zaburzenie regulacji temperatury

Zaburzenie regulacji temperatury to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym funkcjonowaniem mechanizmów kontrolujących temperaturę ciała. W warunkach prawidłowych temperatura ciała jest utrzymywana w wąskim zakresie, głównie przez podwzgórze, które działa jako biologiczny termostat organizmu.

Zaburzenia te mogą przyjmować formę hipertermii (przegrzania) lub hipotermii (wychłodzenia). Przyczyny obejmują choroby neurologiczne, infekcje, zaburzenia metaboliczne, uszkodzenia podwzgórza, choroby endokrynologiczne oraz działanie niektórych leków i substancji psychoaktywnych. Szczególnie narażone są noworodki, osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi.

Diagnostyka zaburzeń regulacji temperatury obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz wyrównanie temperatury ciała poprzez metody fizyczne i farmakologiczne. W ciężkich przypadkach może być konieczna intensywna terapia z monitorowaniem parametrów życiowych.

Szczególnym rodzajem zaburzenia regulacji temperatury jest gorączka pochodzenia nieznanego (FUO), która wymaga szczegółowej diagnostyki różnicowej obejmującej choroby infekcyjne, nowotworowe i autoimmunologiczne. W praktyce klinicznej istotne jest również rozróżnienie między gorączką (mechanizm obronny organizmu) a hipertermią (bezpośrednim przegrzaniem).

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl