie diagnostyki, szczególnie w atypowych postaciach ZNW.
badanie okulistyczne, badanie serologiczne, ból oka, dożylne immunoglobuliny, dyschromatopsja, kortykosteroidy, metyloprednizolon, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk nerwu wzrokowego, oftalmoskopia, optyczna koherentna tomografia, perymetria, plazmafereza, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole widzenia, prążki oligoklonalne, przeciwciała anty-AQP4, przeciwciała anty-MOG, przeciwciała przeciwko akwaporynie 4, rezonans magnetyczny, stwardnienie rozsiane, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wzmocnienie kontrastowe, wzrokowe potencjały wywołane, zapalenie nerwów wzrokowych i rdzenia, zapalenie nerwu wzrokowego
Leksykon chorób i schorzeń
Jaskra – Objawy

Jaskra to przewlekła neuropatia nerwu wzrokowego, charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem włókien nerwowych i prowadząca do nieodwracalnej utraty wzroku. Najczęstszą postacią jest jaskra pierwotna otwartego kąta, która rozwija się bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie – nawet do 50% pacjentów nie jest świadomych choroby. Progresja jaskry obejmuje stopniowe zawężanie pola widzenia, widzenie tunelowe oraz utratę widzenia centralnego w zaawansowanych stadiach. Tempo utraty pola widzenia może wynosić od -0,018 do -0,0072 mm²/rok w zakresie nerwowo-siatkówkowym (CSLO) oraz od -0,76 do 1,5 µm/rok w grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki (OCT). Czynniki ryzyka szybkiej progresji to m.in. podwyższone i zmienne ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaawansowany wiek, cienka rogówka, krwotoki tarczy nerwu wzrokowego oraz predyspozycje genetyczne.
adaptacja wzroku, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, ból oka, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra ostra, jaskra otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, nerw wzrokowy, nudności i wymioty, optyczna koherentna tomografia, ostrość widzenia, perymetria, przekrwienie oka, rozszerzenie źrenicy, ślepe plamy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, widzenie centralne, widzenie halo, widzenie obwodowe, widzenie tunelowe
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nerwu wzrokowego – Leczenie

Zapalenie nerwu wzrokowego (ZNW) to stan zapalny nerwu wzrokowego, który może prowadzić do pogorszenia widzenia i bólu ocznego. Leczenie opiera się głównie na dożylnym podawaniu metyloprednizolonu w dawce 1000 mg/dobę przez 3-5 dni, z następną doustną kontynuacją prednizonu (1 mg/kg/dobę) i stopniowym zmniejszaniem dawki przez 11-14 dni. Badanie ONTT wykazało, że dożylne kortykosteroidy przyspieszają powrót funkcji wzrokowych, ale nie wpływają na ostateczny wynik leczenia, natomiast stosowanie samych doustnych kortykosteroidów w niskich dawkach jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotów. W ciężkich przypadkach, obustronnym zajęciu nerwów wzrokowych, obecności mroczków, silnym bólu lub zmianach demielinizacyjnych w MRI, leczenie dożylne jest szczególnie wskazane. W sytuacjach opornych na kortykosteroidy rozważa się plazmaferezę, zwłaszcza w NMOSD i MOG-ON, a także dożylne immunoglobuliny (IVIG) lub immunoadsorbcję.
azatiopryna, choroba autoimmunologiczna, choroba Devica, cyklofosfamid, ekulizumab, erytropoetyna, fenytoina, fingolimod, fumaran dimetylu, immunoadsorbcja, immunoglobulina dożylna, inebilizumab, inhibitor pompy protonowej, interferon beta, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metotreksat, metyloprednizolon, mykofenolan mofetylu, natalizumab, octan glatirameru, okrelizumab, optyczna koherentna tomografia, plazmafereza, pogorszenie widzenia, prednizon, przeciwciało przeciwko akwaporynie 4, przewlekłe nawracające zapalenie nerwu wzrokowego, rytuksymab, satralizumab, stwardnienie rozsiane, terapia neuroprotekcyjna, terapia remielinizacyjna, teriflunomid, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wymiana osocza, zakażenie bakteryjne, zapalenie nerwu wzrokowego
Leksykon chorób i schorzeń
Choroby siatkówki – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Choroby siatkówki, takie jak dziedziczne choroby siatkówki (IRD) oraz zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), stanowią główną przyczynę utraty wzroku w krajach rozwiniętych. Wczesne rozpoznanie i właściwa diagnoza są kluczowe dla zapobiegania trwałej utracie widzenia, a nowoczesne metody leczenia i monitorowania pozwalają na spowolnienie progresji choroby. W szczególności, modele oparte na uczeniu głębokim (deep learning, DL) i sztucznej inteligencji (AI) wykazały wysoką skuteczność prognostyczną, np. w przewidywaniu ryzyka rozwoju późnego AMD z 5-letnią C-statystyką na poziomie 86,4%, czy w klasyfikacji genów przyczynowych IRD z dokładnością powyżej 80%. W retinitis pigmentosa (RP) algorytmy DL umożliwiają ocenę ostrości wzroku z AUC 0,85, co pozwala na precyzyjne prognozowanie funkcji wzrokowej na podstawie obrazów OCT. Ponadto, zaawansowane modele, takie jak Longitudinalny Transformer do Analizy Przeżycia (LTSA), umożliwiają dynamiczne prognozowanie chorób na podstawie sekwencji obrazów dna oka, przewyższając modele oparte na pojedynczych obrazach.
autofluorescencja dna oka, biomarker prognostyczny, choroba Parkinsona, choroba siatkówki, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, demencja, dziedziczna choroba siatkówki, funkcja poznawcza, jaskra pierwotna otwartego kąta, krótkowzroczność, obrazowanie OCT, obrazowanie siatkówki, patologiczna krótkowzroczność, retinitis pigmentosa, sieć neuronowa, stwardnienie rozsiane, sztuczna inteligencja, terapia genowa, trwała utrata wzroku, uczenie głębokie, upośledzenie widzenia, utrata wzroku, warstwa włókien nerwowych siatkówki, zaćma, zapalenie nerwu wzrokowego, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem
Leksykon chorób i schorzeń
Stwardnienie rozsiane – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Stwardnienie rozsiane (SM) cechuje się dużą heterogennością kliniczną i przebiegu, co utrudnia indywidualne prognozowanie. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są m.in. wiek zachorowania (korzystne rokowanie przy wieku <40 lat), płeć żeńska, niska liczba rzutów w pierwszych latach, całkowite ustępowanie objawów po rzutach oraz dominujące objawy czuciowe. Natomiast płeć męska, palenie tytoniu, choroby sercowo-naczyniowe, postać pierwotnie postępująca (PPMS), wysoka liczba zmian w rdzeniu kręgowym oraz obecność prążków oligoklonalnych w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) wiążą się z gorszym rokowaniem. Wartości prognostyczne potwierdzają m.in. obecność prążków oligoklonalnych zwiększających ryzyko konwersji CIS do CDMS o 30%, a niski wynik w teście SDMT przy diagnozie SPMS koreluje z większym ryzykiem progresji. Wzrost punktacji EDSS w ciągu pierwszych 24 miesięcy jest predyktorem długoterminowej progresji niepełnosprawności. Obrazowanie MRI oraz OCT dostarczają istotnych biomarkerów, gdzie m.in. grubość warstw siatkówki (GCIPL, mRNFL) przewiduje przyszłą aktywność choroby i progresję niepełnosprawności.
alergiczny nieżyt nosa, algorytm uczenia maszynowego, biomarker obrazowy, choroba współistniejąca, ciśnienie śródczaszkowe, deficyt neurologiczny, lek modyfikujący przebieg choroby, model prognostyczny, model uczenia maszynowego, niepełnosprawność ruchowa, obraz T1-zależny, obrazowanie rezonansem magnetycznym, płyn mózgowo-rdzeniowy, postać rzutowo-remisyjna, postać wtórnie postępująca, prążki oligoklonalne, progresja kliniczna, skala EDSS, stwardnienie rozsiane, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wskaźnik prognostyczny, zanik siatkówki, zespół klinicznie izolowany, zmiana demielinizacyjna
Leksykon chorób i schorzeń
Jaskra – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Jaskra otwartego kąta przesączania (POAG) oraz jaskra pseudoeksfoliacyjna (PXFG) to przewlekłe schorzenia prowadzące do postępującego uszkodzenia nerwu wzrokowego, z kluczowymi czynnikami ryzyka takimi jak podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP), starszy wiek, zespół pseudoeksfoliacji, niskie ciśnienie rozkurczowe, wysoka krótkowzroczność oraz pochodzenie etniczne. Badania wykazały, że wyjściowe IOP, obecność krwotoków na tarczy nerwu wzrokowego oraz niższa centralna grubość rogówki korelują z szybszą progresją jaskry. Modele uczenia maszynowego (ML) identyfikują istotne predyktory progresji, takie jak krzywizna blaszki sitowej (LCCI), odchylenie średnie pola widzenia około 5 dB oraz cieńsza naczyniówka okołotarczowa, co umożliwia precyzyjniejsze prognozowanie ścieńczenia warstwy włókien nerwowych siatkówki (RNFL). W przypadku jaskry zamkniętego kąta (PACG) ekstrakcja soczewki (CLE) wykazuje lepszą kontrolę IOP bez leków w porównaniu do irydotomii laserowej (LPI), z odsetkiem niepowodzeń odpowiednio 38% i 72% po 3 latach. Wczesna interwencja profilaktyczna, zwłaszcza irydotomia, znacząco redukuje ryzyko ostrego zamknięcia kąta i powikłań jaskrowych.
blaszka sitowa, centralna grubość rogówki, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, irydotomia laserowa, miażdżyca, nadciśnienie oczne, nerw wzrokowy, obturacyjny bezdech senny, pole widzenia, przednia komora oka, tarcza nerwu wzrokowego, trabekulektomia, uczenie maszynowe, usunięcie zaćmy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, zespół pseudoeksfoliacji
Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Patofizjologia i mechanizm

Migrena siatkówkowa to rzadki typ migreny objawiający się przemijającymi, jednostronnymi zaburzeniami widzenia trwającymi od 5 do 60 minut, po których następuje ból głowy o charakterze migrenowym. Patofizjologia pozostaje nie do końca poznana, jednak dominują dwie teorie: skurcz naczyń krwionośnych zaopatrujących siatkówkę (wazospazm tętnicy środkowej siatkówki lub tętnicy ocznej) prowadzący do przejściowego niedokrwienia, oraz rozprzestrzeniająca się depresja neuronów siatkówki, analogiczna do korowej depresji rozprzestrzeniającej się (CSD). W patomechanizmie istotną rolę odgrywają neuropeptydy, takie jak CGRP, substancja P i tlenek azotu, które wywołują zapalenie neurogenne i rozszerzenie naczyń. Badania OCTA wykazały zmniejszenie gęstości naczyń siatkówki i zmiany w nerwie wzrokowym u pacjentów z migreną, co może prowadzić do ścieńczenia warstwy włókien nerwowych siatkówki (RNFL) i potencjalnej utraty aksonów komórek zwojowych.
allodynia, amaurosis fugax, ergot, fonofobia, fotofobia, fotopsja, hiperkoagulacja, krwotok do ciała szklistego, krwotok siatkówkowy, migrena siatkówkowa, mroczek, naczyniówka, niedokrwienie naczyniówki, niedokrwienie siatkówki, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki, niedrożność żyły środkowej siatkówki, obrzęk siatkówki, peptyd związany z genem kalcytoniny, przetrwały otwór owalny, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, scyntylacja, siatkówka, skurcz naczyń, substancja P, tętnica oczna, tętnica środkowa siatkówki, tlenek azotu, tryptan, układ trójdzielno-naczyniowy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wazospazm, zapalenie neurogenne, zapalenie tętnicy skroniowej, zawał siatkówki