nieostrość widzenia

Nieostrość widzenia to zaburzenie, w którym pacjent nie widzi obrazu wyraźnie, a jego kontury są rozmyte. Jest to częsty objaw wielu schorzeń okulistycznych, mogący wystąpić nagle lub rozwijać się stopniowo. Nieostrość widzenia może dotyczyć jednego lub obojga oczu i pojawia się w różnych okolicznościach – podczas patrzenia w dal, na przedmioty znajdujące się blisko lub we wszystkich odległościach.

Najczęstszymi przyczynami nieostrości widzenia są wady refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm, prezbiopia), zaćma, jaskra, retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), choroby siatkówki, odwarstwienie siatkówki, choroby rogówki (np. keratoconus) oraz zaburzenia neurologiczne. Nieostrość widzenia może być również objawem poważnych stanów, takich jak udar mózgu czy zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.

Diagnostyka nieostrości widzenia obejmuje pełne badanie okulistyczne z oceną ostrości wzroku, badanie refrakcji, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej oraz badanie dna oka. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne dodatkowe badania obrazowe (OCT, angiografia fluoresceinowa) lub neurologiczne.

Leczenie nieostrości widzenia zależy od przyczyny podstawowej. Może obejmować korekcję okularową lub soczewkową, farmakoterapię, zabiegi laserowe lub operacyjne. W przypadkach, gdy nieostrość widzenia pojawia się nagle, szczególnie jeśli towarzyszy jej ból oka, światłowstręt, podwójne widzenie, ubytki w polu widzenia, bóle głowy lub inne objawy neurologiczne, pacjent wymaga pilnej konsultacji okulistycznej lub neurologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl