glista kocia
Glista kocia (Toxocara cati) to pasożyt jelitowy należący do nicieni, który powszechnie występuje u kotów. Dorosłe osobniki osiągają 3-10 cm długości i żyją w jelicie cienkim kotów, gdzie żywią się treścią pokarmową. Samice składają dziennie tysiące jaj, które są wydalane z kałem do środowiska.
Cykl życiowy glisty kociej obejmuje różne drogi zakażenia – koty mogą zarazić się poprzez połknięcie jaj pasożyta z zanieczyszczonego środowiska, zjedzenie zakażonych gryzoni (żywicieli paratenicznych) lub poprzez mleko matki u kociąt. Po dostaniu się do organizmu, larwy migrują przez tkanki, by ostatecznie osiedlić się w jelicie cienkim.
Zakażenie Toxocara cati może być bezobjawowe, jednak u kociąt lub przy masywnej inwazji obserwuje się zaburzenia trawienne, wymioty, biegunkę, wzdęcia, utratę masy ciała oraz matową sierść. Szczególnie narażone są młode kocięta, u których inwazja może prowadzić do niedrożności jelit.
Glista kocia stanowi zagrożenie zoonotyczne dla ludzi, mogąc wywoływać zespół larwy wędrującej trzewnej (visceral larva migrans) lub ocznej (ocular larva migrans). Diagnostyka opiera się na badaniu koproskopowym, a leczenie obejmuje podawanie leków przeciwpasożytniczych z grupy benzimidazoli, awermektyn lub tetrahydropirymidyn.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Zapobieganie i profilaktyka
Toksokaroza jest zoonozą wywołaną przez larwy Toxocara canis i Toxocara cati, której profilaktyka wymaga wielokierunkowego podejścia obejmującego regularne odrobaczanie zwierząt domowych oraz kontrolę środowiskową. Zalecany schemat odrobaczania obejmuje podawanie preparatów przeciwpasożytniczych od 2. tygodnia życia szczeniąt i kociąt co 2 tygodnie do 4-8 tygodnia życia, a następnie comiesięcznie, natomiast dorosłe zwierzęta powinny być odrobaczane co najmniej co 6 miesięcy. Do skutecznych leków należą iwermektyna, mebendazol, benzimidazole, tetrahydropirydyny i laktony makrocykliczne. Kluczowe jest także szybkie usuwanie odchodów, gdyż jaja Toxocara stają się inwazyjne po 2-4 tygodniach, oraz zabezpieczanie miejsc zabaw dzieci, takich jak piaskownice, aby ograniczyć ekspozycję na inwazyjne jaja.
badanie kału, benzimidazol, choroba pasożytnicza, Enterococcus faecalis, eozynofilia, geofagia, glista kocia, glista psia, iwermektyna, jajo pasożyta, mebendazol, nadreaktywność dróg oddechowych, nadzór epidemiologiczny, odrobaczanie, pica, podejście One Health, preparat przeciwpasożytniczy, probiotyk, Saccharomyces boulardii, szczepionka DNA, toksokaroza, zoonoza - Leksykon chorób i schorzeń
Toxokarioza – Objawy
Toksokaroza to zoonotyczna choroba pasożytnicza wywołana przez larwy Toxocara canis lub Toxocara cati, przenoszona na człowieka przez przypadkowe spożycie jaj pasożyta. Klinicznie wyróżnia się postać utajoną, trzewną (VLM), oczną (OLM) oraz neurotoksokarozę. W przebiegu toksokariozy trzewnej obserwuje się eozynofilię, która może sięgać nawet 70% leukocytów, oraz objawy takie jak gorączka, hepatomegalia, kaszel, wysypka i bóle mięśniowo-stawowe. Toksokaroza oczna manifestuje się jednostronnymi zaburzeniami widzenia, zapaleniem błony naczyniowej, ziarniniakami siatkówki i może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Neurotoksokaroza, choć rzadka, objawia się napadami padaczkowymi, zaburzeniami poznawczymi i zapaleniem ośrodkowego układu nerwowego, z potencjalnym ryzykiem powikłań neurodegeneracyjnych.
albendazol, eozynofilia, glista kocia, glista psia, jaskra wtórna, mebendazol, napad padaczkowy, neurotoksokaroza, obrzęk plamki żółtej, ocular larva migrans, odwarstwienie siatkówki, toksokaroza, toksokaroza oczna, toksokaroza trzewna, toksokaroza utajona, Toxocara canis, Toxocara cati, visceral larva migrans, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie ciała szklistego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej