ciałka Mallory’ego-Denka
Ciałka Mallory’ego-Denka (ciałka hialinowe) są to struktury histopatologiczne obserwowane w uszkodzonych hepatocytach, szczególnie u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby. Stanowią one charakterystyczne eozynofilowe, cytoplazmatyczne wtrącenia składające się głównie ze skumulowanych cytokeratyn, zwłaszcza CK8 i CK18.
Powstawanie ciałek Mallory’ego-Denka wiąże się z nieprawidłowym metabolizmem białek w komórkach wątrobowych oraz zaburzeniami układu ubikwityna-proteasom. Choć najczęściej występują w poalkoholowym uszkodzeniu wątroby, mogą być również obserwowane w niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby (NAFLD), pierwotnej marskości żółciowej, czy w niektórych nowotworach wątroby.
W diagnostyce histopatologicznej ciałka Mallory’ego-Denka uwidaczniają się jako jasnoróżowe lub czerwonawe struktury w cytoplazmie hepatocytów przy barwieniu hematoksyliną i eozyną. Ich obecność, choć nie jest patognomoniczna wyłącznie dla alkoholowej choroby wątroby, stanowi ważny marker uszkodzenia hepatocytów i jest pomocna w ocenie zaawansowania choroby wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wątroby alkoholowe – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie wątroby alkoholowe (AZWA) to ostry zespół kliniczny charakteryzujący się nagłym początkiem żółtaczki w ciągu ostatnich 8 tygodni oraz nieprawidłowościami w funkcjonowaniu wątroby u pacjentów z długotrwałym, intensywnym spożywaniem alkoholu (≥3 standardowe drinki/dzień u kobiet, ≥4 u mężczyzn przez minimum 6 miesięcy). Diagnostyka opiera się na kryteriach Narodowego Instytutu ds. Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu, obejmujących m.in. stężenie bilirubiny całkowitej ≥3 mg/dl (51,3 μmol/l), aktywność AST ≥50 U/l (0,83 μkat/l) z AST/ALT ≥1,5 oraz AST i ALT zazwyczaj <400 U/l (6,68 μkat/l). Badania laboratoryjne wykazują podwyższoną bilirubinę, GGTP, wydłużony czas protrombinowy/INR, obniżone albuminy, leukocytozę z neutrofilią (>20,0 x 10^9/l) oraz podwyższone CRP jako marker zapalenia. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie innych przyczyn uszkodzenia wątroby, takich jak wirusowe zapalenia, choroby autoimmunologiczne czy polekowe uszkodzenia. Biopsja wątroby, choć nie jest rutynowo wymagana, pozostaje złotym standardem potwierdzającym rozpoznanie w około 85-95% przypadków i jest wskazana w diagnostycznych wątpliwościach lub przed leczeniem farmakologicznym.
aminotransferazy, autoimmunologiczna choroba wątroby, białko C-reaktywne, bilirubina całkowita, biopsja wątroby, choroba alkoholowa wątroby, choroba Wilsona, ciałka Mallory’ego-Denka, cytokeratyna 18, czas protrombinowy, dysfunkcja wątroby, elastografia przejściowa, fosfatydyloetanol, funkcja dyskryminacyjna Maddreya, gamma-glutamylotranspeptydaza, Model for End-Stage Liver Disease, morfologia krwi, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, rak wątrobowokomórkowy, ropień wątroby, stosunek AST/ALT, testy funkcji wątroby, transferyna uboga w węglowodany, ultrasonografia jamy brzusznej, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie wątroby alkoholowe, żółtaczka