inaktywowany drobnoustrój
Inaktywowany drobnoustrój to mikroorganizm, który został poddany procesowi inaktywacji, czyli utracie zdolności do namnażania się, przy jednoczesnym zachowaniu swoich antygenowych właściwości. Proces inaktywacji może być przeprowadzony metodami fizycznymi (np. wysoką temperaturą, promieniowaniem UV) lub chemicznymi (np. formaldehydem, β-propiolaktonem).
W medycynie inaktywowane drobnoustroje są szeroko wykorzystywane w produkcji szczepionek. Szczepionki inaktywowane (zabite) zawierają całe patogeny pozbawione zdolności replikacji, ale zachowujące struktury antygenowe rozpoznawane przez układ odpornościowy. Dzięki temu wywołują odpowiedź immunologiczną bez ryzyka wywołania choroby.
Przykładami szczepionek zawierających inaktywowane drobnoustroje są szczepionki przeciwko polio (IPV), wściekliźnie, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A czy niektóre szczepionki przeciw grypie. Zaletą takich preparatów jest ich bezpieczeństwo, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, natomiast wadą – konieczność podawania większych dawek antygenu i często dawek przypominających dla utrzymania odporności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif to szczepionka w formie twardych kapsułek dojelitowych zawierających żywe, atenuowane komórki Salmonella enterica serowar Typhi szczep Ty21a, w dawce nie mniejszej niż 2×10⁹ CFU na kapsułkę. Kapsułki posiadają charakterystyczne dwukolorowe zabarwienie (białe i łososiowe) oraz osłonkę dojelitową, która chroni bakterie przed kwaśnym środowiskiem żołądka, umożliwiając ich uwolnienie w jelitach. Oprócz żywych komórek, szczepionka zawiera inaktywowane drobnoustroje tego samego szczepu oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza, laktoza bezwodna, kwas askorbinowy (E300), hydrolizat kazeiny i magnezu stearynian (E470), które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu.
cykl szczepienia, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol etylenowy, inaktywowany drobnoustrój, kapsułka dojelitowa twarda, kwas askorbinowy, kwas żołądkowy, laktoza, laktoza bezwodna, metyloceluloza, osłonka dojelitowa, produkt biologiczny, sacharoza, Salmonella typhi, stearynian magnezu, szczep Ty21a, szczepionka doustna, żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ropotwórczy – Wskazania do stosowania
Paciorkowiec ropotwórczy (Streptococcus pyogenes) jest składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych z grupy Polyvaccinum, stosowanych w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych. Preparaty te zawierają inaktywowane bakterie, w tym S. pyogenes w stężeniach od 1 mln do 100 mln komórek/ml, w zależności od formy farmaceutycznej: Polyvaccinum submite (1 mln/ml, zawiesina do wstrzykiwań), Polyvaccinum mite (10 mln/ml, zawiesina do wstrzykiwań i krople do nosa) oraz Polyvaccinum forte (100 mln/ml, zawiesina do wstrzykiwań). Preparaty te są wskazane do stosowania u dzieci od 6 miesiąca życia (krople do nosa) oraz u dzieci 2-14 lat i dorosłych (zawiesiny do wstrzykiwań), w zależności od postaci i lokalizacji infekcji (górne lub dolne drogi oddechowe). W składzie szczepionek znajdują się również inne inaktywowane bakterie, takie jak Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae czy Haemophilus influenzae, co pozwala na szeroką stymulację układu odpornościowego.
Haemophilus influenzae, inaktywowany drobnoustrój, infekcja górnych dróg oddechowych, krople do nosa, nawracające zakażenie dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, paciorkowiec ropotwórczy, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, profilaktyka zakażeń dróg oddechowych, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, układ odpornościowy, właściwość antygenowa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawiesina do wstrzykiwań