krążący testosteron
Krążący testosteron to testosteron, który występuje w krwiobiegu w dwóch głównych formach: związanej z białkami oraz w formie wolnej. Około 98% hormonu jest transportowane w postaci związanej – głównie z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) oraz w mniejszym stopniu z albuminą. Pozostałe 1-2% stanowi wolny testosteron, będący biologicznie aktywną frakcją hormonu.
Oznaczanie poziomu krążącego testosteronu jest istotnym badaniem diagnostycznym w ocenie zaburzeń gospodarki hormonalnej. U mężczyzn badanie to wykonuje się przy podejrzeniu hipogonadyzmu, zaburzeń płodności czy zaburzeń erekcji. U kobiet ocena stężenia testosteronu jest przydatna w diagnostyce zespołu policystycznych jajników, hirsutyzmu oraz innych stanów związanych z hiperandrogenizmem.
W diagnostyce klinicznej należy uwzględnić zarówno całkowite stężenie krążącego testosteronu, jak i jego wolną frakcję. W niektórych przypadkach, szczególnie przy zmianach stężenia SHBG (np. w otyłości, cukrzycy, chorobach wątroby), samo oznaczenie testosteronu całkowitego może nie odzwierciedlać prawidłowo statusu androgennego pacjenta. Wówczas zaleca się określanie wskaźnika wolnych androgenów lub bezpośrednie oznaczanie stężenia wolnego testosteronu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Fresenius Kabi 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, nadnerczy, przysadki mózgowej oraz sutków, a także zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi. Wszystkie zmiany miały charakter całkowicie lub częściowo odwracalny, ustępując w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Badania na szczurach potwierdziły odwracalną redukcję płodności u obu płci w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. Wpływ na rozwój płodów obejmował zmniejszenie masy i wskaźników przeżycia, a także zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego. Wyniki te są zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania abirateronu, polegającym na blokadzie syntezy testosteronu i zaburzeniu gospodarki hormonalnej.
abirateron, androgeny, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, krążący testosteron, nadnercza, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, rakotwórczość, redukcja płodności, ryzyko ekotoksykologiczne, sutek, toksyczny wpływ, układ rozrodczy, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały, że jego główne działania toksyczne wynikają z mechanizmu hamowania biosyntezy androgenów, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia testosteronu i zmian morfologicznych w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne po 4-tygodniowym okresie obserwacji. W badaniach na szczurach odnotowano zmniejszenie płodności u obu płci, z pełną odwracalnością w ciągu 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. Ponadto, abirateron wpływał na przebieg ciąży, powodując zmniejszenie masy płodu i obniżenie wskaźników przeżycia, bez działania teratogennego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder, co uznano za efekt specyficzny dla tego gatunku i związany z farmakologicznym działaniem leku.
abirateron, badanie ekotoksykologiczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor biosyntezy androgenów, krążący testosteron, model zwierzęcy, narządy płciowe, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abirateron Aristo 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa octanu abirateronu wskazują na istotne, ale odwracalne zmiany w układzie hormonalnym i narządach zależnych od androgenów, wynikające z mechanizmu działania leku jako inhibitora biosyntezy androgenów. W badaniach na zwierzętach obserwowano zmniejszenie stężeń testosteronu, co skutkowało redukcją masy narządów, zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance gruczołu sutkowego. Zmiany te ustępowały w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów był przejściowy, z powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po przerwaniu leczenia. Pomimo negatywnego wpływu na masę i przeżywalność płodów oraz rozwój zewnętrznych narządów płciowych, nie stwierdzono działania teratogennego. Badania genotoksyczności i farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie potencjału rakotwórczego, działanie teratogenne, inhibitor biosyntezy androgenów, inhibitor syntezy androgenów, krążący testosteron, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, testy genotoksyczności, układ hormonalny, wady wrodzone płodu, zmiany histopatologiczne nadnerczy, zmiany hormonalne