podostra reakcja płucna

Podostra reakcja płucna (ang. subacute lung reaction) to stan patologiczny charakteryzujący się stopniowym rozwojem zapalenia miąższu płucnego, które nie ma ostrego początku, ale też nie jest przewlekłe. Rozwija się zwykle w okresie od kilku dni do kilku tygodni.

Najczęstszymi przyczynami podostrej reakcji płucnej są reakcje polekowe (np. na amiodarion, metotreksat, nitrofurantoinę), ekspozycja na czynniki środowiskowe (alergeny, toksyny przemysłowe), infekcje oportunistyczne (np. pneumocystozowe zapalenie płuc u pacjentów z obniżoną odpornością) oraz choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów).

Objawy podostrej reakcji płucnej obejmują narastającą duszność wysiłkową, nieproduktywny kaszel, zmęczenie, niekiedy stany podgorączkowe. W badaniu fizykalnym można stwierdzić trzeszczenia u podstawy płuc. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG, HRCT klatki piersiowej), badaniach czynnościowych płuc, bronchoskopii z płukaniem oskrzelowo-pęcherzykowym (BAL) oraz niekiedy biopsji płuca.

Leczenie podostrej reakcji płucnej zależy od przyczyny. Obejmuje eliminację czynnika wywołującego (np. odstawienie leku), stosowanie glikokortykosteroidów w przypadkach zapalenia o podłożu immunologicznym oraz leczenie przyczynowe w przypadku infekcji. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, jeśli przyczyna zostanie zidentyfikowana i wyeliminowana, choć w niektórych przypadkach może dojść do progresji do włóknienia płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl