Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Normosan 22,02-29,79 mg antrapochodnych w przeliczeniu na glukofrangulinę A/1,4 g

Produkt leczniczy Normosan zawiera 22,02-29,79 mg antrapochodnych (w przeliczeniu na glukofrangulinę A/1,4 g), jednak nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo całego preparatu. Badania in vitro wykazały mutagenne i genotoksyczne właściwości składników kory kruszyny, takich jak emodyna i frangulina, które indukowały wzrost mutacji i naprawę DNA w modelach mikrosomalnych Salmonelli oraz hepatocytach szczura. Emodyna wykazała wpływ na długość cyklu rujowego oraz nefropatię u myszy. Pochodne hydroksyloantracenu wykazywały mutagenność in vitro, jednak nie potwierdzono tego w badaniach in vivo, gdzie obserwowano głównie toksyczność nerek i jelita grubego oraz toksyczność reprodukcyjną związaną z nasileniem biegunki u matek. Dla listków senesu brak jest odrębnych badań, jednak dane z badań strąków senesu wskazują na odwracalne zmiany przerostowe nabłonka jelita grubego i żołądka oraz zmiany w nerkach przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień (odpowiednik 16-242 mg/kg u człowieka), bez zaburzeń czynnościowych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Normosan

Dla produktu leczniczego Normosan (zawierającego 22,02-29,79 mg antrapochodnych w przeliczeniu na glukofrangulinę A/1,4 g) nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo całego preparatu. Dostępne dane dotyczą poszczególnych składników mieszanki ziołowej i ich potencjalnego wpływu na organizm w warunkach laboratoryjnych.1

Badania dotyczące kory kruszyny (Rhamnus frangula L.)

Dla przetworów z kory kruszyny nie przeprowadzono kompletnych badań przedklinicznych, jednak dostępne są wyniki testów dla poszczególnych składników aktywnych. W badaniach in vitro na modelu mikrosomalnym Salmonelli oraz w teście naprawy DNA na pierwotnych hepatocytach szczura wykazano, że emodyna, frangulina, wyciąg alkoholowy z Rhamnus frangula oraz ogólnodostępny produkt z kory kruszyny powodowały zależny od dawki wzrost częstości mutacji lub indukcji naprawy DNA.2

Badania z wykorzystaniem emodyny (jednego z głównych składników przetworów z kory kruszyny) udokumentowały następujące efekty:3

  • Wpływ na długość cyklu rujowego u myszy
  • Wystąpienie nefropatii u myszy

Wiele pochodnych hydroksyloantracenu (związków obecnych w korze kruszyny) wykazywało właściwości mutagenne i genotoksyczne w licznych systemach testów in vitro, jednak tych skutków nie potwierdzono w badaniach in vivo. W długoterminowych badaniach rakotwórczości z użyciem tych związków zaobserwowano ich wpływ przede wszystkim na nerki i okrężnicę/jelito ślepe. Obserwowana w badaniach toksyczność reprodukcyjna była związana głównie z toksycznością u matek, wynikającą z nasilonej biegunki.4

Badania dotyczące listków senesu (Cassia senna L./Cassia angustifolia Vahl)

Dla listków senesu lub ich przetworów nie przeprowadzono odrębnych badań przedklinicznych. Naukowcy zakładają, że dane uzyskane z badań strąków senesu mogą być ekstrapolowane na listki senesu ze względu na podobny profil związków czynnych.5

W 90-dniowym badaniu na szczurach, którym podawano strąki senesu w dawkach od 100 mg/kg do 1500 mg/kg (dawka równoważna dla człowieka: 16-242 mg/kg), zaobserwowano następujące efekty:6

  • Niewielki przerost nabłonka jelita grubego we wszystkich badanych grupach, który był odwracalny po 8-tygodniowym okresie zdrowienia
  • Odwracalne zmiany rozrostowe w nabłonku wpustu żołądka
  • Zależne od dawki kanalikowe nacieki bazofilowe i przerost nabłonka nerek (bez zaburzeń czynnościowych) przy dawkach 300 mg/kg/dzień lub wyższych – zmiany te były również odwracalne
  • Gromadzenie brązowego pigmentu w kanalikach nerkowych, prowadzące do ciemnych przebarwień powierzchni nerek, które w mniejszym stopniu utrzymywały się nawet po okresie zdrowienia

W badaniu nie zaobserwowano zmian w splocie nerwowym okrężnicy. Co istotne, w tym badaniu nie udało się ustalić wartości NOEL (ang. no-observable-effect-level – poziom niewywołujący dających się zaobserwować skutków działania).7

Badania genotoksyczności i kancerogenności senesu

Badania wykazały, że strąki senesu, wyciągi ze strąków senesu i kilka pochodnych hydroksyloantracenowych (z wyjątkiem sennozydów, reiny i sennidyn) były mutagenne i genotoksyczne w kilku systemach testów in vitro. Jednakże w przypadku senesu i aloe-emodyny efektów tych nie potwierdzono w badaniach in vivo.8

W długoterminowych badaniach rakotwórczości przeprowadzonych ze strąkami senesu zaobserwowano wpływ na nerki oraz okrężnicę/jelito ślepe.9

Dane przedkliniczne dotyczące pozostałych składników leku Normosan

Dla pozostałych składników mieszanki ziołowej Normosan dostępność danych przedklinicznych jest ograniczona:

  • Owoc kminku (Carum carvi L., fructus) – nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności
  • Liść mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium) – brak danych z badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności
  • Owoc bzu czarnego (Sambucus nigra L., fructus) – brak dostępnych danych przedklinicznych

Należy zaznaczyć, że brak kompletnych danych przedklinicznych dla tych składników nie pozwala na pełną ocenę ich potencjalnego wpływu na bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Normosan.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl