blok pierwszego stopnia

Blok pierwszego stopnia (AVB I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia) to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu, charakteryzujące się wydłużeniem czasu przewodzenia impulsów z przedsionków do komór. W zapisie EKG manifestuje się wydłużeniem odstępu PQ powyżej 200 ms (0,20 s), przy zachowaniu prawidłowej relacji między załamkami P i zespołami QRS (każdy załamek P jest przewiedziony do komór).

Przyczyny bloku pierwszego stopnia mogą być różnorodne, w tym: choroba niedokrwienna serca, zapalenie mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna), czy zwiększone napięcie nerwu błędnego. Może również występować jako wariant normy u osób zdrowych, szczególnie sportowców.

Blok pierwszego stopnia zazwyczaj nie wymaga specyficznego leczenia, gdyż jest zwykle bezobjawowy i nie upośledza hemodynamiki serca. Istotne jest jednak zidentyfikowanie i wyeliminowanie potencjalnych przyczyn, szczególnie polekowych. Znaczenie kliniczne bloku pierwszego stopnia wzrasta, gdy występuje w połączeniu z innymi zaburzeniami przewodzenia, gdyż może sygnalizować postępującą chorobę układu przewodzącego i zwiększone ryzyko progresji do bloków wyższego stopnia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl