eliminacja z kałem i moczem
Eliminacja z kałem i moczem to podstawowe procesy fizjologiczne organizmu, które umożliwiają usuwanie produktów przemiany materii, toksyn oraz nadmiaru wody i elektrolitów. Są to kluczowe mechanizmy homeostazy i detoksykacji organizmu.
Eliminacja z kałem odbywa się poprzez układ pokarmowy, gdzie niestrawione resztki pokarmowe, martwe komórki nabłonka jelit, bakterie jelitowe oraz produkty metabolizmu wątrobowego (m.in. bilirubina) są usuwane na zewnątrz. Prawidłowa eliminacja z kałem zależy od sprawności perystaltyki jelit, wchłaniania wody w jelicie grubym oraz prawidłowego funkcjonowania zwieraczy odbytu.
Eliminacja z moczem zachodzi w układzie moczowym, gdzie nerki filtrują krew, usuwając produkty przemiany materii (mocznik, kreatynina), nadmiar elektrolitów, ksenobiotyki oraz regulują gospodarkę wodno-elektrolitową i kwasowo-zasadową organizmu. Mocz gromadzony w pęcherzu moczowym jest następnie wydalany przez cewkę moczową.
Zaburzenia eliminacji z kałem mogą objawiać się jako biegunka, zaparcia, niedrożność jelit czy nietrzymanie stolca, natomiast nieprawidłowości w eliminacji z moczem mogą prowadzić do oligourii, anurii, poliurii, nietrzymania moczu lub zatrzymania moczu. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje badania obrazowe, laboratoryjne oraz czynnościowe układu pokarmowego i moczowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ItraPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
ItraPol, zawierający radioizotop itru (90Y) w postaci chlorku itru w rozcieńczonym kwasie solnym, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Izotop 90Y, o okresie półtrwania 2,67 dnia (64,1 godziny), emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV i rozpada się do stabilnego 90Zr. Farmakokinetyka radiofarmaceutyku jest silnie zależna od nośnika, z którym łączony jest 90Y, co wpływa na profil dystrybucji i eliminacji. Po dożylnym podaniu chlorku itru (90Y) u szczurów obserwuje się szybki spadek aktywności we krwi z 11,0% do 0,14% podanej dawki w ciągu 24 godzin. Główne miejsca akumulacji to wątroba i kości, z wątrobą wykazującą szybki wychwyt (18% podanej aktywności po 5 minutach, spadek do 8,4% po 24 godzinach) oraz kośćmi, gdzie aktywność wzrasta z 3,1% po 5 minutach do maksimum 18% po 6 godzinach, a następnie stopniowo maleje.