wchłanianie ezetymibu
Ezetymib jest lekiem hipolipemizującym, który działa poprzez selektywne hamowanie jelitowego wchłaniania cholesterolu i steroli roślinnych. Proces wchłaniania ezetymibu zachodzi głównie w jelicie cienkim, gdzie lek wiąże się z białkiem NPC1L1 (Niemann-Pick C1-Like 1) w rąbku szczoteczkowym enterocytów.
Po podaniu doustnym ezetymib jest szybko wchłaniany i intensywnie metabolizowany w jelicie cienkim i wątrobie do aktywnego farmakologicznie glukuronidu. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1-2 godzinach dla ezetymibu-glukuronidu i 4-12 godzinach dla ezetymibu. Biodostępność leku nie jest znacząco zmieniona przez posiłki o wysokiej zawartości tłuszczu.
Ezetymib podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu, co przedłuża jego działanie w miejscu docelowym. Lek w około 90% wiąże się z białkami osocza. Wydalany jest głównie z kałem (78%) i w mniejszym stopniu z moczem (11%), a jego okres półtrwania wynosi około 22 godzin, co umożliwia stosowanie raz na dobę.
Wchłanianie ezetymibu nie jest znacząco zaburzone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek oraz łagodną niewydolnością wątroby. Nie stwierdzono również istotnych interakcji farmakokinetycznych z większością leków, jednakże jednoczesne stosowanie z fibratami może zwiększać wydalanie ezetymibu z żółcią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, które powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotny wzrost AUC ezetymibu, co znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy; takie połączenie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Również stosowanie fibratów, w tym gemfibrozylu, z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. Alkohol etylowy może nasilać hepatotoksyczność oraz zmieniać metabolizm leków, co wymaga ograniczenia jego spożycia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby.
antagoniści wapnia, cyklosporyna, digoksyna, farmakokinetyka cyklosporyny, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, inhibitory proteazy, interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, leki wiążące kwasy żółciowe, miopatia i rabdomioliza, niewydolność nerek, P-glikoproteina, parametry biochemiczne, profil lipidowy, rozuwastatyna i ezetymib, terapia hipolipemizująca, układ krzepnięcia, warfaryna, wchłanianie ezetymibu