wpust żołądka
Wpust żołądka (łac. cardia) to anatomiczna część górnego odcinka przewodu pokarmowego, stanowiąca przejście między przełykiem a żołądkiem. Jest to miejsce, gdzie znajduje się dolny zwieracz przełyku, pełniący kluczową rolę w zapobieganiu refluksowi żołądkowo-przełykowemu. Wpust żołądka zlokalizowany jest na wysokości Th10-Th11, około 40-42 cm od siekaczy.
Dysfunkcja wpustu żołądka może prowadzić do różnych zaburzeń, w tym choroby refluksowej przełyku (GERD), w której dochodzi do nieprawidłowego cofania się treści żołądkowej do przełyku. W badaniu histologicznym wpust żołądka charakteryzuje się obecnością gruczołów wydzielających śluz oraz stopniowym przejściem z nabłonka wielowarstwowego płaskiego nierogowaciejącego przełyku do nabłonka jednowarstwowego walcowatego żołądka.
W diagnostyce schorzeń wpustu żołądka zastosowanie znajdują badania endoskopowe (gastroskopia), manometria przełyku, pH-metria oraz badania obrazowe, takie jak kontrastowe badanie górnego odcinka przewodu pokarmowego. Choroby związane z wpustem żołądka mogą obejmować achalazję, przepuklinę rozworu przełykowego przepony oraz nowotwory tej okolicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glukofrangulina A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukofrangulina A, pochodna hydroksyantracenowa obecna w korze kruszyny (Rhamnus frangula L.), wykazuje potencjał mutagenny i genotoksyczny w testach in vitro, jednak te właściwości nie zostały potwierdzone w badaniach in vivo, co ma kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa klinicznego. Długoterminowe badania rakotwórczości wskazują na ryzyko uszkodzeń nerek oraz jelita grubego, a badania toksyczności reprodukcyjnej z emodyną wykazały wpływ na cykl rujowy u myszy, głównie wtórny do toksyczności matczynej związanej z biegunką. Nefrotoksyczność, w tym przerost nabłonka nerek i kanalikowe nacieki bazofilowe, obserwowano przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień w modelach zwierzęcych, z częściową odwracalnością zmian po okresie zdrowienia.
aloe-emodyna, bez czarny, emodyna, Frangula alnus, frangulina, genotoksyczność, glukofrangulina A, kora kruszyny, mięta pieprzowa, model mikrosomalny Salmonelli, mutagenność, naciek bazofilowy, naprawa DNA, nefropatia, nefrotoksyczność, NOEL, pierwotne hepatocyty, pochodna hydroksyantracenowa, przerost nabłonka, rakotwórczość, Rhamnus frangula, splot nerwowy okrężnicy, strąki senesu, test mutagenności, toksyczność długoterminowa, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wpust żołądka, związek hydroksyantracenowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nasienie Płesznika –
Nasienie płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.) jest przeciwwskazane u pacjentów z nagłymi, utrzymującymi się powyżej 2 tygodni zmianami w rytmie wypróżnień, niezdiagnozowanym krwawieniem z odbytu, brakiem wypróżnień po zastosowaniu środków przeczyszczających, a także w przypadku mechanicznej niedrożności jelit, zwężeń przewodu pokarmowego, chorób przełyku i wpustu żołądka. Stosowanie tego środka jest również niewskazane przy atonii jelit, megacolon oraz u pacjentów z problemami z przełykaniem, ze względu na ryzyko zachłyśnięcia, aspiracji lub blokady przełyku. Wskazane jest przeprowadzenie pełnej diagnostyki w przypadku niezdiagnozowanych bólów brzucha, nudności i wymiotów przed rozważeniem terapii nasieniem płesznika.
anafilaksja, aspiracja do dróg oddechowych, atonia jelit, ból brzucha, brak wypróżnień, choroby przełyku, dysfagia, krwawienie z odbytu, megacolon, nadwrażliwość, nasienie płesznika, niedrożność jelit, nudności i wymioty, obrzęk, perystaltyka, pokrzywka, reakcja alergiczna, środek przeczyszczający, wpust żołądka, zachłyśnięcie, zwężenie przewodu pokarmowego