ciężka postać RRMS

Ciężka postać rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) charakteryzuje się większą częstotliwością rzutów, krótszymi okresami remisji oraz szybszą progresją niepełnosprawności w porównaniu do klasycznej postaci RRMS. Pacjenci z ciężką postacią RRMS doświadczają zazwyczaj dwóch lub więcej rzutów rocznie, które powodują znaczące pogorszenie stanu neurologicznego.

Diagnostyka ciężkiej postaci RRMS opiera się na obserwacji klinicznej, badaniach obrazowych MRI ukazujących zwiększoną aktywność choroby (nowe lub powiększające się ogniska demielinizacyjne, szczególnie te wzmacniające się po podaniu kontrastu) oraz ocenie progresji niepełnosprawności w skalach EDSS. Charakterystyczne jest również występowanie zmian w rdzeniu kręgowym oraz obecność prążków oligoklonalnych w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Leczenie ciężkiej postaci RRMS wymaga szybkiego wdrożenia terapii o wysokiej skuteczności. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, u takich pacjentów zaleca się stosowanie leków immunomodulujących drugiej linii, takich jak natalizumab, fingolimod, okrelizumab, kladrybina czy alemtuzumab. Strategia terapeutyczna powinna być zindywidualizowana, uwzględniając profil bezpieczeństwa leku, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych oraz choroby współistniejące.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl