zespół powstrząsowy

Zespół powstrząsowy (ang. post-concussion syndrome, PCS) to zbiór objawów klinicznych, które utrzymują się po przebytym wstrząśnieniu mózgu. Objawy mogą wystąpić bezpośrednio po urazie lub rozwijać się stopniowo w ciągu kilku dni czy tygodni po zdarzeniu i utrzymywać się od kilku tygodni do nawet roku.

Do typowych objawów zespołu powstrząsowego należą: bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, drażliwość, zaburzenia koncentracji i pamięci, problemy ze snem, nadwrażliwość na światło i dźwięk, zaburzenia równowagi oraz zmiany nastroju. Diagnoza opiera się głównie na wywiadzie klinicznym i wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości.

Leczenie zespołu powstrząsowego ma charakter objawowy i obejmuje odpoczynek fizyczny i poznawczy, stopniowy powrót do aktywności, leczenie farmakologiczne objawów (np. bólu głowy), fizjoterapię oraz wsparcie psychologiczne. W przypadkach utrzymujących się dolegliwości konieczna może być wielospecjalistyczna opieka neurologiczna, neuropsychologiczna i psychiatryczna.

Prognozy dla pacjentów z zespołem powstrząsowym są zazwyczaj dobre, a większość chorych wraca do pełnej sprawności w ciągu 3-6 miesięcy. Czynnikami ryzyka dłuższego utrzymywania się objawów są: płeć żeńska, starszy wiek, wcześniejsze urazy głowy oraz współistniejące zaburzenia psychiczne.