stymulacja przezżylna

Stymulacja przezżylna to technika elektroterapii stosowana w kardiologii, polegająca na umieszczeniu elektrody stymulującej w żyle (najczęściej w żyle głównej górnej lub zatoce wieńcowej) w celu dostarczenia impulsów elektrycznych do mięśnia sercowego. Jest to kluczowy element czasowej lub stałej stymulacji serca.

W przypadku stymulacji czasowej, elektroda wprowadzana jest przezżylnie do prawej komory serca w sytuacjach nagłych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia czy bradyarytmie objawowe. Procedura ta może być wykonywana przy łóżku pacjenta jako zabieg ratujący życie, poprzedzający implantację stałego rozrusznika serca.

Stymulacja przezżylna stała wymaga implantacji rozrusznika serca z elektrodami umieszczanymi przezżylnie w odpowiednich jamach serca. W zależności od wskazań klinicznych, może to być stymulacja jednojamowa (przedsionkowa lub komorowa), dwujamowa (przedsionkowo-komorowa) lub wielopunktowa, jak w przypadku terapii resynchronizującej serca (CRT).

Zaletą stymulacji przezżylnej jest mniejsza inwazyjność w porównaniu do metod wymagających torakotomii, krótszy czas rekonwalescencji oraz niższe ryzyko powikłań. Współczesne systemy stymulacji przezżylnej oferują zaawansowane funkcje, takie jak zdalne monitorowanie parametrów stymulacji, automatyczne dostosowywanie parametrów stymulacji oraz możliwość wykonywania badań diagnostycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl